Μιχάλης Ζαμπίδης: Το θριαμβευτικό αντίο ενός θρύλου των ρινγκ

1
2
Μιχάλης Ζαμπίδης Το θριαμβευτικό αντίο ενός θρύλου των ρινγκ

Ποιοι επώνυμοι βρέθηκαν κοντά του;

O Έλληνας Παγκόσμιος Πρωταθλητής Μιχάλης Ζαμπίδης αποχώρησε από την αγωνιστική δράση με μια συγκλονιστική νίκη και δυο Παγκόσμιους Τίτλους!

Πάνω από 7.000 θεατές, παρά τις δύσκολες στιγμές για την Ελλάδα, ήρθαν για να παρακολουθήσουν τον τελευταίο αγώνα του Μιχάλη Ζαμπίδη και τις αναμετρήσεις ακόμη 64 αθλητών στο Iron Challenge by Coca-Cola Zero

Στιγμές περηφάνιας έζησαν οι 7.000 θεατές που παρακολούθησαν απο κοντά τον τελευταίο αγώνα του Μιχάλη Ζαμπίδη απέναντι στον Steve Moxon, σε μια μάχη που έκοψε την ανάσα, στο Iron Challenge by Coca-Cola Zero, το Σάββατο, στο Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας.

Το Iron Challenge by Coca-Cola Zero, η μεγαλύτερη διοργάνωση kickboxingστην Ελλάδα, πρόσφερε ένα πραγματικό υπερθέαμα διεθνών προδιαγραφών, συνδυάζοντας το υψηλού επιπέδου αγωνιστικό θέαμα με ψυχαγωγικά δρώμενα, που διασκέδασαν τους θεατές. Η διοργάνωση ξεκίνησε με τις αναμετρήσεις των νέων μαχητών και αυριανών πρωταθλητών στις ενότητες των Pre-Games, Future Fighters και Super Fights. Μάλιστα, στην ενότητα των αγωνων FutureFighters, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του Iron Challenge by Coca-Cola Zero, τουρνουά 8 παικτών, του οποίου οι νικητές θα αναμετρηθούν στη διοργάνωση. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν δυνατοί αγώνες των Main Games με κορυφαίους Έλληνες και ξένους αθλητές που έδωσαν θεαματικές μάχες στο ρίνγκ του Iron Challenge by oca-ColaZero .

 

Ο ρυθμός πήρε φωτιά με το live των Stavento, οι οποίοι ξεσήκωσαν το κοινό με δύο μοναδικά τραγούδια που αφιέρωσαν στους μαχητές του Iron Challenge by Coca-Cola Zero, και ειδικά στον μοναδικό Μιχάλη Ζαμπίδη, παρέα με τους Dead Prezz που εντυπωσίασαν με τις χορευτικές τους ικανότητες Λίγο πριν τη μεγάλη μάχη του Πρωταθλητή μας, την είσοδο του προετοίμασαν οι Bloco Swingueira με τα ρυθμικά τους τύμπανα, που έδωσαν παλμό σε όλο το στάδιο.

Η ατμόσφαιρα ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη λίγο πριν την τελευταία μάχη ενώ κατά την είσοδο του Μιχάλη Ζαμπίδη στον αγωνιστικό χώρο, υπό τους ήχους του “Ζεϊμπέκικου της Ευδοκίας”, όλο το κοινό όρθιο αποθέωσε τον Έλληνα Παγκόσμιο Πρωταθλητή με ζητωκραυγές, ενθαρρυντικά συνθήματα και βεγγαλικά και ελληνικές σημαίες.

Η τιτανομαχία της βραδιάς ξεκίνησε πολύ δυναμικά με τους δυο αντιπάλους να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό για να πάρουν τη νίκη, σε ένα απόλυτα τεχνικό και υψηλού επιπέδου ματς. Και οι δύο αθλητές,

έδειξαν από την αρχή τις προθέσεις τους για την επικράτηση στο ρινγκ, με  στρατηγική και υψηλή  τεχνική και δυνατά χτυπήματα εκατέρωθεν που κρατούσαν το κοινό με κομμένη την ανάσα συνεχώς. Ωστόσο ο Μιχάλης Ζαμπίδης κατάφερε να υπερισχύσει και στους 5 γύρους, παίρνοντας περισσότερα σημεία, με πολύ καλές άμυνες, γρήγορη αντίληψη,  με δυνατά λακτίσματα και με τις σιδερένιες γροθιές του, που έχουν αφήσει ιστορία, και του χάρισαν, με ομόφωνη απόφαση, σε έναν πολύ απαιτητικό αγώνα, την πολυπόθητη 156η νίκη, στους 179 αγώνες της καριέρας του και τους δύο Παγκόσμιους Τίτλους της KingOfTheRing και της WKU. Ο αγώνας χάρισε θέαμα υψηλής τεχνικής και δυναμικής και όλοι σχολίασαν το γεγονός ότι ο SteveMoxonήταν ένας πολύ δυνατός  αντίπαλος, όπως άλλωστε αναμενόταν για τον τελευταίο αγώνα του IronMike, και χαρακτήρισαν τον αγώνα έναν από τους καλύτερους που έχει παρακολουθήσει ποτέ το ελληνικό κοινό.

