Αντώνης Καρυστινός:

1
4
Αντώνης Καρυστινός Μέχρι σήμερα δεν έχω μετανιώσει για τις επιλογές μου

Ταλαντούχος, γοητευτικός, μυστήριος και προσηλωμένος στο στόχο του, τις καλές και ιδιαίτερες δουλειές, φροντίζει να μας απασχολεί μόνο μέσα από τη δουλειά του. Ο Αντώνης Καρυστινός, με αφορμή την επιτυχημένη περιοδεία της «Ελένης» του Ευρυπίδη, μιλάει στο σήμερα στο entertv. «Τι είναι θεός; Τι μη θεός και τι τ’ ανάμεσό τους;» αναρωτιέται ο Χορός και μία έξοχη παράσταση ολοκληρώνει σε λίγες μέρες το ταξίδι της…

Ένα τόσο ιδιαίτερο και γοητευτικό έργο, όπως η «Ελένη», πως αντιμετωπίζεται ιδανικά;

Η «Ελένη» είναι ένα πολύ ιδιαίτερο έργο, το οποίο αναφέρεται στον μύθο της ωραίας Ελένης «πειραγμένο» λίγο από τον Ευρυπίδη. Σαν να βλέπει ο μύθος τον εαυτό του στον καθρέφτη και να αυτοσαρκάζεται. Πρόκειται για ένα έργο «αμφίβιο», όπως λέει και ο σκηνοθέτης μας, όπου σε στιγμές παίρνει μεγάλες ανάσες και βυθίζεται μέσα στο κωμικό ή στο τραγικό στοιχείο. Γίνεται έντονα φαρσικό κατά διαστήματα, ενώ παράλληλα γίνεται και έντονα πολιτικό. Εμείς δουλέψαμε πολύ έντιμα, χωρίς να θέλουμε να υπονομεύσουμε δηλαδή ούτε το κωμικό ούτε το τραγικό κομμάτι, και το ύφος του αποτελέσματος νομίζω πως έχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Έχοντας κάνει αρκετές περιοδείες, φέτος ειδικά, πως είδατε τον κόσμο της επαρχίας;

Ταξιδέψαμε σε όλη την Ελλάδα και, μπορώ να πω πως, τα πράγματα πια δεν μοιάζουν με καμία άλλη χρονιά. Και ο κόσμος πλέον έχει αλλάξει. Για παράδειγμα, το κέντρο της Θεσσαλονίκης δείχνει να είναι ακόμη μια χαρά, οι συνοικίες της πόλης όμως φαίνεται πως έχουν χτυπηθεί από την πολύ κρίση. Εμάς, πρέπει να πω, μας τίμησε ο κόσμος με την παρουσία του και πήγε καλά η περιοδεία μας, αλλά συζητώντας μαζί του καταλαβαίνεις πως τα πράγματα έχουν εξελιχτεί παράξενα. Νιώθω, ωστόσο, πως υπάρχει ακόμη διάθεση για ψυχαγωγία και ο κόσμος έχει ουσιαστική ανάγκη το θέατρο.

Πως θα μπορούσε να αλλάξει η κατάσταση αυτή;

Νομίζω πως θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να αλλάξουν τα πράγματα, διότι η κοινωνία μας είχε πάρει λάθος δρόμο. Για να βγει τώρα ο κόσμος από αυτή την κατάσταση και να πιστέψει ξανά στον εαυτό του, χρειάζεται σίγουρα μία υποστήριξη, πολύ δουλειά και χρόνο. Ελπίζω όμως σε μία καλύτερη κοινωνία και σε ανθρώπους περισσότερο αισιόδοξους και ουσιαστικούς.

Το κομμάτι της περιοδεία είναι, ενδεχομένως, από τα πλέον δύσκολα της δουλειάς σας…

Σίγουρα είναι πολύ δύσκολο και δεν μπορούν να το κάνουν όλοι. Νομίζω πως σε αυτό έχουμε εκπαιδευτεί μόνο οι Έλληνες ηθοποιοί. Πηγαίνοντας πιο παλιά στο Φεστιβάλ Βερολίνου και συζητώντας με ξένους συνάδελφους ηθοποιούς, θυμάμαι πως εξέφρασαν τρομερή απορία ως προς το πώς μπορεί κάποιος να γυρίζει με μια βαλίτσα στο χέρι κάθε μέρα από πόλη σε πόλη. Σίγουρα όμως έχει την δική της ομορφιά μια περιοδεία.

Αν και προφανώς περίεργο, εντοπίσατε κοινά στοιχεία με τον χαρακτήρα του Θεοκλύμενου;

Κοινά στοιχεία με ανθρώπους ακραίους, όπως ο Θεοκλύμενος, δεν έχεις πάντα. Μπορείς βέβαια να γίνεις κάποιες στιγμές ακραίος, αλλά ευτυχώς δεν είσαι μονίμως έτσι. Ο Θεοκλύμενος είναι ένας βασιλιάς, ένας δυνάστης, ο οποίος δείχνει να είναι θεοσεβούμενος, ενώ δεν είναι, και έχει όλα τα στοιχεία του διπλά,όπως όλοι οι χαρακτήρες του έργου. Η «Ελένη» είναι δύο πρόσωπα, της Τροίας και της Αιγύπτου, ο Μενέλαος επίσης και αντίστοιχα ο Θεοκλύμενος. Αυτό όμως είναι το γοητευτικό, διότι αγγίζει τον, κατά τη γνώμη μου, κύριο άξονα  που είναι «το φαίνεσθαι και το είναι».

