Πωλίνα: «Από το 2010 πραγματικά στριμώχθηκα»

0
3
Πωλίνα Από το 2010 πραγματικά στριμώχθηκα

Ποιες δυσκολίες σε σημάδεψαν;

Πάντοτε θεωρούσα ότι η ζωή είναι παιχνίδι. Δεν υπολόγισα ποτέ το χρήμα. Πίστευα ότι θα είμαστε μια ζωή χαλαροί και άνετοι. Από το 2010 πραγματικά στριμώχθηκα. Δεν είχα οικονομική άνεση. Αφού πέρασα από διάφορες φοβίες, είπα το «ζήσαμε, είναι εμπειρία». Είμαι χαρούμενη με τα ήδη υπάρχοντα και όταν αντιστραφεί η κατάσταση, η γνώση του σήμερα θα γίνει μάθημα. Πήρα τη ζωή πάλι στα χέρια μου. Αισθάνθηκα σαν να είμαι ξανά 18 χρονών. 

Ήταν εύκολο να διαχειριστείς τη ζωή μόνη σου έπειτα από το χωρισμό σου;

Έχω μια αντρική φιλοσοφία σε όλη μου τη ζωή. Ακούς ιστορίες ανθρώπων που περιγράφουν δυσκολίες και αντιλαμβάνεσαι, ουκ ολίγες φορές, ότι σε ορισμένες των περιπτώσεων οφείλονται στο ότι κολλάνε σε μία κατάσταση. Εγώ αποφάσισα ότι δεν θα παρελθοντολογώ συνεχώς, ούτε θα θέτω καινούργιους στόχους, γιατί μέσα στα χρόνια έχουμε καταφέρει να μη ζούμε το σήμερα.

Πότε το συνειδητοποίησες αυτό;

Τα τελευταία τρία χρόνια χτύπησε το πρόβλημα την πόρτα μου και μου είπε «τώρα θα πάρεις τη ζωή στα χέρια σου πραγματικά και θα ανακαλύψεις ότι η αξία των πραγμάτων δε βρίσκεται μόνο στα χρήματα». Το θέμα είναι πώς αντιμετωπίζει καθένας ότι έρχεται. Προσωπικά, στην αρχή μπορεί να φοβηθώ. Σκέπτομαι όμως πάντα ότι αυτό αντιμετωπίζεται.

Πολεμούσες πάντοτε, λοιπόν, τις φοβίες σου.

Μάθαινα να ζω μαζί τους. Δεν μου επιτρέπω να πάθκατάθλιψη. Μπορεί να κοιμάμαι επί τρεις ημέρες στο κρεβάτι. Την τέταρτη νιώθω ότι σαπίζω. Λέω «φτάνει… πού θα πάει αυτό;». Δεν έχω πάρει ποτέ αντικαταθλιπτικό. Θεωρώ ότι ο άνθρωπος που παίρνει φάρμακα δεν έχει τη δύναμη να αντιμετωπίσει το σήμερα. Παγώνει η σκέψη, η ψυχή. Εγώ θέλω η ψυχή μου να δέχεται ερεθίσματα. Να αντιμετωπίζει την πίκρα, τη στεναχώρια. Μόνο έτσι είσαι ζωντανός.