Το στάδιο σείστηκε από τις φωνές των 7.000 Ελλήνων που βρέθηκαν εκεί για να παρακολουθήσουν την τελευταία μάχη του Πρωταθλητή μας, σαν μια «όαση» ελπίδας στη δύσκολη συγκυρία που έχει βρεθεί η χώρα μας. Την απονομή του κυπέλου στον IronMike έκανε ο θρύλος του ελληνικού μπάσκετ, Παναγιώτης Γιαννάκης, ο οποίος βρέθηκε στο πλευρό του Έλληνα Παγκόσμιου Πρωταθλητή για να τον τιμήσει στην τελευταία του νίκη και για όλα όσα έχει καταφέρει και προσφέρει στην χώρα μας, θυμίζοντας σε όλους τη μεγάλη βραδιά του 1987, στο ίδιο γήπεδο, όταν η Εθνική ομάδα μπάσκετ είχε πάρει το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Την απονομή του Παγκόσμιου Τίτλου της King of the Ring έκανε ο Πρόεδρος της διεθνούς Ομοσπονδίας, Harry Gorian, και την απονομή του Παγκόσμιου Τίτλου της WKU έκαναν ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Κλάους Νοννεμάχερ, και ο εκπρόσωπος της στην Ελλάδα, Στέλιος Πολίτης.

Μετά την ολοκλήρωση της τελετής απονομής τον λόγο πήρε ο Μιχάλης Ζαμπίδης ο οποίος, με την ελληνική σημαία στους ώμους, ευχαρίστησε από τα βάθη της καρδιάς του όλο τον κόσμο για την υποστήριξη του όλα αυτά τα χρόνια, τον Παναγιώτη Γιαννάκη για την τιμή που του έκανε με την παρουσία του για την απονομή του κυπέλλου και ιδιαίτερη μνεία έκανε στην ομάδα του  που είναι πάντα δίπλα του και τον στηρίζει. Επιπλέον δήλωσε:«Ξέρω η Ελλάδα περνάει δύσκολα, αλλά πρέπει να μείνουμε συντονισμένοι, να μην το βάλουμε κάτω, να πάσχουμε από το σύνδρομο της λερναίας ύδρας, να μας κόβουν ένα κεφάλι και να βγάζουμε δύο, έτσι τα κατάφερα εγώ και έκανα τα πιο τρελά μου όνειρα πραγματικότητα», δήλωσε ο Πρωταθλητής μας ενώ στη συνέχεια ευχαρίστησε τον αντίπαλο του, Steve Moxon, για το συγκλονιστικό αγώνα, στον οποίο, όπως είπε χαρακτηριστικά, κανείς από τους δύο δεν έκανε λάθη.

Στο πλευρό του Μιχάλη Ζαμπίδη, όπως πάντα ήταν η ομάδα του: η μάνατζερ του Τόνια Φουσέκη, ο προπονητής του Βαγγέλης Αποστόλου, ο βοηθός προπονητή Στάθης Αποστόλου, ο cutman Μιχάλης Σιούλης και ο βοηθός γωνίας Γιώργος Κεραμιδάς.

Τη βραδιά παρουσίασε ο Φάνης Λαμπρόπουλος, ενώ το σχολιασμό έκαναν ο Αντώνης Μανιώτης και ο Χρήστος Γάτσης. Πλήθος επώνυμων φίλων του Μιχάλη Ζαμπίδη ήρθαν να παρακολουθήσουν τη διοργάνωση Iron Challenge by Coca-ColaZero και την τελευταία μάχη του Παγκόσμιου Πρωταθλητή: ο Νίκος Βέρτης, ο Γιάννης Αιβάζης, ο Κώστας Φραγκολιάς, η Αμαρυλλίς, ο Κώστας Σόμμερ, η Νίκη Παπαθεοχάρη, ο Λευτέρης Πανταζής, ο Ηλίας Σακκάς, ο Τζώνυ Θεοδωρίδης, ο Γιώργος Χριστοδούλου, ο Άγγελος Κορωνιός και άλλοι, ενώ το παρών έδωσε και ένας από τους θρύλους  των βαρέων βαρών παγκοσμίως, ο ErnestoHust, ο οποίος συνόδευσε την Μαρία Πανταζή, την οποία προπονεί.

newest oldest most voted
Notify of
τ
Guest
τ

Εστω και καθυστερημένα ΜΠΡΑΒΟ στον Ζαμπίδη που τιμησε την Ελλάδα με τους τίτλους του.Κρίμα όμως για την συγκυρία με το δημοψηφισμα, που δεν ακούστηκε τόσο, ο τελευταίος αγώνας της σπουδαίας καριέρας του.