Αλεξία Μουστάκα βιογραφικό! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

Αλεξία Μουστάκα βιογραφικό! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Και το κακό δεν σταμάτησε εκεί για τη μοναχοκόρη του Αλεξία η οποία τρεις μήνες μετά έχασε και την αγαπημένη της μητέρα, τη Μαρία Μπονέλου που επίσης χάρισε στον κόσμο της υποκριτικής αξέχαστες ερμηνείες. Για αρκετό καιρό, η Αλεξία Μουστάκα είχε αφεθεί στη θλίψη της, θρηνώντας για τα πιο αγαπημένα της πρόσωπα. Και ύστερα μάθαμε από δημοσιεύματα, κάπου εκεί στο 2010 πως είχε αποφασίσει να γυρίσει σελίδα στη ζωή της, κάνοντας μία νέα αρχή στον μακρινό Καναδά. Τι κάνει όμως αλήθεια σήμερα η Αλεξία;

«Τον τελευταίο καιρό ασχολήθηκα λιγότερο με το θέατρο και περισσότερο με το τραγούδι» λέει η πολυτάλαντη κόρη του αξέχαστου Σωτήρη Μουστάκα και συνεχίζει μιλώντας στην Ελευθερία: «Είναι πολύ αστείο το πώς ξεκίνησε αυτή η ιστορία. Έχω έναν φίλο παιδικό που τραγουδάει, αλλά ποτέ δεν είχαμε σκεφτεί να κάνουμε κάτι μαζί.

«Λύγισε» η Αλεξία Μουστάκα στην κάμερα του Mega

Κάποιο βράδυ είχαμε βγει με παρέα και είχαμε πάει σε ένα καραόκε, όπου σηκωθήκαμε και τραγουδήσαμε και ταιριάξανε απίστευτα οι φωνές μας. Έτσι είπαμε να το κάνουμε πιο επαγγελματικά και ξεκινήσαμε τα live. Το καλοκαίρι που μας πέρασε κάναμε και μια μουσικοθεατρική παράσταση με τραγούδια και αφηγήσεις από τις ταινίες της “Φίνος Φιλμ”, γιατί το 2014 κλείσανε 100 χρόνια ελληνικού κινηματογράφου.

Αλέξια Μουστάκα: «Ο πατέρας μου ταλαιπωρήθηκε πολύ από τον καρκίνο, αλλά…»

Είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα το μέρος με τις αφηγήσεις, όπου μας βοήθησαν πολύ οι κληρονόμοι της Φίνος και ο Ιάσονας Τριανταφυλλίδης. Ήτανε πολύ όμορφη αυτή η συνεργασία γιατί μαζευτήκαμε 4 παιδικοί φίλοι και κάναμε την πρώτη μας δουλειά με μεγάλη συγκίνηση και αγάπη. Ελπίζω κάποια στιγμή να το επαναλάβουμε. Σ’ αυτή τη δουλειά αυτό που αγαπάω περισσότερο είναι να συνδυάζω το θέατρο με το τραγούδι».

Τα τελευταία επτά χρόνια, η Αλεξία δραστηριοποιείται καλλιτεχνικά στην Καλαμάτα και φέτος τον χειμώνα πρωταγωνιστεί στην παράσταση του ΔΗΠΕΘΕΚ «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» που ανεβαίνει στην μεσσηνιακή πρωτεύουσα. Το 2014 πάντως, δεν ήταν και ιδιαίτερα ευχάριστο για την ίδια καθώς όπως αποκαλύπτει στην Ελευθερία: «Ο χρόνος που πέρασε ξεκίνησε πολύ άσχημα. Έχασα έναν φίλο μου σε τροχαίο μέσα στον Ιανουάριο και πέρασα πολύ δύσκολα.

Συγκλονίζει η εξομολόγηση για τον Σωτήρη Μουστάκα! «Μπαίνει στο καμαρίνι μου κλαίγοντας, ενώ το έργο βρισκόταν σε εξέλιξη και…»

Περνάνε τόσο πολλά από το μυαλό σου όταν χάνει τη ζωή του κάποιος άνθρωπος, πόσω μάλλον όταν είναι νέος και βρίσκεται στην πιο δημιουργική περίοδο της ζωής του. Εγώ προσωπικά συνειδητοποίησα πως πρέπει να μιλάμε στους ανθρώπους, να μιλάμε για τα συναισθήματά μας, να υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία και να ζούμε την κάθε μέρα. Αυτό που ακούω συνέχεια “εντάξει, θα γίνει κι αυτό” απλά μου φαίνεται τραγικό.

Έτσι αποφάσισα να πάω κόντρα και να αντιστρέψω μόνη μου την ψυχολογία μου κι άρχισα να σκέφτομαι μόνο θετικά και σιγά σιγά αυτό λειτούργησε. Άρχισαν τα πράγματα να κυλάνε πολύ όμορφα κι έτσι έφυγε το 2014 ζώντας μέσα σ’ ένα όνειρο, “όνειρο καλοκαιρινής νυχτιάς”». Όσο για τη νέα χρονιά που μόλις ξεκίνησε, η ίδια χαρίζει τις ευχές της, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Με το ίδιο όνειρο ήρθε και το 2015.

