Τιτίκα Στασινοπούλου! Η πιο μεγάλη μάχη της ζωής της ΄΄Πέσαν τα μαλλιά μου από τον Kαρκivo΄΄ Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση, μιλώντας στο περιοδικό ΧΑΙ, η Τιτίκα Στασινοπούλου μίλησε για τη μάχη της με τον καρκίνο.«Είχα καρκίνο στο στήθος στο πρώτο στάδιο.

Τιτίκα Στασινοπούλου: «Ο Δημήτρης Λιγνάδης είχε τις ιδιομορφίες του, αλλά αυτό δεν μας αφορά»

Ο γιατρός μου το είπε την Τρίτη και την Πέμπτη χειρουργήθηκα. Δεν φοβήθηκα όμως, τι να φοβηθώ. Ο καρκίνος πρέπει να ξέρει ότι δεν φοβάμαι και να λέει «α εδώ δεν τα πάμε καλά, ας φύγουμε». Απαγορεύεται ο φόβος στον καρκίνο.Πάντοτε πίστευα στον Θεό.

Ο προστάτης μου είναι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και μου έδωσε δύναμη να ξεπεράσω τον καρκίνο. Συνέβαλε η πίστη μου γενικότερα. Δεν φοβάμαι τον θάνατο πάντως, είναι μια απλή μετάβαση σε άλλη διάσταση. Η ψυχή δεν χάνεται μετά τον σωματικό θάνατο. Η υγεία δεν μετριέται με χρήματα.

Τιτίκα Στασινοπούλου Βιογραφικό! Ο γάμος, η ηλικία, τα παιδιά, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

Εγώ είχα την τύχη να έχω τον ογκολόγο και είχαμε μεγάλη κατανόηση ακόμη και σε αυτόν τον τομέα. Υπάρχουν φάρμακα που θα τα παίρνω για μια ζωή και θα τα πληρώνω.Μου έπεσαν τα μαλλιά, έγινα γουλί, ζούσα με δυο διαφορετικές περούκες. Αλλά τώρα μεγάλωσαν τα μαλλάκια μου και είναι σαν να τα έχω κόψει».

Τιτίκα Στασινοπούλου Βιογραφικό! Ο γάμος, η ηλικία, τα παιδιά, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά 02/08/1950 Ηλικία 72 Έχει μια μικρότερη αδερφή, την Μάυρα Βαγιωνή Στασινοπούλου με την οποία για αρκετά χρόνια δεν είχαν καλές σχέσεις αλλά στα τέλη του 2011 τα ξαναβρήκαν.

Σε αρκετά μικρή ηλικία βρέθηκε για σπουδές Κοινωνιολογίας και Θεάτρου στην Αμερική. Μιλάει και μεταφράζει 4 γλώσσες.

Τιτίκα Στασινοπούλου για Δημήτρη Λιγνάδη: “Γνώριζαν πού πήγαιναν, είναι όλοι συνυπεύθυνοι”

Στην Ελλάδα σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έκανε το Θεατρικό της ντεμπούτο στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου βρέθηκε μετά από πρόσκληση του Σπύρου Ευαγγελάτου, το φθινόπωρο του 1970. Από τότε ξεκίνησε μια μεγάλη διαδρομή σε Θέατρο, Σινεμά, Τηλεόραση. Παίζει, σκηνοθετεί, γράφει. Το 1974 η Πολιτεία την τιμά με το Αιέν Αριστεύειν για την επιτυχημένη της δημιουργική διαδρομή στην ελληνική τηλεόραση, ενώ 32

Τιτίκα Στασινοπούλου: Άν η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε τον ίδιο ογκολόγο με μένα, θα είχε επιζήσει

χρόνια αργότερα ο Δήμος Αθηναίων την τίμησε με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών για την προσφορά της στον ελληνικό κινηματογράφο κι ο Δήμος Ναυπλίου το 2008 για την «Καλλιτεχνική και Πνευματική της Προσφορά στην Ελλάδα και την πόλη μας», ενώ το καλοκαίρι του 2009 τιμάται από το Φεστιβάλ Θεάτρου του DUBROVNIK στην Κροατία και από το «Κέντρο Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Zagreb» για τη μεγάλη επιτυχία που είχε το Σεμινάριο που δίδαξε και το Workshop Αρχαίου Δράματος καθώς και τη σκηνοθεσία της «Μήδειας» του Ευριπίδη.

