Άρης Μουγκοπέτρος: Το αλκοτέστ ήταν η μία αλήθεια, η δημοσιότητα η άλλη!

Άρης Μουγκοπέτρος: Το αλκοτέστ ήταν η μία αλήθεια, η δημοσιότητα η άλλη! Ο Άρης Μουγκοπέτρος δεν προσπάθησε να αρνηθεί το προφανές.

Βγήκε από την Ευελπίδων και είπε:

«Ήταν ένα λάθος μου, είχα πιει δύο ποτάκια παραπάνω».

Η φράση του ήταν απλή.

Και το γεγονός επίσης.

Ο έλεγχος έγινε.

Το αλκοτέστ βγήκε θετικό.

Οι δύο μετρήσεις ήταν 0,71 και 0,63 mg/l.

Ακολούθησε σύλληψη.

Επιβλήθηκε πρόστιμο 1.375 ευρώ και αφαιρέθηκε η άδεια οδήγησης για 250 ημέρες.

Αυτή είναι η μία αλήθεια.

Υπάρχει όμως και μία δεύτερη.

Και αυτή δεν αφορά το τι έδειξε το αλκοτέστ.

Αφορά το τι δείχνουν οι κάμερες.

«Βγάζουν όλοι το όνομά μου παντού»

Ο μουσικός, αφού παραδέχθηκε το λάθος του, στράφηκε στη δημοσιότητα που πήρε η υπόθεση.

Είπε ότι το όνομά του προβάλλεται παντού και ζήτησε να προβάλλονται αντίστοιχα και άλλες υποθέσεις. Στη συνέχεια έκανε αναφορά σε «μοντέλο» που, όπως είπε, σχετίζεται με ναρκωτικά.

Εδώ χρειάζεται φρένο.

Δεν γνωρίζουμε ποιο πρόσωπο εννοεί.

Δεν γνωρίζουμε αν η αναφορά του αντιστοιχεί σε πραγματική υπόθεση.

Και δεν είναι δουλειά μας να συμπληρώσουμε τα κενά.

Η φράση του είναι δήλωση του ίδιου.

Όχι τελεσίδικη αλήθεια για κάποιον άλλο.

Το ερώτημα όμως μένει

Γιατί κάποιες υποθέσεις γίνονται τηλεοπτικό θέαμα;

Και κάποιες άλλες σχεδόν εξαφανίζονται;

Αυτό είναι θεμιτό ερώτημα.

Όχι επειδή το είπε ο Μουγκοπέτρος.

Αλλά επειδή αφορά τη δημοσιογραφία γενικότερα.

Ο πολίτης βλέπει μια υπόθεση.

Βλέπει τον κατηγορούμενο.

Βλέπει το πρόσωπό του.

Ακούει τη φωνή του.

Παρακολουθεί τη μεταφορά του.

Και μετά βλέπει μια άλλη υπόθεση.

Εκεί μπορεί να μην υπάρχει ούτε πρόσωπο.

Ούτε δήλωση.

Ούτε κάμερα.

Μόνο ένας τίτλος.

Κι αυτό μοιραία δημιουργεί συγκρίσεις.

Η κάμερα δεν είναι δικαστής

Εδώ βρίσκεται μια λεπτή αλλά απαραίτητη γραμμή.

Το ότι ένας άνθρωπος καταγράφεται έξω από ένα δικαστήριο δεν σημαίνει ότι κρίθηκε ένοχος.

Η εικόνα δεν είναι απόφαση.

Το ρεπορτάζ δεν είναι καταδίκη.

Η τηλεοπτική κάμερα δεν αποφασίζει για την ενοχή κανενός.

Αυτό πρέπει να είναι αυτονόητο.

Και όμως, στην πράξη, ξεχνιέται εύκολα.

Ο Μουγκοπέτρος έκανε λάθος

Αυτό επίσης πρέπει να λέγεται χωρίς αστερίσκους.

Το είπε και ο ίδιος.

Είχε πιει.

Οδήγησε.

Το αλκοτέστ κατέγραψε επίπεδα πάνω από το επιτρεπόμενο όριο.

Δεν χρειάζεται να ψάξουμε άλλον ένοχο για να κάνουμε μικρότερο το δικό του λάθος.

Και το «υπάρχουν χειρότερα» δεν αποτελεί υπεράσπιση.

Γιατί πάντα θα υπάρχουν χειρότερα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το πρώτο παύει να είναι σοβαρό.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά

Η επιλεκτική προβολή, όταν συμβαίνει, δεν διορθώνεται με συμψηφισμό.

Δεν λέμε:

«Εμένα με έδειξαν, άρα δείξτε και τον άλλον».

Λέμε κάτι πολύ πιο απλό.

Αν μια υπόθεση αξίζει δημόσια ενημέρωση, να καλύπτεται με τους ίδιους κανόνες.

Χωρίς προνόμια.

Χωρίς στοχοποίηση.

Χωρίς εξαιρέσεις.

Γιατί το πρόσωπο παίζει τόσο μεγάλο ρόλο;

Επειδή η τηλεόραση δουλεύει με εικόνα.

Ένας γνωστός μουσικός δίνει πρόσωπο στην είδηση.

Μπορεί να μιλήσει.

Μπορεί να απαντήσει.

Μπορεί να γίνει viral.

