Ιmane Κhelif: Κι όμως, όλος ο πλανήτης έβλεπε μια γυναίκα μποξέρ να αναγκάζεται να σταματήσει τον αγώνα με έναν άντρα

Ιmane Κhelif: Κι όμως, όλος ο πλανήτης έβλεπε μια γυναίκα μποξέρ να αναγκάζεται να σταματήσει τον αγώνα με έναν άντρα Μια απλή ερώτηση είναι. Τελικά, πάντα φτάνουμε σε ποιο συμπέρασμα λέτε; Στο ότι οι πιο σαφής απαντήσεις, είναι οι ερωτήσεις. Κάντε τον κόπο να διαβάσετε τις πιο απλές ερωτήσεις παρακάτω στο κείμενο και θα δείτε αμέσως καθαρά όλη την πραγματικότητα μπροστά σας.

Κάποτε σχολίαζα επειδή αυτό ήταν “επάγγελμα” και όσο πιο ελκυστικά το έκανες για τους αναγνώστες, τόσο περισσότερο σε διάβαζαν. Με τα χρόνια, όμως – και μιλάω για την τελευταία 15νταετία –  το να σε διαβάζουν δεν έχει να κάνει με το πόσο ορθή και δομημένη σκέψη εκφράζεις.  Γι αυτό απέχω, χωρίς φυσικά να πιστεύω πως θα λείψω σε κάποιον.

Υπάρχουν όμως εξαιρέσεις. Στιγμές που θέλω να πω και γω – άσχετα με το αν ακουστεί από κάποιον – πως δεν μπορώ να χωνέψω όλους αυτούς τους αχαρακτήριστους, που μας ταίζουν καθημερινά το μαύρο για άσπρο.

Με ταράζει, πως φέτος το 2024, ολόκληρη Ολυμπιακή επιτροπή έχει ξεφύγει τόσο, έχει αποθρασυνθεί τόσο που δεν κρατά καν τα προσχήματα και δικτατορικά, τόσο δικτατορικά, που ούτε σε ταινία φαντασίας δεν θα βλέπαμε, αποφάσισε, πως οι γεννημένοι άντρες, μπορούν πια, ν’ αγωνίζονται με γυναίκες. Και το τραγελαφικό; Να τους βλέπουμε αυτούς τους…άντρες, να…

πανηγυρίσουν που έδειραν γυναίκες.

Πάει στο βρόντο το επιστημονικό αξίωμα πως ο άντρας έχει άλλη δύναμη, άλλη σωματοδομή, μυικά δεν μπορεί ούτε γι αστείο να τον κοντράρει έστω και πιο μεγαλόσωμη γυναίκα.

Κι όμως, όλος ο πλανήτης έβλεπε μια γυναίκα μποξέρ να αναγκάζεται να σταματήσει τον αγώνα με έναν άντρα. Το πιστέυετε; Ναι, συνέβει. Αν δεν το βλέπαμε όλοι, δεν θα το πιστεύαμε. Για να σώσει τη ζωή της η αθλήτρια, σταμάτησε τον αγώνα. Μετά, ακούσαμε τον ίδιο τον άντρα αθλητή, τον πατέρα του αλλά και άλλους, να βγάζουν λογίδρια. Να μας ζητούν να μη φοβόμαστε. Άκου εκεί! Δηλαδή το να διεκδικεί μια γυναίκα το δικαίωμα της ν’ αγωνίζεται με…γυναίκες, είναι προσπάθεια εκφοβισμού!

Το έκαναν λάβαρο. Ποιο; Αυτό που ξέσκιζαν οι ίδιοι με την συμμετοχή τους. Το πνεύμα του “ευ αγωνίζεσθαι”. Στην πραγματικότητα, αυτή τη φράση, δεν θα μπορούσαν να την ξεφτυλίσουν περισσότερο. Ούτε άρρωστος σεναριογράφος δεν θα μπορούσε να την ξεφτυλίσει περισσότερο.

Πάντα, παρατηρώ, οι άδικοι μιλούν για δικαιοσύνη. Οι κλέφτες για τιμιότητα. Οι εγκληματίες για ηθική. Σε αυτόν το κόσμο λοιπόν του 2024, που όλοι ελπίζαμε να κοιτάμε μόνο μπροστά και ν’ αφήνουμε πίσω φαντάσματα και ζωώδη ένστικτα, τι βλέπουμε;

Τον άνθρωπο να γυρνά στον αληθινό του εαυτό. Πόσο κρίμα, πόσο απογοητευτικό και πόσο τρομακτικό!

Από που να ξεφύγεις; Που να βρεις ευκαιρία;