Η μητέρα του Άλεξ, Νατέλα Ιτσουαΐτζε, μιλά για τον γιο της και την υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη

Η υπόθεση της εξαφάνισης του μικρού Άλεξ από την Βέροια είχε συγκλονίσει την χώρα μας το 2006. 
Τότε η λέξη bullying ήταν ακόμη παντελώς άγνωστή στον μέσο Έλληνα. Σήμερα, με ένα ακόμα φαινόμενο bullying να απασχολεί την επικαιρότητα, αυτό που υπέστη ο αγνοούμενος φοιτητής, Βαγγέλης Γιακουμάκης, η υπόθεση του Άλεξ Μεσχισβίλι, είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.
Η μητέρα του, Νατέλα Ιτσουαΐτζε, μίλησε , για όσα εκείνη έζησε, αλλά και για όσα εξελίσσονται με κεντρικό πρόσωπο αυτή τη φορά, τον Βαγγέλη Γιακουμάκη. 
«Η αναζήτηση δεν σταματάει ποτέ μέχρι τη στιγμή που θα μάθει μία μητέρα τι ακριβώς έγινε. Και στην περίπτωση του Βαγγέλη οι δικοί του δεν γνωρίζουν ακόμα τι ακριβώς έχει συμβεί. Στη δική μου περίπτωση τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά, καθότι γνωρίζουμε τους δράστες. Υπάρχουν πέντε άτομα που βρίσκονται πίσω από τη δική μου υπόθεση. Από εκεί και πέρα όμως δεν αποκάλυψαν ποτέ τι έκαναν στον Άλεξ ή πού μπορεί να τον έθαψαν. Βέβαια είναι πολύ σκληρό για εμένα να αναλύω τι θα μπορούσε να έχει συμβεί. Προσπαθώ αυτή τη στιγμή να μην σκέφτομαι» είπε η μητέρα του Άλεξ, ενώ θέλησε να στείλει και το δικό της μήνυμα στην μητέρα του Βαγγέλη Γιακουμάκη «Σε ό,τι αφορά τώρα τη μητέρα του Βαγγέλη, της συστήνω να έχει κουράγιο. Να μην σταματήσει την αναζήτηση. Είναι πολύ εύκολο να καθίσει κάποιος και να θρηνεί, αλλά δεν πρέπει να το κάνει. Αντιθέτως πρέπει να συνεχίσει να ψάχνει. Όπως καταλαβαίνετε η πίεση που δέχεται και θα δεχτεί η ίδια είναι πολύ μεγάλη. Πιστεύω μάλιστα ότι σε ένα μήνα από τώρα θα λέγονται τα ίδια που έλεγαν κάποιοι για ‘μένα. Πάντα υπάρχει μία μικρή μερίδα του κόσμου, οι οποίοι δεν ξέρω τι θέλουν να πουν, παρουσιάζουν όμως τα πράγματα όπως τους βολεύει».
Όσον αφορά την δική της εμπειρία και τον ρόλο που έπαιξαν οι δημοσιογράφοι, είπε «Σε κάθε περίπτωση έχει να κάνει με τον τρόπο, με τον οποίο παρουσιάζουν κι εκείνοι με τη σειρά τους τα γεγονότα. Τα περισσότερα πράγματα για τον Άλεξ δεν τα είπαμε εμείς ως οικογένεια. Τα είπαν οι αστυνομικοί προς τους δημοσιογράφους, αλλά και όποιος άλλος είχε άποψη για το θέμα και ήθελε να την εκφράσει».
«Για την περίπτωση του Βαγγέλη διάβασα κάποια πολύ σοβαρά ερωτήματα, τα οποία έθεσε στο πρόσφατο άρθρο της η Έλενα Ακρίτα. Πάνω σε αυτά θα πρέπει να πατήσει και η οικογένειά του και να επιμείνει ερευνώντας την υπόθεση. Όσο όμως και αν επιμείνει η οικογένεια, εάν δεν κάνει κάτι η αστυνομία, η επιμονή από μόνη της δεν θα δώσει αποτελέσματα. Κανείς δεν μπορεί να ανακαλύψει κάτι – επίσημα τουλάχιστον – πέρα από την αστυνομία» ανέφερε επίσης.
