Σταμάτης Μαλέλης: Θα παρακαλούσα τους τηλεθεατές να μην με ταυτίζουν με τους “παλιάτσους” της τηλεόρασης γιατί μου κάνουν τεράστιο κακο

0
2
Σταμάτης Μαλέλης Θα παρακαλούσα τους τηλεθεατές να μην με ταυτίζουν με τους παλιάτσους

Τον συνάντησα στο γραφείο του μετά τη σύσκεψη. Ήταν χαλαρός, καλοδιάθετος και πολύ ευγενής. Τη συνέντευξη διέκοψε ένα τηλεφώνημα από τον γιατρό του. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο Σταμάτης Μαλέλης είδε κυριολεκτικά… το θάνατο μπροστά του. «Με κυνηγάνε οι γιατροί για κάποιες εξετάσεις, αλλά σιγά μην τις κάνω», μου απάντησε γελώντας. Έχοντας περάσει μια τόσο σοβαρή περιπέτεια υγείας, τι είναι τελικά χειρότερο η κατάθλιψη ή το έμφραγμα ή μήπως η ίδια η τηλεόραση; Στην πρώτη μεγάλη συνέντευξη μετά τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας του, ο Διευθυντής Ειδήσεων του STAR μιλά για όλα, και μάλιστα έξω από τα δόντια: Για τη ζωή, το θάνατο, την πολιτική, την Αριστερά, την τηλεόραση, την κατάθλιψη, το lifestyle…

«Εγώ δεν πέτυχα αυτό που ήθελα να πετύχω, έζησα μια αβίωτη ζωή». Δεν είναι περίεργο να το λέει αυτό ο άνθρωπος που καθιέρωσε τη «χαρά» στα δελτία ειδήσεων;

Το «αβίωτη ζωή» που χρησιμοποίησα είναι μια φράση του Νίτσε. Άλλα ήθελα κι άλλα έκανα στη ζωή μου. Δεν είχα στόχο ζωής να ασχοληθώ με την τηλεόραση. Η τηλεόραση ήρθε και με βρήκε εντελώς τυχαία. Απλώς, κατά έναν διαβολικό τρόπο, έτυχε κάτι που ήθελα να το κάνω πάρα πολύ καλά. Προσπαθούσα να κάνω όσο το δυνατόν καλύτερα τη δουλειά για την οποία πληρωνόμουν και σ’ αυτήν κατάλαβα ότι είχα ταλέντο. Ίσως το ένστικτο, ίσως κάποια άλλα χαρακτηριστικά να με βοήθησαν. Ωστόσο, δεν με γέμιζε ποτέ σαν άνθρωπο. Απλώς την έκανα. Δίνοντας, όμως, τον καλύτερο εαυτό μου στην εργασία τον έχασα από αλλού. Κι έτσι πιστεύω ότι ήρθε και η κατάθλιψη. Εγώ τουλάχιστον εκεί κατέληξα. Γιατί και το βιβλίο ουσιαστικά τι ήταν; Μια έρευνα ψυχανάλυσης, μια προσπάθεια να ψυχαναλυθώ κι εγώ ο ίδιος. Κι αν μπορούμε να πούμε ότι κατέληξα κάπου, ήταν αυτό ακριβώς που είπα στην αρχή: Ότι άλλα ήθελα κι άλλα έκανα.

Επιβεβαιώνετε δηλαδή αυτό που λέγεται ότι τα «φώτα» και η δημοσιότητα δεν φέρνουν την ευτυχία;

Εγώ τα φώτα τα έχω… γραμμένα. Η ζωή μου δεν έχει καμία σχέση ούτε με τα φώτα ούτε με τις δημοσιότητες, είναι τελείως διαφορετική από ό,τι νομίζει ο περισσότερος κόσμος. Δεν είμαι celebrity ούτε και κάνω τέτοια ζωή. Δεν με αφορά καθόλου. Εγώ βρέθηκα στην τηλεόραση εντελώς τυχαία. Κλητήρας ξεκίνησα από την «Καθημερινή», σπούδαζα οικονομικά και από τύχη έγινα δημοσιογράφος. Δεν είχα κανέναν τέτοιο σκοπό. Ήμουν στις αριστερίστικες οργανώσεις και νόμιζα ότι έκανα επανάσταση. Ξαφνικά με φώναξαν μια μέρα να προσπαθήσω να γράψω και κατάλαβαν ότι έγραφα καλά. Κι έτσι ξεκίνησα.

Έχετε μετανιώσει;

Όχι. Γιατί ίσως τα άλλα πράγματα να μην τα έκανα τόσο καλά. Έκανα πολλά. Και με αρκετή κριτική -και σωστή- και από πολύ κόσμο. Δεν θα μπορούσα, για παράδειγμα, να γίνω ποτέ λογιστής, αν και σπούδαζα οικονομικά. Δεν ξέρω τι άλλη καριέρα θα μπορούσα να ακολουθήσω…

Πολιτική ίσως;

Πρέπει να το δεις αυτό μέσα σε μια συγκεκριμένη συγκυρία. Τι θα γινόταν αν τη δεκαετία του ’80 ακολουθούσα την πολιτική και ήμουν στο ΠΑΣΟΚ, γιατί μετατάχθηκα στη νεολαία ΠΑΣΟΚ; Θα ήμουν ένας ενσωματωμένος αστός; Σαν αυτούς που δεν θέλω να βλέπω στα μάτια μου; Που τα ξεπούλησαν όλα; Έχει σημασία να σκεφτείς και τι θα γινόσουν αν δεν έκανες αυτό. Τουλάχιστον εγώ έκανα κάτι που το έκανα «καθαρά». Και δεν έγινα πλούσιος. Είμαι από τα πιο προβεβλημένα πρόσωπα της τηλεόρασης που δεν έχω βγάλει λεφτά. Δεν μπορώ να ζήσω αν σταματήσω να δουλεύω. Γι’ αυτό και δεν έχω πάρει τη σύνταξή μου, ενώ τη δικαιούμαι. Πιστέψτε με, πως αν μπορούσα να ζήσω με τη σύνταξή μου -γιατί έχω ένα σωρό ανάγκες που έχω βάλει πάνω από το κεφάλι μου και τις οποίες περιμένω να τελειώσω– θα είχα αποχωρήσει.

