Χρήστος Κούγιας! Η σιγουριά ενός 23χρονου μιλά για πράγματα που δεν έχει γνωρίσει καν

Χρήστος Κούγιας! Η σιγουριά ενός 23χρονου μιλά για πράγματα που δεν έχει γνωρίσει καν. Νομίζει πως ξέρει πως είναι η Ελληνική οικογένεια! Αλλά δεν έχει ιδέα στα 23 του. Στα 23 του επέλεξε έναν όχι και τόσο διακριτικό δρόμο. Επέλεξε να μιλά δημοσίως, ν’ απαντά στο τι θα πει ο κάθε δημοσιογράφος ή κάθε ένας στα σόσιαλ. Επέλεξε να δίνει συνεντεύξεις. Φανταζόμαστε αντιλαμβάνεται στο ότι όταν δρας δημοσίως, κρίνεσαι. Ίσως και να το θέλεις, ίσως και να το προκαλείς. Πρέπει νομίζουμε, πρώτα ο ίδιος ν’ αναρωτηθεί γι αυτο, αν δεν το έχει ήδη κάνει. Σε προσφατη συνέντευξη του είπε μεταξύ άλλων πως η κατάσταση στην οικογένια του πριν χωρίσουν οι γονείς του ήταν χαοτική. Είπε πως ο πατέρας του ήταν πολύ αυστηρός…και δεν καταλαβαίνουμε τι ωφελεί να μιλάς για ένα νεκρό και να εκθέτεις τον χαρακτήρα του. Το να έχεις την ανάγκη να μας αφήνεις να φανταζόμασετ πως ήταν η φάση στο σπίτι σας, πως ήταν η μητέρα σας. Ποια ανάγκη του καλύπτει με το να δείχνει τα παράπονα του από τηους γονείς του; Ρητορικά ερωτήματα.

Σε ότι φοαρ΄σ τον τίτλο μας αυτός προέκυψε από την δήλωση του Χρήστου Κούγια ότι δνε έζησ εποτέ όμως μια Ελληνική οικογένεια. Δηλαδή: Ν αξυπνάνε ταπαιδά με τους γονείς τους να πηγαίνεουν σχολείο, να επιστρέφουν και οι γονείς να είναι εκεί…Λίγε ςφράσει που δείχνουν καθαρά πόσο αγνοεί ο νεαρός Χρήστος Κούγιας την Ελληνική πραγματικότητα. Γιατί να θυμίσουμε να το ερευνήσει αν θέλει, ότι: Στην Ελλάδα οι περισσότεροι γονείς που δεν είναι άνεργοι δεν πάνε στη δουλειά τους στις 8 το πρωί ή στις 8.30. Είναι ήδη εκεί ή τον δρόμο από τις έξι ή επτά το πρωί. Δεν γυρνάνε σπίτι το μεσημέρι. αλλά το απόγευμα ή το βράδυ. Οι περισσότεροι γονείς εργάζονατι και νοιώθουν και ανίκανοι να φέρουν στο σπίτι τα χρήματα που χρειάζονται γιατί οι μισθοί είναι σκέτο τρολ! Όταν γυρίσουν σπίτι πρέπει να κάνουν ένα σωρό δουλειές και μαζί μ αυτές να διαβάσουν τα παιδιά ή να τα πάνε δραστηριότητες, να μαγειρέψουν… ούτε για “ζήτω” δεν έχουν χρόνο. Αυτό φέρνει ένα σωρό παρελκόμενα. Αλλά πάντα Χρήστο Κούγια η φαντασία δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Μπορείς να περιμένεις να την ζήσεις πρώτα…