Εύχομαι η νέα χρονιά να είναι γεμάτη από όνειρα που δεν θα μπορέσει να μας τα κλέψει κανείς, γιατί αν σταματήσουμε να ονειρευόμαστε, θα σταματήσουμε και να ζούμε. Προσωπικά θα ήθελα πάνω απ’ όλα να είναι καλά οι άνθρωποι που αγαπώ. Θα ήθελα να υπάρχει περισσότερη αλήθεια γύρω μου και ακόμα περισσότερο θέατρο πάνω στη σκηνή – και να συνεχίσω να κάνω αυτό που λατρεύω και με γεμίζει τόσο μα τόσο πολύ».

Σωτήρης Μουστάκας

Ο Σωτήρης Μουστάκας (Κάτω Πλάτρες, Λεμεσός, 17 Σεπτεμβρίου 1940,- Αθήνα, 4 Ιουνίου 2007) ήταν Ελληνοκύπριος ηθοποιός, ένας από τους μεγαλύτερους κωμικούς ηθοποιούς της Ελλάδας, βραβευμένος για την προσφορά του στην ελληνική επιθεώρηση που παρέμεινε ενεργός μέχρι το τέλος της ζωής του .

Νεαρά χρόνια
Ο Σωτήρης Μουστάκας γεννήθηκε στο χωριό Κάτω Πλάτρες της επαρχίας Λεμεσού και ήταν ο νεότερος από τα επτά αδέρφια του. Σε ηλικία 15 χρονών, συμμετείχε ενεργά στον Απελευθερωτικό Αγώνα της ΕΟΚΑ την περίοδο 1955 έως 1959,[1] όπου μοίραζε φυλλάδια και έγραφε συνθήματα στους τοίχους.[2] Συνελήφθη από τους Άγγλους και φυλακίστηκε για περίοδο εφτά μηνών.[3] Μόλις αποφυλακίστηκε τελείωσε το σχολείο και το 1958 αναχώρησε για την Αθήνα για να σπουδάσει ηθοποιία, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του.

Το 1954, πήγε σε μια θεατρική παράσταση του Νίκου Σταυρίδη στη Λεμεσό, όπου και ανακάλυψε την αγάπη του για το θέατρο.[4] Μετά το τέλος της παράστασης, ο Μουστάκας πλησίασε τον Σταυρίδη, τον μιμήθηκε και απέσπασε την προσοχή του. Στη συνέχεια του είπε πως θέλει να γίνει κι αυτός ηθοποιός και ο Σταυρίδης του είπε να έρθει στην Αθήνα και να τον βρει. Όταν έφτασε στην Αθήνα, έπιασε δουλειά σ’ ένα εστιατόριο ως σερβιτόρος, και μετά από προτροπή του Σταυρίδη έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου,[3] όπου πέρασε με την δεύτερη προσπάθεια.

Τότε γνώρισε την ηθοποιό Μαρία Μπονέλου, την οποία νυμφεύθηκε το 1973 και με την οποία απέκτησε μια κόρη, την ηθοποιό και σοπράνο Αλεξία Μουστάκα.[2] Την ίδια περίοδο πέρασε και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Βραβεία
Ο Μουστάκας έπαιξε σε δεκάδες τηλεταινίες, κινηματογραφικές ταινίες και πολλές θεατρικές παραστάσεις. Το 1994, απέσπασε το βραβείο επιθεώρησης “Τα Παναθήναια”, για την ερμηνεία του στο Άμλετ.[5] Το 1996, έλαβε το πρώτο βραβείο Παπαδούκα της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, για τον ρόλο του στην επιθεώρηση Οι Δύο Δουλειές.[5] Τέλος, το 2003 απέσπασε το βραβείο Ερμηνείας Ελληνικού Έργου Κάρολος Κουν, για τη συνολική του προσφορά στην επιθεώρηση.

Θάνατος
Απεβίωσε τα ξημερώματα της 4ης Ιουνίου του 2007 στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών[8] στην ηλικία των 66 ετών, μετά από έκτακτη εισαγωγή λόγω ξαφνικής αδιαθεσίας που αισθάνθηκε κατά τη διάρκεια θεατρικής πρόβας. Ο λόγος του θανάτου του ήταν η λοίμωξη του αναπνευστικού,[8] ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του έπασχε από καρκίνο. Κηδεύτηκε στις 6 Ιουνίου του 2007 στο κοιμητήριο Χαλανδρίου δημοσία δαπάνη. Τελευταία του επιθυμία ήταν να σκεπαστεί η σορός του με την γαλανόλευκη ελληνική σημαία.