undefined

Μου δίνετε την εντύπωση ότι έχετε σιχαθεί το χώρο αυτό…

Καταρχήν δεν μου αρέσει όταν μπλέκουν τη δημοσιογραφία με τις επιχειρήσεις. Εγώ δεν αισθάνθηκα ποτέ δημοσιογράφος-επιχειρηματίας. Εγώ ήμουν ένας δημοσιογράφος-μισθωτός. Μπορεί να έπαιρνα καλά χρήματα αλλά ήμουν μισθωτός. Και τα καλά χρήματα που έπαιρνα αισθανόμουν ότι ανήκουν και στον περίγυρό μου. Ανήκουν και στην οικογένειά μου και στους ανθρώπους που είναι δίπλα μου. Έτσι βίωσα τη ζωή, την οποία και η τηλεόραση μού τη δυσκόλεψε. Βεβαίως σ’ αυτόν το χώρο υπάρχουν άνθρωποι ματαιόδοξοι, εντελώς κενοί, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το χρήμα. Μ’ αυτούς δεν θα ήθελα να έχω καμία σχέση και θα παρακαλούσα και τους τηλεθεατές να μην με ταυτίζουν γιατί μου κάνουν τεράστιο κακό. Και το χειρότερο που μπορούν να μου κάνουν είναι να με ταυτίσουν με αυτούς τους «παλιάτσους». Εκεί τρελαίνομαι. Μπορείς να μου κάνεις οποιαδήποτε κριτική: Ότι έκανα, για παράδειγμα, μια λάθος επιλογή εκεί, παραπέρα, αλλά όταν με ταυτίσεις με όλους αυτούς μπορεί να μην κοιμηθώ το βράδυ. Θα μπω στο Facebook και θα απαντήσω αμέσως.

Εσείς όμως δεν φταίτε σε μεγάλο βαθμό που κάποιοι «παλιάτσοι» βρήκαν έδαφος να γίνουν γνωστοί;

Βεβαίως έχω συμβάλλει σ’ αυτό. Είναι τόσο μεγάλη η ταχύτητα στην τηλεόραση που το λάθος σε περιμένει στην επόμενη γωνία. Και δεν το καταλαβαίνεις εκείνη τη στιγμή. Το θέμα, όμως, είναι κάποια στιγμή να συνειδητοποιήσεις τι κάνεις. Να μη ζεις στα σύννεφα. Να παραδέχεσαι «εκεί το πήγα λάθος, εκεί δεν το πήγα σωστά» και να προχωράς στη ζωή σου, στο επόμενο βήμα. Δηλαδή όλο αυτό να γίνεται μια συσσωρευμένη εμπειρία για να πετύχεις το θετικό. Έτσι είναι ο άνθρωπος, λειτουργεί μέσα από τις αντιθέσεις του. Η πορεία του ανθρώπου δεν είναι ένα καρδιογράφημα νεκρού.

Πάντως είστε ένας άνθρωπος που ο χώρος αγαπάει να μισεί… Σας έχουν φορτώσει όλη την κατάντια της ελληνικής τηλεόρασης. Από τα «παράθυρα»… μέχρι το lifestyle…

Τα «παράθυρα» μια χαρά είναι. Τώρα αν κάποιοι τα κατάντησαν έτσι αυτό είναι άλλο θέμα. Και με το ελικόπτερο πήγε να γίνει μια απόδραση, δεν πρέπει να καταργήσουμε το ελικόπτερο! Και με τα αυτοκίνητα γίνονται δυστυχήματα, δεν πρέπει να καταργήσουμε τα αυτοκίνητα! Η κριτική είναι καλοδεχούμενη, και εγώ κάνω αυτοκριτική, δεν περιμένω κανέναν να με κρίνει για την περίοδο του lifestyle και για πολλά άλλα. Αλλά όταν το 90% της ελληνικής κοινωνίας ήταν lifestyle, ή επιθυμούσε να είναι… Γιατί πόσοι ήταν οι συνειδητοποιημένοι, αυτοί που ήξεραν ότι ζούμε μια ψεύτικη κοινωνία κατανάλωσης; Εγώ τουλάχιστον ήξερα ότι «το καταναλώνω άρα υπάρχω» είναι ψεύτικο και πως είναι ένα προϊόν του καπιταλισμού που αλλοιώνει συνειδήσεις. Εγώ όμως το έκανα για δουλειά. Ο άλλος όμως το είχε φάει! Κι αυτό φαινόταν και από τις τηλεθεάσεις και από τον τρόπο ζωής και από τα περιοδικά του Κωστόπουλου, που τώρα έχουν πέσει όλοι μαζί να του φάνε τις σάρκες. Κι αυτό είναι κάτι που με ενοχλεί αφάνταστα. Δηλαδή έχω δει ανθρώπους που παλιά τον έγλειφαν, τώρα να τον χτυπάνε. Πολύ ανέντιμο. Και το λέω εγώ που δεν είναι ούτε παρέα μου ο Πέτρος ούτε φίλος μου. Ντροπή! Γιατί δεν υπήρχαν διεφθαρμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, κρατικοί λειτουργοί; Ε! Αυτός ο διεφθαρμένος μπορεί να σου κάνει κριτική για τα «παράθυρα». Εμένα μου έχει τύχει τέτοια κριτική. Μου έχει γίνει από το Facebook και μπήκα να δω ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και ήταν φυσικά δημόσιος υπάλληλος σε κάποιον Οργανισμό που δεν θα υπάρχει και –σίγουρα- δεν θα πήγαινε ποτέ. Δεν είχε δουλέψει ποτέ στη ζωή του και μου έκανε εμένα κριτική. Ενώ θα έπρεπε να του πω «μου μιλάς εσύ που θα έπρεπε να είσαι φυλακή»; Εγώ δεν έκλεψα κανέναν. Εγώ έκανα μια δουλειά για την οποία πληρωνόμουν και το βασικότερο δεν κορόιδεψα ποτέ κανέναν. Ό,τι έκανα το έκανα έντιμα και είχα και το θάρρος στις περιόδους της παντοδυναμίας μου να πω «ξέρετε κάτι αυτό που κάνω δεν το βλέπω, δείτε το εσείς». Είπα εγώ ποτέ ότι είμαι υπέροχος, ο «στρατηγός» της τηλεόρασης που μου έλεγαν; Ξέρετε τι τους απαντούσα τότε; Τι μου λέτε ρε, εγώ πάω σπίτι μου και κλαίω. Και δεν έχω προσωπική ζωή. Αυτό είναι ευτυχία; Εγώ παλεύω με ένα «τέρας» και εσείς μου λέτε ότι είμαι παντοδύναμος; Εγώ δεν σας είπα καν ότι είμαι ευτυχισμένος!

