Κατερίνα Στεφανίδη: Την εκνεύρισε η απαξιωτική δήλωση της Isinbayeva;

«Τι να πω σε όποιον στεφθεί πρωταθλητής; Θα είναι δεύτερος εξορισμού» δήλωνε απαξιωτικά η Yelena Isinbayeva, η κορυφαία αθλήτρια του κόσμου στο επί κοντώ, που δεν βρέθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες λόγω της τιμωρίας των Ρώσων αθλητών που ελέγχονται για κρούσματα ντόπινγκ. Η Κατερίνα Στεφανίδη στο μέλλον θα επιχειρήσει να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ της Ρωσίδας αθλήτριας, καθώς είναι το μεγάλο φαβορί για να πάρει τα σκήπτρα από εκείνη. Την εκνεύρισε η υπεροψία της Isinbayeva; «Νομίζω πως εκνευρίστηκα λιγότερο από όλες τις άλλες αθλήτριες. Θεωρώ πως, αν της είχε επιτραπεί να συμμετάσχει, θα είχε πηδήξει 4,50 μ. Είχε σταματήσει και τις προπονήσεις. Μετά το 4,90 που είχε κάνει, δεν έλαβε μέρος σε κανέναν άλλον αγώνα, αφού γνώριζε πως δεν θα κάνει παρόμοια επίδοση».
Η Ρωσίδα αθλήτρια βρέθηκε στο Ρίο, αφού ήταν υποψήφια στην ψηφοφορία για την Επιτροπή Αθλητών της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. «Θεωρώ πως η Isinbayeva τα έκανε όλα αυτά σωστά, γιατί ένα μήνα πριν από τους Ολυμπιακούς το μόνο όνομα που άκουγες ήταν το δικό της, και έτσι κατόρθωσε να εκλεγεί στην Επιτροπή. Οπότε θεωρώ πως έκανε αυτές τις δηλώσεις στο πλαίσιο της τακτικής για να εκλεγεί. Λέει πως ήταν η πρωταθλήτρια, είναι ακόμη η καλύτερη αθλήτρια στο επί κοντώ, αλλά στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου ήρθε τρίτη, με 4,70 μ. Στο Ρίο, με 4,70 δεν έπαιρνες καν, μετάλλιο. Εκνευρίστηκα με αυτή τη λογική. Η ίδια γνωρίζει πως έχει χάσει δύο παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς να έχει κάνει μία έγκυρη προσπάθεια. Δεν είναι πως έχει κερδίσει κάθε αγώνα που έχει δώσει. Από τη μία, αισθάνομαι άσχημα για αυτό που συνέβη με τους Ρώσους αθλητές. Οι Ρώσοι είχαν παράλληλο εργαστήριο. Εξαφάνιζαν τα δείγματα των αθλητών, κάτι που σε καμία άλλη χώρα δεν γίνεται».
Έπειτα από τέσσερις ώρες με συνέντευξη και φωτογράφιση, τις οποίες το ζευγάρι υπέμεινε με χαμόγελο και καλή διάθεση, η Κατερίνα μού λέει πως πρέπει να φύγουν. «Πρέπει να πάμε στη γιαγιά μου για να της δείξω το μετάλλιο» μου λέει. «Είναι η γιαγιά που ερχόταν με το ΚΤΕΛ να με δει, σε κάθε μου αγώνα, από τότε που ήμουν μικρή. Στην Καβάλα, στη Δράμα, όπου είχα αγώνα, έπαιρνε το λεωφορείο και ερχόταν». Η δικαίωση της γιαγιάς για την πίστη στην εγγονή της ήρθε πολλά χρόνια αργότερα και δεν θα έπρεπε να περιμένει λεπτό παραπάνω.