Ενώ έχει διδάξει θέατρο επί σειρά ετών σε Δραματικές Σχολές (Ίασμος, Διαμαντόπουλου), Σεμινάρια σε Περιβάλλον Πολιτισμού (ΠολιτιστικΠολιτική, Παραγωγή και Διοργάνωση διαφόρων μορφών Πολιτιστικών εκδηλώσεων, Σχεδιασμό Μουσειακών Εκθέσεων) στο Υπουργείο Απασχόλησης και Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης (Διαπιστευμένη Εκπαιδεύτρια από το ΕΚΕΠΙΣ),

Τιτίκα Στασινοπούλου: Μιλάει πρώτη φορά για το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει

και συνεχίζει να διδάσκει μέχρι καισήμερα θέατρο στο University of Indianapolis, το 2004 κάνει το Μεταπτυχιακό της στο Πανεπιστήμιο του Bedford απ’ όπου αποφοιτά με άριστα στο Master of Arts in Theatre Arts και τώρα κάνει το Διδακτορικό της στην Επικοινωνία, στην Αγγλία. Τον Μάιο του 2008 βραβεύτηκε με τιμητικό Δίπλωμα από την Ακαδημία Επιστημών της Γεωργίας και την Ακαδημία Επιστημών της Ρωσίας. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της υπό σύσταση «Ευρωμεσογειακής Ακαδημίας Τεχνών & Επιστημών» με χρέη Γενικού Γραμματέα.

Παρ’ όλες τις επαγγελματικές της ασχολίες ασχολείται πολύ ενεργά με τον Εθελοντισμό και είναι μέλος σε αρκετές Οργανώσεις (Κέντρο Unesco για τις Γυναίκες και την Ειρήνη στα Βαλκάνια, Διαβαλκανική Ετ
αιρεία Γυναικών κ.ά.) και Πρόεδρος της ΜΚΟ «Λευκό Χωριό», του «Διεθνούς Επιστημονικού & Διαπολιτισμικού Κέντρου και του νεοσύστατου «Διαπολιτισμικού Ευρω-Μεσογειακού Κέντρου για την Unesco».

Τιτίκα Στασινοπούλου: «Ο Νίκος Σεργιανόπουλος έχω την εντύπωση ότι πήγαινε γυρεύοντας»

Έχει τιμηθεί εκτός από τον Ερυθρό Σταυρό και από πολλές Μη Κυβερνητικές και Εθελοντικές Οργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Ιταλία, Ιορδανία κ.τ.λ.). Αυτή την εποχή εργάζεται για την προετοιμασία και τη διοργάνωση της «Νέας Αργοναυτικής Εκστρατείας», μιας πολύ σημαντικής Διαπολιτισμικής Δράσης με στόχο την προώθηση Νέων Καλλιτεχνών, με τη συνεργασία εκτός των άλλων της Εταιρείας Οπτικοακουστικών Παραγωγών «ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ».

Τιτίκα Στασινοπούλου: «Ήταν σοκαριστικό το φευγιό του Νίκου Σεργιανόπουλου»

«Ήταν μια ψυχούλα και έτσι θα μείνει για πάντα μέσα μου. Αν είχε ιδιομορφίες και ποιες ήταν αυτές, εμένα δεν με αφορά καθόλου», είπε η Τιτίκα Στασινοπούλου.

Στο περιοδικό «Λοιπόν» και τη Μαρία Σοφιανού έδωσε συνέντευξη η Τιτίκα Στασινοπούλου. Η γνωστή ηθοποιός μίλησε για τη σειρά «Δύο Ξένοι», αλλά και για τον Νίκο Σεργιανόπουλο.

Στη σειρά «Δύο ξένοι» είπατε το ναι εύκολα;

Είπα αμέσως το ναι στους «Δύο ξένους». Μου άρεσε πολύ το κείμενο και δεν με ένοιαζε κάτι άλλο. Ούτε το οικονομικό. Με ένοιαζε να είναι ωραία δουλειά. Δεν έβαζα ποτέ σε προτεραιότητα το οικονομικό, γιατί αν σε νοιάζει πρωτίστως αυτό, μειώνεται η αξία αυτού που κάνεις.

Θα θέλατε να είχε συνεχιστεί η σειρά;

Θα ήθελα πολύ να είχαν συνεχιστεί οι «Δύο ξένοι». Ήταν μια πολύ καλογραμμένη σειρά και είναι ευλογία να παίζεις τέτοια ωραία κείμενα. Όλα σε αυτή τη σειρά ήταν αρμονικά και γι’ αυτό έβγαινε ένα τόσο καλό αποτέλεσμα.

Τι θυμάστε από τον Νίκο Σεργιανόπουλο, που έφυγε τόσο πρόωρα από τη ζωή;

Ο Νίκος Σεργιανόπουλος ήταν ένα πολύ καλό παιδί και εξαιρετικός συνεργάτης. Συνεπέστατος, κεφάτος, μια χαρά παιδί. Σοκαριστικό το φευγιό του για όλους μας. Μια απώλεια ενός ικανού ανθρώπου και καλού παιδιού. Έχω τις καλύτερες εντυπώσεις από εκείνον. Ήταν μια ψυχούλα και έτσι θα μείνει για πάντα μέσα μου. Αν είχε ιδιομορφίες και ποιες ήταν αυτές, εμένα δεν με αφορά καθόλου. Όταν φεύγουν από την ζωή καλόψυχοι άνθρωποι, τότε πρέπει να φοράει πένθος η κοινωνία…