Αυτό που μου περιγράφετε είναι μια συνηθισμένη κατάσταση στον κόσμο της σόουμπιζ…

Εξαρτάται τι συνείδηση έχεις και τι πορεία για να μπορείς να τα αισθάνεσαι αυτά. Εγώ θα ζήσω πολύ άνετα και χωρίς την τηλεόραση. Και ίσως καταφέρω να προσεγγίσω κάποιες ευτυχισμένες στιγμές που δεν τις έχω βρει μέχρι τώρα. Πρέπει να έχεις την αντίστοιχη παιδεία, συνείδηση, ιστορία για να τα δεις αυτά. Θα πεθάνεις αν δεν μείνεις στο γυαλί; Ε! Εγώ σου λέω ότι θα πεθάνω αν παραμείνω στο γυαλί!

Τελικά το «τέρας» είναι η τηλεόραση ή η κατάθλιψη; Γιατί και την τηλεόραση σαν «τέρας» μου την περιγράφετε…

Η κατάθλιψη. Στην τηλεόραση όσο είμαι και όσο πληρώνομαι θα προσπαθώ να την κάνω καλύτερη γιατί είμαι επαγγελματίας και τελειομανής. Απλώς θέλω και στη ζωή μου να κάνω άλλα πράγματα.

Όπως;

Θέλω να παλέψω για το όραμά μου για μια καλύτερη κοινωνία, πιο δίκαιη.

Άρα θα ασχοληθείτε με την πολιτική. Αυτό τελικά είναι και το μεγαλύτερο απωθημένο σας;

Δεν είναι απωθημένο, θεωρώ ότι το χρωστάω αυτό κυρίως στον εαυτό μου.

undefined

Ένας κούκος μπορεί να φέρει την άνοιξη;

Εγώ νομίζω ότι είμαστε πολλοί… κούκοι! Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μπορούν να προσφέρουν αυτήν τη δύσκολη στιγμή. Έχω και το όραμα και τη θέληση και τις σκέψεις και τις ιδέες και τις απόψεις για να πετύχουμε αυτό που επιθυμώ: Τη μεγάλη Κεντροαριστερά. Αυτό είναι το όραμά μου χρόνια. Δηλαδή και τότε που οι άλλοι με κατηγορούσαν για το lifestyle εγώ έγραφα στην «Ελευθεροτυπία» και στο «Πρώτο Θέμα» άρθρα για την Κεντροαριστερά σε ανύποπτο χρονικό διάστημα. Έχω κείμενα τα οποία και θα αποτελέσουν το επόμενο βιβλίο μου, το 2008, για παράδειγμα, που το ΠΑΣΟΚ πήγαινε να βγει παντοδύναμο και εγώ έλεγα πόσο ολέθριο λάθος θα είναι να συμβεί αυτό και να μην κάνει συνεργασία με τον Συνασπισμό, γιατί εμείς είμαστε μια αριστερή καρδιά.

Μέσα από τη ΔΗΜΑΡ όλο αυτό ή σκεφτόσαστε κάτι άλλο;

Η ΔΗΜΑΡ πρέπει να παίξει το ρόλο του πυλώνα, της δημιουργίας, της νέας πολύ μεγάλης Κεντροαριστεράς.

Είστε ο άνθρωπος που γράφει τους λόγους του Κουβέλη;

Όχι, καμία σχέση. Δυστυχώς, εγώ έγραφα τους λόγους του Παπανδρέου αλλά το 2007 αποχώρησα από την ομάδα του Γιώργου, τον οποίο πραγματικά πίστεψα. Να μην λέω άλλα τώρα. Πίστευα ότι θα γίνει πολύ καλός πρωθυπουργός. Την πάτησα. Αλλά το κατάλαβα νωρίς. Έφυγα το 2007 γιατί δεν άντεχα τους… κηπουρούς. Δεν μπορούσα να πηγαίνω στη Χαριλάου Τρικούπη και να παίζω με τα παιδάκια. Ήταν κάτι παιδάκια που ήθελαν να παίξουν και εγώ πήγαινα να κάνω εκεί επικοινωνία. Μια, δυο, τρεις πέντε δέκα, τους παράτησα και έφυγα. Έστειλα και ένα γράμμα στον Γιώργο και του είπα ότι αυτά είναι παιδάκια για να τα βάλεις σε μια παιδική χαρά. Όπως, άλλωστε, και αποδείχθηκε. Την έσκισαν την Ελλάδα. Ο Γιώργος με απογοήτευσε και στενοχωριέμαι που το λέω. Γιατί ήμουν δίπλα του και τον πίστεψα.