Τι νέο προσπαθήσατε να δώσετε σε έναν τόσο πολύ «παιγμένο» ρόλο;

Κοιτάξτε, εγώ σκέφτηκα πως ο ρόλος του Θεοκλύμενου έχει αδικηθεί, όχι από τους ηθοποιούς που τον έχουν παίξει, αλλά από αυτούς που έχουν αρνηθεί να τον ερμηνεύσουν. Είναι ένας σπουδαίος ρόλος που κάποιοι, ίσως, δεν αντιλήφθηκαν. Προσωπικά τον αντιμετώπισα σαν ένα Σαιξπηρικό ήρωα και δανείστηκα στοιχεία από τον Οθέλλο. Είναι ένας απόλυτα ερωτευμένος άνδρας με την απόλυτα όμορφη γυναίκα, την ωραία Ελένη. Και μόνο με αυτό το στοιχείο να ασχοληθείς, με αυτό το κείμενο, με αυτή τη μετάφραση, την σκηνοθεσία του Βασίλη Νικολαϊδη και αυτούς τους συνεργάτες, είσαι απλά ευτυχισμένος.

Παρακολουθώντας σας και το χειμώνα στο σκληρό «Frozen», αντιλαμβάνομαι πως σας αρέσει να δοκιμάζεστε σε διαφορετικά θεατρικά ήδη…

Πράγματι πάρα πολύ. Μου αρέσει πολύ το θέατρο και επομένως τα διαφορετικά το είδη. Το «Frozen», που αναφέρατε, είναι ένα έργο που με συγκινεί πάρα πολύ. Πολύ δυνατό κείμενο και εξαιρετικά ενδιαφέροντες ρόλοι. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος να φοβάται να πειραματιστεί θεατρικά και να δοκιμάσει άλλους χαρακτήρες. Μα εγώ γι’  αυτό έγινα ηθοποιός. Κάποιοι μπορεί να θέλουν να έχουν μία συγκεκριμένοι πορεία για να μη χάσουν ίσως το κοινό τους, εγώ όμως δεν έχω το φόβο μήπως έρθει ο θεατής και μου πει «γιατί τώρα έκανες αυτόν το ρόλο».

Η έλλειψη τηλεοπτικών σειρών σας ωθεί περισσότερο στο να επενδύσετε με ουσιαστικό τρόπο στο θέατρο;

Και εντελώς πρακτικά να το σκεφτώ, πριν με την τηλεόραση, δούλευα όλη μέρα, γιατί είχα τα γυρίσματα και το βράδυ είχα το θέατρο. Σήμερα, που ο προγραμματισμός μου έχει αλλάξει τελείως, μπορώ να αφιερώσω περισσότερο χρόνο στο θέατρο και να δοκιμάσω να αναλάβω δυσκολότερα πράγματα. Οπότε ναι, δεν θέλω να ξοδεύω πια το χρόνο μου, θέλω να τον αφιερώνω στο να αναλαμβάνω δύσκολα εγχειρήματα.

Πως καταφέρατε αλήθεια, αν και προλάβατε την «τηλεοπτική επιτυχία», να αποφύγετε τον κύκλο του lifestyle;

Είναι θέμα απόφασης αυτό και έχει σίγουρα το κόστος του. Ένα κόστος που μετριέται και σε δουλειές και σε οικονομικές απολαβές. Θέλω να σας πω δηλαδή ότι αν αρνείσαι κάποια πράγματα, αυτά έρχονται κάποιοι άλλοι να τα πάρουν. Μέχρι σήμερα δεν έχω μετανιώσει για επιλογές μου. Επέλεξα την δική μου διαδρομή και, κάνοντας μια αναδρομή, ευτυχώς τελικά το ένστικτο μου με οδήγησε σωστά.

Ποια είναι η άποψη σας για τα άτομα που, ενώ δεν έχουν σχέση με το χώρο, δοκιμάζονται στη σκηνή;

Εγώ δεν είμαι συνδικαλιστής στο θέατρο ούτε πορτιέρης, είμαι ηθοποιός. Ούτε διεκδικώ την Τέχνη μου μονάχα για μένα. Ας το δοκιμάσει ο καθένας, εξάλλου η Τέχνη είναι ελευθερία, απλώς συνειδητοποιείς ότι αυτή η φαινομενική ελευθερία δεν είναι καθόλου ελευθερία. Αλλιώς είναι να βγεις μια φορά και να πεις ένα ανέκδοτο, αλλιώς είναι να σου λένε «και σήμερα θα μας το πεις και ξανά αύριο και ξανά μεθαύριο». Τότε αντιλαμβάνεσαι πως δεν είναι καθόλου ευχάριστο να λες κάθε μέρα ένα «ανέκδοτο» και συνειδητοποιείς πως πρέπει να το αγαπάς πάρα πολύ και να έχεις και τα κατάλληλα εργαλεία.

Την πολυσυζητημένη εμφάνιση του Σάκη Ρουβά στις «Βάκχες» πως την σχολιάζετε;

Ακόμη δεν έχω δει την παράσταση, έχω προγραμματίσει να την παρακολουθήσω αυτό τον μήνα. Προσωπικά όμως γνωρίζω πως από άποψη επαγγελματισμού αυτός ο άνθρωπος είναι από τους καλύτερους επαγγελματίες και πηγαίνει πρώτος και φεύγει τελευταίος. Αυτό και μόνο σημαίνει πολλά στην δουλειά μας. Να βλέπεις δηλαδή ένα σωστό επαγγελματισμό από τους ανθρώπους που συναναστρέφεσαι καθημερινά σε μια παράσταση και σε μια περιοδεία.

newest oldest most voted
Notify of
Και έξυπνος;
Guest
Και έξυπνος;

Cool τύπος