Η κάμερα έχει «υλικό».

Αυτό δεν είναι από μόνο του κακό.

Γίνεται πρόβλημα όταν δημιουργείται η εντύπωση ότι η βαρύτητα της είδησης εξαρτάται από το πόσο αναγνωρίσιμο είναι το πρόσωπο.

Εκεί αρχίζει η στρέβλωση.

Το κοινό καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όσο νομίζουμε

Δεν χρειάζεται να του εξηγήσει κανείς τη διαφορά.

Την βλέπει.

Ο ένας βγαίνει από το δικαστήριο.

Κάμερες παντού.

Δηλώσεις.

Πλάνα.

Αναλύσεις.

Ο άλλος περνά σχεδόν αθόρυβα.

Η σύγκριση γίνεται μόνη της.

Και όταν η σύγκριση επαναλαμβάνεται, γεννιέται δυσπιστία.

Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα.

Όχι ο Μουγκοπέτρος.

Η εμπιστοσύνη.

Η αλήθεια δεν χρειάζεται στρατόπεδο

Υπάρχει ένα πράγμα που αξίζει να κρατήσουμε από όλη αυτή την ιστορία.

Μπορούν να ισχύουν δύο αλήθειες ταυτόχρονα.

Ο Μουγκοπέτρος έκανε λάθος οδηγώντας μετά από κατανάλωση αλκοόλ.

Και μπορεί ταυτόχρονα να θέτει ένα εύλογο ερώτημα για την άνιση δημοσιότητα.

Το ένα δεν ακυρώνει το άλλο.

Δεν χρειάζεται να διαλέξουμε πλευρά.

Η αλήθεια δεν είναι ποδοσφαιρική φανέλα.

Δεν φοράει το χρώμα κανενός.

Και τι κάνουμε με τη δική του αιχμή;

Την καταγράφουμε.

Δεν την υιοθετούμε.

Αυτό είναι ίσως το πιο στοιχειώδες δημοσιογραφικό όριο.

Ο Μουγκοπέτρος έκανε μια αναφορά σε άλλο πρόσωπο.

Χωρίς να το κατονομάσει.

Άρα δεν έχουμε δικαίωμα να κατασκευάσουμε όνομα.

Ούτε να υπονοήσουμε ταυτότητα.

Ούτε να παρουσιάσουμε την καταγγελτική αναφορά ως επιβεβαιωμένο γεγονός.

Η σωστή δημοσιογραφική απόσταση είναι μικρή.

Αλλά υπάρχει.

Το πραγματικό ερώτημα είναι μεγαλύτερο

Όχι:

«Γιατί δείξατε εμένα;»

Αλλά:

«Με ποια κριτήρια επιλέγουμε ποιον θα δείξουμε;»

Αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο.

Γιατί δεν αφορά έναν μουσικό.

Δεν αφορά ένα αλκοτέστ.

Δεν αφορά μία Κυριακή στην Ευελπίδων.

Αφορά τον τρόπο με τον οποίο φτιάχνεται η δημόσια εικόνα μιας δικαστικής υπόθεσης.

Η δημοσιότητα είναι δύναμη

Και κάθε δύναμη χρειάζεται μέτρο.

Όταν δείχνεις το πρόσωπο κάποιου, του δίνεις ορατότητα.

Όταν επαναλαμβάνεις το όνομά του, του δίνεις αναγνωρισιμότητα.

Όταν μια υπόθεση παίζει συνεχώς στην τηλεόραση, επηρεάζεις τον τρόπο με τον οποίο την αντιλαμβάνεται το κοινό.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να μεταδίδονται ειδήσεις.

Σημαίνει ότι πρέπει να μεταδίδονται με ίδιους κανόνες και καθαρά όρια.

Ο Άρης Μουγκοπέτρος θα δικαστεί

Η υπόθεση δεν τελείωσε στην Ευελπίδων.

Έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και η δίκη έχει οριστεί για τη Δευτέρα 31 Αυγούστου 2026.

Μέχρι τότε, υπάρχουν τα γεγονότα.

Υπάρχει η δήλωσή του.

Και υπάρχει η δημόσια συζήτηση.

Το δικαστήριο θα κρίνει το νομικό σκέλος.

Η κοινωνία μπορεί να κρίνει το δημοσιογραφικό.

Τελικά, ποια αλήθεια μένει;

Όχι εκείνη που βολεύει τον έναν.

Ούτε εκείνη που βολεύει τον άλλον.

Μένει αυτή που μπορεί να σταθεί μόνη της.

Ο Μουγκοπέτρος είπε ότι έκανε λάθος.

Το αλκοτέστ έδειξε τι έδειξε.

Η διαδικασία συνεχίζεται.

Και η κάμερα έκανε τη δουλειά της.

Τώρα ας κάνουμε κι εμείς τη δική μας.

Να ρωτήσουμε όχι μόνο τι συνέβη.

Αλλά και πώς επιλέγουμε να το δείξουμε.

Γιατί η δημοσιογραφία δεν κρίνεται μόνο από το αν λέει την αλήθεια.

Κρίνεται και από το αν την εφαρμόζει με τα ίδια μέτρα για όλους.

Διαβάστε σχετικά: Πως τραυματίστηκε ο Άρης Μουγκοπέτρος! “Έχασα ότι πολυτιμότερο είχα, εκτός…”