Τι ήταν αυτό που σας τράβηξε κοντά του;

Ήταν βαθιά δημοκράτης. Πίστευε σε συμμετοχικές δημοκρατίες που εμένα μου αρέσουν και με τραβάνε. Κάθε απόφαση να την παίρνουν πολλοί μαζί. Και αυτό με ενδιέφερε σε μια κοινωνία. Να γίνει πιο συμμετοχική, με περισσότερη δράση των πολιτών στα κοινά. Από το 2007 και μετά, όμως, κατάλαβα πως το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η εξουσία. Και ήθελε πάση θυσία να γίνει κι αυτός ένας «Παπανδρέου πρωθυπουργός». Τότε πια δεν με ενδιέφερε.

Δηλαδή δεν έφταιγε το γεγονός ότι δεν δούλεψε το μοντέλο που ήθελε να πλασάρει;

Όχι. Τον ενδιέφερε μόνο να γίνει πρωθυπουργός και την ομάδα του να ασκήσει εξουσία. Οπότε εγώ δεν είχα καμία σχέση με αυτό το «πανηγύρι». Αν ήθελα, το έκανα και παλαιότερα. Και με πολύ καλύτερους όρους. Εγώ είμαι ο μόνος βλάκας που δούλευα στο γραφείο του Άκη Τσοχατζόπουλου το ’85 και δεν πήρα ούτε το μισθό μου!

Είχατε φανταστεί ότι κάποια στιγμή κάποιοι άνθρωπο όπως ο Τσοχατζόπουλος θα κατέληγαν στη φυλακή;

Όχι, αλλά κατάλαβα από ένα σημείο και μετά, από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, ότι το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν το χρήμα και η εξουσία. Και μιλάω για στελέχη του ΠΑΣΟΚ, πολύ υψηλά ιστάμενα. Δεν τους ενδιέφεραν οι κοινωνικές αλλαγές τις οποίες πίστευα εγώ αλλά και η μεγάλη βάση του ΠΑΣΟΚ. Εγώ δεν είχα καμία σχέση με το πελατειακό σύστημα του ΠΑΣΟΚ. Δούλευα στον ιδιωτικό τομέα. Και όταν ένα διάστημα πήγα να δουλέψω στον Άκη Τσοχατζόπουλο, στο Υπουργείο Εσωτερικών, όπου εκεί του έγραφα ομιλίες, δεν διανοήθηκα ποτέ να του ζητήσω χρήματα. Θεωρούσα ότι ήταν το καθήκον μου στην κοινωνία να το κάνω. Έχουν καταχραστεί δισεκατομμύρια και εγώ δεν πήρα ούτε το μισθό μου. Συναντήθηκα με έναν φίλο μου τις προάλλες που κι αυτός δούλευε στο γραφείο του, αλλά έφυγε όταν κατάλαβε τι σαπίλα υπάρχει και μου έλεγε: «Τουλάχιστον εγώ πληρωνόμουν, εσύ που δεν έπαιρνες τίποτα;». Μια φορά, μάλιστα, προέκυψε ένα ταξίδι στη Θεσσαλονίκη όπου εγώ πώς θα πήγαινα από τη στιγμή που δεν είχα προσληφθεί; Τότε, λοιπόν, κατάλαβαν ότι δεν ανήκω στο δυναμικό του Υπουργείου και για να πάω έπρεπε να πληρώσω και τα εισιτήρια από την τσέπη μου. Έτσι κι έγινε…»

Επιμένετε όμως…

Έχω καταλήξει πλέον. Ξέρω ποιο είναι το μοντέλο. Η σύγχρονη Κεντροαριστερά. Το έχω πια μελετήσει σε βάθος. Και πιστεύω ότι υπάρχει πρόταση που μπορούμε πάρα πολλοί άνθρωποι να κάνουμε στον ελληνικό λαό. Δεν έχουμε ανάγκη αυτή τη στιγμή να ζούμε συμπιεσμένοι σε δύο άκρα όπως είναι η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αμαρτία για τον ελληνικό λαό.

Πιστεύατε ότι θα έφτανε ποτέ το ΠΑΣΟΚ στο 7%;

Όχι. Πάντως, το 2009 δεν ψήφισα ΠΑΣΟΚ. Κι ας ήταν αυτοδύναμο. Γιατί πίστευα, και υπάρχουν και τα άρθρα μου, ότι θα πάει σε νεοφιλελεύθερα μοντέλα. Τα είχα γράψει το 2007 και το 2008 και καλούσα τον Παπανδρέου να κάτσει στο ίδιο τραπέζι με τον Τσίπρα και να κάνουν τη μεγάλη Κεντροαριστερά. Αυτά υπάρχουν και θα δημοσιευθούν στο επόμενο βιβλίο μου. Το έλεγα έναν χρόνο πριν. Ότι το ΠΑΣΟΚ θα πάει πολύ δεξιά αυτή τη φορά. Το έβλεπα με τι φόρα πήγαινε και ότι θα έπιανε τοίχο! Και ήθελα έναν Συνασπισμό μέσα να μπορεί να τον τραβάει στα αριστερά. Κάποια στιγμή, δεν ξέρω πώς, πείστηκε ο Γιώργος ότι μπορεί να γίνει αυτό –ίσως από τα κείμενά μου, ίσως από τον περίγυρο– έκανε πρόταση στον ΣΥΡΙΖΑ και του απάντησε ο Αλαβάνος και ο Τσίπρας με χυδαίο τρόπο. Ο μεν Τσίπρας είπε: «Η νεαρή κοπελίτσα του ΣΥΡΙΖΑ πώς θα πάει με τον γέρο του ΠΑΣΟΚ;» και ο δε Αλαβάνος ότι «θα είναι κάθοδος στον Άδη μια συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ» και την πληρώσαμε όλοι μαζί. Τη βλακεία τους, δηλαδή, την πληρώσαμε άπαντες. Αν είχε γίνει συνεργασία τότε του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ και γινόταν ένα κεντροαριστερό σχήμα δεν θα φτάναμε ποτέ εδώ. Ποιος την πλήρωσε τελικά; Ο ελληνικός λαός. Αλλά τι τους ένοιαζε; Αυτοί ενδιαφέρονταν μόνο για την εξουσία.