Η Νατέλα Ιτσουαΐτζε αναφέρθηκε και στο γεγονός ότι μίλησαν στο “Φως στο τούνελ” την περασμένη Παρασκευή και δύο πρόσωπα που εμπλέκονται στην υπόθεση του Άλεξ, με τον ένα να εμφανίζεται μετανοημένος και τον άλλο να τηρεί σκληρή στάση. «Αυτό που λέω είναι ότι δεν με ενδιαφέρει ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος. Ό,τι είχαν να πουν έπρεπε να το πουν πριν από εννέα χρόνια. Πλέον τι να το κάνω; Μετά από εννέα χρόνια… Ούτε η μετάνοια του ενός με ενδιαφέρει, ούτε η σκληρότητα του άλλου. Μας έβαλαν σε τεράστια δεινά. Καταστραφήκαμε. Πέρα από το χαμό του παιδιού αντιμετωπίζουμε και άλλα προβλήματα. Ο κάθε πικραμένος χτίζει το δικό του σενάριο. Και βλέπουμε τώρα τον έναν να μετανιώνει και τον άλλον να απειλεί. Να σας πω την αλήθεια δεν τους πολυάκουσα. Γιατί δεν με ενδιέφερε να τους ακούσω. Στο κάτω κάτω να βγουν και να πούνε την αλήθεια. Ο ένας λέει ότι γνωρίζει την αλήθεια μέχρι ενός σημείου, ο άλλος βγαίνει και παρουσιάζει τα πράγματα κατά τη δική του διαφορετική εκδοχή. Τι να το κάνω αυτό;».

Η ίδια θέλησε να δώσει και μία συμβουλή στη μητέρα του αγνοούμενου φοιτητή Βαγγέλη Γιακουμάκη, «Αυτό που θα συμβούλευα και τη μητέρα του Βαγγέλη Γιακουμάκη, είναι να συναναστρέφεται αποκλειστικά με ένα άτομο της εμπιστοσύνης της, το οποίο θα ασχολείται με όλα αυτά. Είναι πολύ δύσκολο να παρακολουθείς όλα όσα λέγονται ή γράφονται για το παιδί σου. Οπότε χρειάζεται επιλεκτική ενημέρωση. Ό,τι και να γράφουν οι δημοσιογράφοι, σενάρια είναι. Η πραγματική έρευνα είναι αλλού».
«Όλοι γνωρίζουν πώς κινήθηκε η έρευνα. Κάθε μέρα η υπόθεση βρισκόταν στα κανάλια. Η έρευνα όμως τελείωσε και επίσημα το περασμένο καλοκαίρι και η υπόθεση έκλεισε» είπε η μητέρα του Άλεξ και συμπλήρωσε «Κάποια στιγμή ήρθε η αστυνομία μου είπε ότι προχώρησε στην εκταφή κάποιων οστών που πιθανολογούταν ότι ήταν του Άλεξ. Κανονικά όμως θα έπρεπε να μας είχε καλέσει και εμάς. Σύμφωνα πάντα με το νόμο έπρεπε να είμαστε κι εμείς εκεί. Επέλεξαν όμως να κάνουν μόνοι τους την έρευνα, και όπως αποδείχτηκε τελικά δεν βρήκαν και τίποτα. Επομένως δεν υπήρχε λόγος να είμαστε και εμείς παρόντες».
Η ίδια περιμένει ακόμη να μάθει όλη την αλήθεια για όσα συνέβησαν στο παιδί της. «Αυτό που περιμένω είναι να μου πουν οι δράστες κάποια στιγμή, τι ακριβώς συνέβη. Ο ένας δήλωσε ότι μετανιώνει, τώρα, μετά από εννέα χρόνια. Ο άλλος μπορεί να μετανιώσει μετά από δεκαπέντε χρόνια. Κάποιος από αυτούς θα καταλάβει κάποια στιγμή μεγαλώνοντας. Και τότε ίσως αποφασίσει να μας πει τι ακριβώς συνέβη. Πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα γίνει κάποια στιγμή». 
