Σταύρος Νικολαΐδης! Η κακοποίηση σε παιδική ηλικία η απαράδεχτη ατάκα του πατέρα του!

Σταύρος Νικολαΐδης! Η κακοποίηση σε παιδική ηλικία η απαράδεχτη ατάκα του πατέρα του! Ένα βράδυ πυ…βρεχε στους τηλεοπτικούς μας δέκτες, ένας άνθρωπος πολύ σοφός, πολύ συμπαθής, πολύ ταλαντούχος που θα μπορούσε να βρίσκεται μονίμως στο προσκήνιο της όχι καλής δημοσιότητας, διάλεξε με την άνεση που τον διακρίνει μιας και δεν θέλει και ούτε έχει κάτι να κρύψει αποφάσισε να μας αποκλαύψεςι “κακοποίηση” από φίλο του πατέρα του. Μια κακοποίηση το είδος της οποίας μπορούμε να υποθέσουμε και που για να την αναφέρει τώρα μετά από τόσοα χρόνια ο ηθοποιός, κάποιους λόγους θα έχει.

Το επίσης στενάχωρο ήταν πως ο πατέρας του δεν μπορούσε να διανοηθεί τι συνέβει, δεν πήγε το μυαλό του και όταν ο ηθοποιός αποφάσισε να του το πει η αντίφδραση του μόνο συμπαράσταση δεν είχε.

Ήταν η αντίδραση που όλα σχεδόν τα παιδιά, λες κια περιμένουν γι αυτό δεν επικοινωνούν ότι κακό τους συμβαίνει με αποτέλεσμα η ζημιά ναη μην διορθώνεται και το τραύμα να μην επουλώνεται..

Είναι εκείνη η αντίδραση που το παιδί νομίζει πως φταίει για ότι κακό του συνέβει και γι αυτό σιωπά. Για να μην ντορπιάσει τους δικούς του. Αυτό ακριβώς του είπε επί λέξη ο 90χρονος σήμερα πατέρας του… Καλεσμένος στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» βρέθηκε ο Σταύρος Νικολαΐδης το βράδυ του Σαββάτου 5/4.

Ο γνωστός ηθοποιός, μεταξύ άλλων, μίλησε για δύσκολες εμπειρίες της ζωής του, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της παιδικής του ηλικίας, της οικογένειάς του, αλλά και της επαγγελματικής του πορείας.

«Ταλαιπωρήθηκα ως παιδί. Οι γονείς μου δεν τα πήγαιναν καλά. Η μητέρα μου δεν ζει, ο πατέρας μου αντέχει ακόμα. Με τον πατέρα μου έχουμε τις σχέσεις που αντέχει ένα παιδί, το οποίο έχει ωριμάσει και έχει εξελιχθεί με έναν πατέρα στα 90 του – έχει το μυαλό του ως 15χρονος. Ο πατέρας μου ήταν καλός μπαμπάς, τρυφερός σε σημείο που δεν είχαμε αντρικό πρότυπο στο σπίτι», είπε αρχικά ο Σταύρος Νικολαΐδης.

Και συνέχισε: «Όταν ήμουν μικρός, προσπάθησε να με κακοποιήσει φίλος του πατέρα μου. Δεν το είπα τότε στον πατέρα μου. Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος που κάποια πράγματα γίνονταν ερήμην του, δηλαδή η πατρική φιγούρα τελείωνε στο να με πάρει να με πάει έξω να φάω κάτι που να μου αρέσει».

«Ο πατέρας ο δικός μου λειτούργησε σαν αρνητικό πρότυπο στο πώς θα γίνω εγώ σαν πατέρας. Το μόνο που κράτησα ήταν η υπερβολική τρυφερότητα. Όταν με ρωτήσει κάποιος κάτι προσωπικό θα απαντήσω, δεν θα το κρύψω. Δεν τον είδα ποτέ αυτόν τον τύπο, ήταν κοντινός άνθρωπος του πατέρα μου.

Ο πατέρας μου δεν φιλτράριζε πολύ με ποιους ανθρώπους συναναστρεφόταν. Η αντίδραση του πατέρα μου όταν είπα ότι κακοποιήθηκα από φίλο του ήταν “ευχαριστώ που με ρεζίλεψες”», αποκάλυψε κλείνοντας ο Σταύρος Νικολαΐδης.