Γι’ αυτό και δεν συνταχθήκατε ποτέ με τον Τσίπρα; Διαφωνήσατε εξαρχής;

Δεν θεωρώ ότι είναι αντιδραστικό κόμμα. Εγώ πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ανήκει στον προοδευτικό χώρο.

Μπορεί και θέλει να κυβερνήσει ο Τσίπρας;

Ναι, αλλά θεωρώ ότι δεν θα κυβερνήσει καλά. Εγώ πιστεύω στην Κεντροαριστερά. Σε δυνάμεις που θα ξεκινούν από τον φιλελευθερισμό και θα φτάνουν μέχρι την υπαρκτή Αριστερά.

Έχει ξεπεράσει ο Έλληνας την ταμπέλα του «Αριστερού»; Είναι έτοιμος να κυβερνηθεί από αριστερή κυβέρνηση;

Αυτές καθαυτές τις γραμμές, τις περιοριστικές, τις έχει ξεπεράσει ο κόσμος. Αλλά ίσως και να έχεις δίκιο. Μπορεί ο ελληνικός λαός να μην είναι έτοιμος να κυβερνηθεί από μια αριστερή κυβέρνηση, αλλά θα είναι όντως αριστερή αυτή η κυβέρνηση με τον Τσίπρα; Έφυγε το ΠΑΣΟΚ και μπήκε στη θέση του ένα άλλο. Γιατί το κίνημα αυτό δεν είναι πια ΠΑΣΟΚ. Δεν έχει καμία σχέση με το ΠΑΣΟΚ του ’80 που αγάπησα εγώ και εκατομμύρια Έλληνες. Δεν έχει καμία σχέση με τον Αντρέα Παπανδρέου, που διπλασίασε τους μισθούς, τις συντάξεις, έκανε τον ένα μήνα άδεια, το ΕΣΥ… Τι σχέση έχει αυτό ή ο Γιώργος Παπανδρέου ή ο Κώστας Σημίτης που με ψεύτικα στοιχεία μας έβαλε στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Το ΠΑΣΟΚ μεταλλάχθηκε, γιατί δεν είχε μέσα του την Αριστερά. Και άντε όσο ήταν ο Αντρέας, ήταν τέτοια ηγετική φυσιογνωμία που δεν μπορούσε να έχει και συνεταίρους στο παιχνίδι της εξουσίας. Όταν όμως ο Αντρέας έφυγε, έπρεπε να δημιουργηθεί η Κεντροαριστερά. Ο Σημίτης όφειλε να συνεργαστεί με το Συνασπισμό.

Ποιον θα βλέπατε ως ηγέτη;

Εκείνη την περίοδο πίστευα ότι μπορεί να παίξει ηγετικό ρόλο ο Νίκος Κωνσταντόπουλος. Όπως, άλλωστε, το έχω γράψει. Για μένα είναι ο μόνος που μπορεί να συσπειρώσει την Κεντροαριστερά.

Ποια είναι η γνώμη σας για την κόρη του;

Εκτιμώ πολύ τον ίδιο, αλλά την κόρη του δεν θέλω να τη σχολιάσω.

Η γνώμη σας για τον Κώστα Καραμανλή;

Συμφωνώ με τον Στουρνάρα ότι η διετία Καραμανλή 2007-09 ήταν η πιο  καταστροφική όσον αφορά στο έλλειμμα. Πήγε στα ύψη, δηλαδή μας κατέστρεψε.

Μόνο ο Καραμανλής μας κατέστρεψε;

Μας κατέστρεψε και ο Σημίτης που έπαιρνε τα δάνεια, μας κατέστρεψαν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, φταίνε και τα δυο μεγάλα κόμματα, μας κατέστρεψε και ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου που έδωσε τη χαριστική βολή.

Γιατί έφυγε τελικά ο Καραμανλής;

Γιατί είχε καταλάβει ότι είχαμε φτάσει στον γκρεμό και δεν ήθελε να πάρει ευθύνες, όπως ποτέ δεν πήρε. Άλλωστε, ο Καραμανλής έγινε πρωθυπουργός χωρίς να γίνει ποτέ υπουργός. Ούτε καν υφυπουργός. Λόγω ονόματος, όπως και ο Γιώργος. Οι δυο τους έφταναν το 90%, μιας και 9 στους 10 Έλληνες ψήφιζαν Καραμανλή και Παπανδρέου και τώρα αναζητούμε όλοι πώς φτάσαμε στον γκρεμό και ποιοι τα φάγανε. Πάντως, δεν τα φάγαμε εμείς στην τηλεόραση. Ούτε το lifestyle τούς φταίει για την κατάντια της χώρας. Φταίει το διεφθαρμένο κράτος, οι διαφθαρμένοι πολιτικοί, οι κλέφτες, οι λωποδύτες, τα λαμόγια, τα δημόσια έργα, οι Ολυμπιακοί Αγώνες… Δεν φταίει ούτε η Μελέτη, ούτε η Λαμπίρη… Είναι αστείο και να το σκέφτεσαι –αυτό το μεταθέτουν όλοι όσοι έχουν τις ευθύνες. Δηλαδή ο πολεοδόμος που έχει τις τρεις βίλες στη Βάρκιζα θα το ρίξει στο lifestyle. Λογικό είναι… Ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου, που έχει κατακλέψει το ΕΣΠΑ και τα ευρωπαϊκά κονδύλια, θα το ρίξει στη Λαμπίρη. Και το αρχιλαμόγιο που έχει κλέψει τα πάντα στην Ελλάδα, θα το ρίξει στον Κωστόπουλο.

