Μάιρα Παπαθανασοπούλου αναπηρία! ”Κληρονόμησα τη μυϊκή δυσμορφία” “Μου έδιναν αγωγή για κάτι που δεν είχα. Ήμουν με μια κεφάλα σαν κολοκύθα, τρίχες στα χέρια, άθλια… όταν τα έκοψα όλα αυτά, επανήλθα” εξομολογείται η Μάιρα Παπαθανασοπούλου.

Η Μάιρα Παπαθανασοπούλου κάθισε το απόγευμα της Παρασκευής στον καναπέ της εκπομπής Studio 4. Η γνωστή συγγραφέας μίλησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο για τη μυϊκή δυσμορφία, τις λανθασμένες διαγνώσεις που της έχουν κάνει αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά της.

«Είναι μία εκφυλιστική αναπηρία, δεν ήταν από τη γέννησή μου. Δεν είναι αυτοάνοσο, είναι γονιδιακό. Κληρονόμησα κάποιο κακό γονιδίωμα του πατέρα μου και κάποιο της μητέρας μου, που ήταν μια χαρά. Οι μύες μου χάνουν το εύρος, τη δύναμή τους και ατροφούν» εξομολογείται η Μάιρα Παπαθανασοπούλου.

«Υπήρχε μία πολύ μικρή δυσκολία στο περπάτημα. Ξέρετε, είναι εκείνο το μεταβατικό στάδιο, ήμουν 28-29 χρονών, υπάρχει και μία φιλαρέσκεια, που δεν θέλεις να πεις ότι έχεις αναπηρία. Λίγο το κλέβεις, στέκεσαι στον τοίχο, για να περάσουν οι άλλοι και μετά κάνεις τα βήματα» παραδέχεται αμέσως μετά η συγγραφέας.

Η Μάιρα Παπαθανασοπούλου δεν διστάζει να περιγράψει τις επιπτώσεις που είχαν στον οργανισμό της οι λανθασμένες διαγνώσεις από τις οποίες πέρασε.

«Πέρασα από πολλές λανθασμένες διαγνώσεις. Και στην παρουσίαση του Ιούδα είχα κάτι σαν υδροκεφαλία από την κορτιζόνη, που ήταν η λανθασμένη αγωγή. Μου έδιναν αγωγή για κάτι που δεν είχα, ήταν το εντελώς αντίθετο από αυτό που έπρεπε να πάρω. Ήμουν στον Ιούδα με μια κεφάλα σαν κολοκύθα, τρίχες στα χέρια, άθλια… όταν τα έκοψα όλα αυτά, επανήλθα», αποκαλύπτει.

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Μάιρα Παπαθανασοπούλου περιέγραψε τη δυσκολία που αντιμετωπίζει ακόμη και στο να πάει μια βόλτα, όπως συστήνουν οι ειδικοί για πολλές «δύσκολες» στιγμές.

«Τι γελοιότητες είναι αυτές και πού αναφέρονται; Δεν είναι ότι εγώ δεν μπορώ να περπατήσω. Δεν πρέπει να υπάρχει και κάποιος να με βοηθήσει; Δεν μπορώ να κάνω βόλτα. Για να κάνω βόλτα, πρέπει να υπάρξει ειδική συνεννόηση. Μέχρι να έρθει κάποιος, εμένα μπορεί να με έχει πάρει ο ύπνος. Χάνεται η διάθεση και ο αυθορμητισμός» επισημαίνει η συγγραφέας.

Μάιρα Παπαθανασοπούλου βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

Μάιρα Παπαθανασοπούλου βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Η Μάιρα Παπαθανασοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία και εργάζεται ως μεταφράστρια. Το 1998 κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλιο, το μυθιστόρημα “Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα”, το οποίο πολύ γρήγορα κατέκτησε την πρώτη θέση στον πίνακα των μπεστ σέλερ και μέσα σε δύο χρόνια κυκλοφόρησε σε περισσότερα από 250.000 αντίτυπα.

Το βιβλίο που κέρδισε τους περισσότερους ΄Ελληνες αναγνώστες μεταφράστηκε και κυκλοφορεί στα αγγλικά, ισπανικά, ιταλικά, πορτογαλικά, ολλανδικά, σουηδικά, φιλανδικά, πολωνικά, εβραϊκά, τουρκικά και τσέχικα. Το 2000 εκδόθηκε το δεύτερο μυθιστόρημά της, “Οι τοξικές ενώσεις του αρσενικού” που γνώρισε και αυτό μεγάλη επιτυχία, το 2004 το μυθιστόρημα “Εσύ, γλυκιά μου εξουσία”, το 2006 το “Μακάριοι οι πενθούντες” και το 2014 το “Mamma Santissima. Έχει γράψει επίσης τα παιδικά βιβλία “Τι κι αν είμαι ασβός” (2001) και “Έχω ράμματα για τη γούνα σου” (2002). Διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, και έχει συμμετάσχει σε 2 συλλογές διηγημάτων.

Σας λέω δεν είμαι συγγραφέας

Μικροκαμωμένη, σχεδόν σαν παιδούλα, με περίμενε στο σχόλασμα από τη δουλειά της. Γιατί η συγγραφέας Μάιρα Παπαθανασοπούλου δεν σταμάτησε ποτέ να πηγαίνει καθημερινά στο γραφείο της, στο τμήμα μεταφράσεων του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Εδώ και δεκαεννέα χρόνια. Εν τω μεταξύ έγραψε το πρώτο απόλυτο μπεστ σέλερ των τελευταίων χρόνων, το μυθιστόρημα «Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα» (1998) που άγγιξε τα 300 χιλ. αντίτυπα!

Η αφορμή της συνάντησής μας ήταν με την ευκαιρία του νέου της μυθιστορήματος, με τίτλο «Mamma Santissima» (εκδ. Πατάκης), μόλις το πέμπτο της, και μάλιστα έπειτα από συγγραφική απουσία οκτώ χρόνων! Η πρώτη ερώτηση είναι, φυσικά, γιατί άργησε τόσα χρόνια να γράψει νέο βιβλίο.