Γλυφάδα ΣΠΑΖ: ''Με τι ψυχή τα πετάτε να πεθάνουν στο δρόμο..."

Γλυφάδα ΣΠΑΖ: ”Με τι ψυχή τα πετάτε να πεθάνουν στο δρόμο…” Στις 7 Οκτωβρίου ο ΣΠΑΖ είχε κάνει μια ανάρτηση για μια ηλικιωμένη σκυλίτσα που βρέθηκε στη Γλυφάδα. Σε νεότερο ποστ του Συλλόγου ενημερώνουν πως η γριούλα έφυγε από τη ζωή γράφοντας πως “δυστυχώς δεν μπορέσαμε να βρούμε τι έχει, προφανώς της έσπασαν και την καρδιά”.

Στη φωτογραφία που έχουν στην ανάρτησή τους το σκυλάκι κοιμάται μετά από ποιος ξέρει πόσα μαρτύρια και αγωνίες. Η σκληρότητα των ανθρώπων δεν έχει όρια και πάτο, το βλέπουμε κάθε μέρα και δεν μπορούμε ούτε να το συνηθίσουμε, ούτε να το καταπιούμε ούτε δυστυχώς να το αντιμετωπίσουμε στην πράξη. Γιατί πάντα ο ένας μπορεί να ακυρώσει την προσπάθεια, την αγάπη, την αφοσίωση όσων προσπαθούν για την ευζωία των ζώων.

Το ηλικιωμένο σκυλάκι – από ότι φαίνεται – πετάχτηκε στο δρόμο σε αυτή την ηλικία, που χρειάζεται περισσότερη φροντίδα, αγάπη και ασφάλεια. Προφανώς η εγκατάλειψή του ήταν η λύση σε πιθανά προβλήματα υγείας που θα είχαν κόστος. Ή ποιος ξέρει… Οπως και να χει η σκληρότητα και η αδιαφορία κάποιων είναι απάλευτη.

Πέθανε το ηλικιωμένο σκυλάκι που βρέθηκε στη Γλυφάδα: Το μήνυμα στην οικογένειά του που το εγκατέλειψε
“Κοιμόταν στη φωτογραφία, πέθανε λίγο αργότερα, είναι η γέρικη σκυλίτσα που βρέθηκε πριν λίγες μέρες παρατημένη στον οδό Ίμβρου στη Γλυφάδα. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να βρούμε τι έχει, προφανώς της έσπασαν και την καρδιά”, γράφει στο μήνυμα που συνοδεύει την εν λόγω φωτογραφία το ΣΠΑΖ, στέλνοντας μήνυμα στην πρώην οικογένειά της σκυλίτσας.

“Θα θέλαμε να αφιερώσουμε στους ανθρώπους της αυτό που κάνουμε εμείς στα γερόντια μας…”, συνεχίζουν παραθέτοντας ένα κείμενο που μπορούν να αντιληφθούν μόνο όσοι νιώθουν.

σπαζ
“Τι κάνεις όταν γεράσει ο σκύλος σου;

Όταν τα πόδια κουραστούν και οι πατούσες του σκληρύνουν;

Όταν οι λέξεις χάνονται στα αυτιά του που δεν ακούν καλά και όταν οι εικόνες είναι θολές στα ματάκια του που θολώσαν από τα χρόνια;

Όταν η μουσούδα του ασπρίσει και όταν το τρίχωμά του χάσει τη λάμψη του;

Τον αγαπάς.

Τρίβεις τα πατουσάκια που χρόνια περπάτησαν πιστά δίπλα σου.

Του μιλάς και τον επαινείς πιο δυνατά ώστε όλοι γύρω να σου ακούν αυτά που εκείνος δεν μπορεί.

Τον καθοδηγείς όπως εκείνος σε οδηγούσε, τον προστατεύεις μην χαθεί, όπως χαμένος ήσουν εσύ πριν έρθει εκείνος στη ζωή σου.

Του φιλάς του άσπρο μουσούδι του και τον ευχαριστείς για όλη τη σοφία του που μοιράστηκε μαζί σου.

Και όταν έρθει η ώρα του να κοιμηθεί για πάντα, γνωρίζοντας ότι ένα κομμάτι της καρδιάς σου θα τον ακολουθήσει, θα φύγει γνωρίζοντας ότι τον αγάπησες πολύ.

Και εκείνος σε αγάπησε ακόμα περισσότερο.”

(Μετάφραση κειμένου γραμμένο από: Jackie Short-Nguyen)