Επειδή αναφέρατε ξανά τον Κωστόπουλο, εσάς μετά την περιπέτεια της υγείας σας υπήρξαν άνθρωποι που να άλλαξαν συμπεριφορά απέναντί σας;

Εμένα συνέβη ακριβώς το αντίθετο από τον Κωστόπουλο. Κατά τη διάρκεια της περιπέτειας της υγείας μου ένιωσα τρομερά την αγάπη του κόσμου. Και μάλιστα, ήταν σε τέτοιο βαθμό μεγάλη, που ειλικρινά δεν το περίμενα. Ξαφνικά, αισθάνθηκα ότι είναι ελάχιστοι αυτοί που με μισούν. Βγήκε μια απέραντη και απίστευτη αγάπη από ανθρώπους που δεν είχαν να κερδίσουν τίποτα από μένα, κι αυτό το εισέπραττα και στο δρόμο αλλά και παντού. Και, πιστέψτε με, όλο αυτό με έκανε καλύτερο και ως άνθρωπο».

Ακολουθείτε τον ίδιο τρόπο ζωής;

Εγώ πιστεύω ότι είμαι ένα πολύ καλό παιδί και το ίδιο θεωρούν οι φίλοι μου για μένα. Πολύ σπάνια θα πειράξω άνθρωπο και θα βγάλω εχθρότητα, μίσος, εκδικητικότητα. Αυτά τα συναισθήματα τα θεωρώ ξένα προς εμένα. Στόχος μου είναι να γίνομαι συνεχώς καλύτερος μέχρι να πεθάνω. Καθετί που συμβαίνει, μου κάνει καλό. Μου έκανε καλό ότι «πήγα κι ήρθα», μου έκανε καλό και το αλισβερίσι που είχα με το θάνατο, μου έκανε καλό και η απέραντη αυτή αγάπη που με συγκλόνισε και με συγκλονίζει ακόμα. Χθες το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ, γιατί έστελνα μηνύματα και απαντούσα στον κόσμο. Μάλιστα, δεν το πιστεύουν ότι τους απαντάω εγώ. Νομίζουν ότι βάζω κάποιον άλλον και απαντάει για μένα.

Πιστεύετε στο Θεό; Βλέπω εικονίσματα στο γραφείο σας.

Για μένα είναι μια ολόκληρη ιστορία αυτό. Νομίζω ότι κατά βάθος πιστεύω. Λέω «μπας και υπάρχει τελικά»;

Ζωή μετά θάνατον υπάρχει; Τις μέρες που ήσασταν σε κώμα τι βλέπατε; Θυμάστε κάτι;

Είχα παραισθήσεις, έβλεπα χρώματα, πολλά χρώματα. Και πολλές ιστορίες που δεν είχαν καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Πάντοτε, όμως, κάτι έβλεπα το διάστημα που ήμουν σε κώμα και μάλιστα το θυμάμαι ακριβώς.

Αληθεύει ότι οι άνθρωποι σε κώμα ακούνε, αισθάνονται;

Εγώ ένιωθα ότι είχα επαφή με το περιβάλλον. Ότι ήμουν σε ένα κρεβάτι, αλλά σε άλλο, όχι σε αυτό που ήμουν πράγματι, και είχα κανονική επαφή με το περιβάλλον, αλλά με άλλο περιβάλλον. Άρα ήταν όλα μια παραίσθηση. Σαν να ζούσα μια παράλληλη ζωή.

Το πρώτο πράγμα που είδατε όταν ανοίξατε τα μάτια σας;

Την κόρη μου.

Τη θυμάστε αυτή τη στιγμή;

Ναι, γιατί μου την έφεραν για να δουν αν την αναγνωρίζω και να διαπιστώσουν αν έχω πάθει κάποια εγκεφαλική βλάβη. Γιατί 15 μέρες ήταν πολύ πιθανό να είχα πάθει κάποια βλάβη στον εγκέφαλο.

Πώς ήταν οι πρώτες ώρες; Είχατε απώλεια χρόνου;

Ναι, στην αρχή δεν μπορούσα να καταλάβω, αλλά έγινα πολύ γρήγορα καλά. Εντυπωσιάστηκαν και οι γιατροί που είχα τόσο γρήγορη εξέλιξη. Και μάλιστα μου έφυγαν οι φοβίες. Ξαφνικά ξύπνησα και δεν είχα φοβίες, ενώ συνήθως συμβαίνει το αντίθετο. Όσοι παθαίνουν έμφραγμα, αποκτούν φοβίες για τη ζωή τους και την καρδιά τους. Εμένα μου βγήκε ακριβώς το αντίθετο, γιατί είχα κατάθλιψη. Και όταν φτάνω στο θάνατο και γυρίζω, δεν έχω κανένα λόγο να φοβηθώ.

Έχοντας φτάσει σ’ αυτό το σημείο, τι είναι χειρότερο: η κατάθλιψη ή το να πέσεις σε κώμα και να βρεθείς ένα βήμα πριν το θάνατο;

Τελικά δεν ήταν κάτι πολύ οδυνηρό. Ήταν σαν να κοιμάσαι. Είναι κακός ο ύπνος; Δεν ένιωθα κανέναν να με βασανίζει. Εγώ απλώς κοιμόμουν και έβλεπα όνειρα.