Όσο για τον λόγο που εννέα χρόνια μετά, δεν μιλά κανείς, ανέφερε «Έχουν προφανώς τους λόγους τους. Και μάλλον έτσι είναι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι. Αυτό είναι το επίπεδο που τους διακρίνει. Είναι εμφανής η απουσία μόρφωσης. Αφήνω στην κρίση του κόσμου τα υπόλοιπα».
Η ζωή της, όπως λέει καταστράφηκε μετά από όσα συνέβησαν. «Καταστραφήκαμε. Τι θα μπορούσε να είναι το κανονικό; Ότι εγώ παραδίδω μαθήματα στο ωδείο για παράδειγμα; Δεν θα μπορούσα να μην κάνω μαθήματα ούτως ή άλλως. Είμαι μουσικός. (…) Διέξοδος δεν υπάρχει. Όσα συνέβησαν όμως θα μείνουν για πάντα μαζί μου. Ούτε μία στιγμή δεν με αφήνουν. Η δουλειά όμως είναι δουλειά, και πιστεύω ότι την κάνω καλά». 
Τέλος, η ίδια μίλησε και για τα φαινόμενα bullying. «Στην ελληνική πραγματικότητα ακραίες περιπτώσεις όπως η δική μας είναι πολύ σπάνιες. Δυστυχώς για εμάς κανείς δεν γνώριζε πώς να χειριστεί αυτά τα ζητήματα. Τώρα πια έχουν αλλάξει. Στα σχολεία υπάρχουν πλέον αρκετά προγράμματα σχετικά με την ενδοσχολική βία και πώς να την αντιμετωπίζουμε, ακόμα και όταν το παιδί βρίσκεται σε μικρή ηλικία. Εξηγούν στα παιδιά ότι δεν πρέπει να φοβούνται. Να συζητούν και να εκφράζουν στους γονείς και τους εκπαιδευτικούς τι νοιώθουν. Οι εκπαιδευτικοί από την πλευρά τους οφείλουν να μελετούν τέτοιου είδους μαρτυρίες και να ενημερώνουν τους γονείς. Ο ρόλος τους είναι πολύ σημαντικός».
Δεν παρέλειψε, δε, να σημειώσει για την υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη «Τα ερωτήματα είναι πολλά και αναπάντητα. Οι συμμαθητές του Γιακουμάκη δεν είδαν τίποτα; Γιατί δεν θέλουν να μιλήσουν; Φοβούνται; Και αν ναι, ποιον φοβούνται; Σε κάθε περίπτωση όταν ο καθένας ξεριζώσει τη σκέψη που υπαγορεύει το μυαλό ότι “δεν πρέπει να μπλέξω”, η οποία υποδεικνύει τη συμπεριφορά ενός δούλου, τότε θα πάψει να υπάρχει πρόσφορο έδαφος για τέτοια φαινόμενα. Δυστυχώς όμως θα συνεχίσουμε προς το παρόν να τα έχουμε μπροστά μας».
«Το θέμα είναι να μην ξαναδούμε τέτοια φαινόμενα. Και όλα γίνονται επειδή κάποιοι δεν βρίσκουν εμπόδια στο να βγάλουν την κακία τους, την κακή τους συμπεριφορά. Κάτι ανάλογο συνέβη και με έναν από τους δύο δράστες που μίλησαν για τον Άλεξ. Ήταν πάντα έτσι. Δεν παρατήρησα καμία εξέλιξη στον χαρακτήρα του. Ούτε προς το καλύτερο, ούτε προς το χειρότερο. Έτσι τον θυμάμαι από μικρό παιδί και δεν περίμενα ποτέ κάτι διαφορετικό. Επομένως δεν φταίει μόνο η κοινωνία, αλλά υπάρχουν και ατομικές ευθύνες, τις οποίες θα πρέπει πάντα να αναζητούμε» κατάληξε.