Αλίμονο σ’ αυτούς που μένουν πίσω, λοιπόν;

Ναι, το δράμα είναι για τους άλλους. Αυτά δηλαδή που διάβασα μετά στα διάφορα sites και τις εφημερίδες όταν συνήλθα. Και μάλιστα ήθελα να ευχαριστήσω, γιατί ήταν συγκλονιστικό για μένα το πόσο γενναία και γλυκά μου φέρθηκαν τα blogs και τα sites. Και πόσο διακριτικά. Με αντιμετώπισαν με πολλή καθαρότητα. Εκτός από ένα σχόλιο στο blog της Χρυσής Αυγής που έγραψαν «ψόφα ρε κομμούνι», δεν υπήρχε κάτι άλλο.

Το φαινόμενο Χρυσή Αυγή πώς το κρίνετε;

Θεωρώ ότι είναι άσχημο για τη χώρα μας, αλλά μέχρι εκεί. Δεν νομίζω ότι είναι και τίποτα σπουδαίο. Δεν πιστεύω δηλαδή ότι κινδυνεύει η Δημοκρατία μας από τη Χρυσή Αυγή.

Ο Σταμάτης Μαλέλης μιλάει στη συνέχεια για τις αλλαγές που σκέφτεται για το Star. Ήδη οι πρώτες είναι ορατές στο κεντρικό δελτίο.«Θα κάνουμε αλλαγές και στη μεσημεριανή ζώνη, και σε πρόσωπα και σε περιεχόμενο. Από τον Ιούνιο και μετά θα ξεκινήσει όλο αυτό, αλλά πάντα με γνώμονα τη νεανική ταυτότητα του καναλιού».

Πρωινή ζώνη θα ξαναδούμε;

Προς το παρόν δεν είναι στα σχέδιά μας, αλλά «ποτέ μη λες ποτέ» στην τηλεόραση.

Θα φύγουν και πρόσωπα που ήδη υπάρχουν στο κανάλι;

Πιθανόν. Δεν έχουμε πάρει τις τελικές αποφάσεις, γιατί δεν είναι μόνο θέμα δικό μου. Υπάρχει και Πρόεδρος και Γενικοί Διευθυντές που αποφασίζουν. Αλλά η άποψή μου και η εισήγησή μου είναι να φύγουν και πρόσωπα.

Υπάρχουν πρόσωπα που λείπουν από την τηλεόραση;

Η Καραβάτου, για παράδειγμα, είναι ένα πρόσωπο που μου αρέσει και λείπει από την τηλεόραση. Είναι και καλό παιδί και βγάζει και καλοσύνη –νομίζω ότι σε δύσκολες εποχές τα καλά παιδιά χρειάζονται. Όπως λείπει και ο Νίκος Χατζηνικολάου. Το ότι δεν λέει ειδήσεις αυτό το διάστημα είναι πολύ σημαντικό θέμα, γιατί είναι μακράν ο καλύτερος (μαζί με τη Στάη) στις ειδήσεις. Είναι πραγματικά κρίμα που δεν κάνει δελτίο. Και πρέπει να τα λέμε αυτά, γιατί είμαστε τόσο κακοί οι δημοσιογράφοι που δεν τα λέμε. Είναι ο καλύτερος ο Χατζηνικολάου και λείπει. Τελεία και παύλα.

Η τηλεόραση έπεσε έξω γιατί υπήρξαν μεγάλα συμβόλαια και υπέρογκες αμοιβές;

Όχι, δεν ήταν αυτό. Έπεσαν έξω, όπως έπεσαν έξω όλες οι επιχειρήσεις. Είχαμε μια πτώση της τάξεως του 80% από το 2008 μέχρι και σήμερα. Σήμερα, για παράδειγμα, που υπάρχουν «κανονικά συμβόλαια» η τηλεόραση πάλι δεν βγαίνει. Εμείς μπαίνουμε μέσα. Υπήρχαν υπερβολές και «φούσκες» στα συμβόλαια, αλλά και υπήρχαν φούσκες στην ελληνική κοινωνία έτσι κι αλλιώς. Απλώς, η τηλεόραση είναι ένα θέμα που μας αρέσει περισσότερο και γι’ αυτό ασχολούμαστε.

Υπάρχουν ακόμα υπερβολές; Η Μενεγάκη, για παράδειγμα, είναι μια υπερβολή;

Ναι είναι, αλλά δεν θέλω να ασχολούμαι ειδικά με τον καθένα. Είναι θέμα του ιδιοκτήτη του καναλιού αν θέλει να της τα δώσει ή όχι. Δικό του το κανάλι, δικά του τα λεφτά. Δεν είναι, να πεις, ότι είσαι σε ένα κανάλι και δεν πληρώνονται οι εργαζόμενοι και πληρώνεται η Μενεγάκη.

Είστε ευχαριστημένος από τη φετινή σεζόν;

Ναι, είμαστε πάνω από τους στόχους μας. Σε όλα τα προγράμματα. Από τη διαφημιστική αγορά δεν είμαστε ευχαριστημένοι. Αν το 2008 είχαμε τα ίδια νούμερα, θα ήμασταν κερδοφόροι. Έχουμε καλά νούμερα, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει διαφήμιση για να εισπράξουμε.

Φώτης-Μαρία και Ελεονώρα είναι σταθεροί;

Ναι, αλλά έχει ανοδική πορεία το δελτίο ειδήσεων και η Τατιάνα. Οπότε το αποτέλεσμα είναι θετικό.

Αναπολείτε τις εκπομπές του ΣΚΑΪ;

Η τηλεόραση που κάναμε στον ΣΚΑΪ μού λείπει. Γιατί ήταν κάτι καινούριο και πρωτοποριακό. Το ότι ο απλός πολίτης έχει το μικρόφωνο και λέει το πρόβλημά του, όπως και το σύνθημα «θα φωνάξω τον ΣΚΑΪ», εμένα μου άρεσε.

Ο Ευαγγελάτος;

Μια χαρά καριέρα έχει ο Ευαγγελάτος. Τώρα κάνει μια πολύ καλή εκπομπή στον ΣΚΑΪ. Είναι ένας καλός δημοσιογράφος που έχει τα αποκλειστικά του. Υπάρχει τρομερή εμπάθεια στην Ελλάδα. Τότε στον ΣΚΑΪ κάναμε και ακρότητες, ήταν, βλέπεις, ο ανταγωνισμός έτσι. Τώρα κάνει ακρότητες, υπερβολές;

Ο ΣΚΑΪ, ο σημερινός, σε σχέση με τον τότε;

Νιώθω ότι του λείπει η ψυχή και η ζωντάνια. Ενώ τα έχει όλα.

Θα φεύγατε από το STAR;

Είναι τέτοιοι οι δεσμοί μου με την οικογένεια Βαρδινογιάννη και μετά την περιπέτεια της υγείας μου δεν θέλω. Δεν πουλάω τους ανθρώπους. Τελεία και παύλα. Εδώ θα τελειώσω την καριέρα μου.

Ούτε για την ΕΡΤ δεν θα φεύγατε;

Κι αυτό δεν ξέρω ακόμα. Θα χρειαστεί πρώτα να πάρω άδεια.

Τη δημόσια τηλεόραση πώς την κρίνετε; Ήταν να πάτε κιόλας.

Ναι, δυο φορές, αλλά και τις δυο, πολύ έντιμα, είπα ότι δεν θέλω και μάλιστα κάποιοι έκαναν κριτική και σ’ αυτό, γιατί δεν κατάλαβαν ότι είναι λίγα τα χρήματα και δεν μπορούσα να ζήσω με αυτά. Αλλά δεν με ρώτησαν τι δάνεια έχω. Ότι τα δάνεια που έχω είναι πολύ παραπάνω από το μισθό της ΕΡΤ και ότι θα ήταν ανάγκη να κλέψω για να τα αποπληρώσω. Αλλά εγώ δεν είμαι κλέφτης. Ξεκάθαρα πράγματα. Καλύτερα να πάω στα σπιτάκι μου και να μην έχω να φάω, παρά να κλέβω. Και ίσως είμαι ο μοναδικός, όπως μου είπε ο Ταγματάρχης τότε, που μου έκανε την πρόταση να πάω Γενικός Διευθυντής και είπα «όχι». Μου είπε, «δεν μου έχει ξανατύχει αυτό». Αλλά έτσι είμαι εγώ. Είπα δυο φορές «όχι» στην ΕΡΤ.

Και δεν το μετανιώσατε;

Όχι βέβαια, γιατί δεν θα μπορούσα να κάνω πράγματα. Και επειδή έχω δουλέψει στην αρχή της καριέρας μου, υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά σκοτώνονται. Δυστυχώς, όμως, έχω υποχρεώσεις που πρέπει να τις τελειώσω και μετά θα δω τι θα κάνω. 

Πώς κρίνετε το γεγονός ότι ενώ δεν υπάρχουν λεφτά, η ΕΡΤ βρίσκει; Τώρα μάλιστα θα εγκριθεί και το «Ουζερί ο Τσιτσάνης».

Χρειάζεται και ο πολιτισμός και ο Τσιτσάνης. Εγώ το περιμένω με πολλή χαρά. Μου λείπουν αυτά. Ας κινηθεί και λίγο η αγορά. Ας πάνε χρήματα και στους ηθοποιούς που έχουν πρόβλημα… Ελπίζω να κάνουν καλή διαχείριση.

Πώς σχολιάζετε το ότι οι άνεργοι της ιδιωτικής τηλεόρασης βρίσκουν ένα καταφύγιο στην ΕΡΤ; Φερεντίνος, Θρασκιά…

Το θεωρώ λάθος να κάνει οποιαδήποτε πρόσληψη η ΕΡΤ. Έχει προσωπικό να φτιάξει πολλά πράγματα. Όπως επίσης, για μένα, λάθος είναι το ότι έφυγε ο Κώστας Σπυρόπουλος. Τον έφαγαν σε χρόνο dt, χωρίς καμία δικαιολογία. Ξέρω ότι είναι ικανός στη δουλειά του.

Κρίνετε θετικό το έργο του Αιμίλιου Λιάτσου;

Επειδή με τον Αιμίλιο είμαστε χρόνια φίλοι και έχουμε ουσιαστικά μεγαλώσει μαζί, δεν θα ήθελα να μου κάνεις ερώτηση.

Μέσα από το βιβλίο-εξομολόγηση που γράψατε καταφέρατε να κάνετε ακόμη ένα «κακό», την κατάθλιψη μόδα…

Ναι, αλλά οι ψυχίατροι μου δίνουν συγχαρητήρια. Θεωρούν ότι είναι τεράστια η προσφορά μου. Γιατί επιτέλους βγαίνει ο κόσμος και παραδέχεται ότι έχει πρόβλημα.

Έχει όντως πρόβλημα ή το κάνει για να υπάρχει στα Μέσα;

Εγώ το πρόβλημά μου το κατέθεσα για να βοηθήσω, αλλά ναι, πιστεύω ότι κάποιοι το έχουν κάνει και μόδα.

Το νέο savoir vivre περιλαμβάνει «έχω κατάθλιψη, δεν έχω να φάω και ψωνίζω από τη λαϊκή»;

Είναι κακή μόδα αυτή, να την αλλάξουμε. Αν και στο STAR προσπαθούμε λίγο να αποτραβηχτούμε από το lifestyle και να αλλάξουμε, κάνοντας άλλα νεανικά θέματα που είναι κοντά στην πραγματικότητα. Είναι μια σημαντική αλλαγή αυτή και εύχομαι να πιάσει, γιατί δεν παύουμε να είμαστε ένα εμπορικό κανάλι. Και μερικές αλλαγές εξαρτώνται πάρα πολύ από τα νούμερα, γιατί δεν παύει να ανήκουμε σε μια επιχείρηση.