Ελενη Σακκα (ηθοποιός) βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και οι σειρές

Ελενη Σακκα (ηθοποιός) βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και οι σειρές – ταινίες
Ελένα Σακκά δικαιώθηκαν απόλυτα. Η Αρτινή ηθοποιός, που είχε ήδη αφήσει πολύ καλά δείγματα γραφής στην τηλεόραση είναι η Νατάσα του ιστορικού αυτού έργου, το οποίο την κέρδισε αμέσως από την πρώτη ανάγνωση. “Είναι ένα κείμενο που μιλάει για πάρα πολλά και διαφορετικά θέματα. Για την αγάπη, για τα όνειρα, για τους μετανάστες και τη διαφορετικότητα εν γένει, για την κοινωνία και πως αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι από διαφορετικές χώρες, για θέματα που υπάρχουν μέχρι και σήμερα”, μας αναφέρει μεταξύ άλλων η Ελένη ως πρόσωπο της εβδομάδας

Το ενδιαφέρον μου για την υποκριτική ξεκίνησε στα 16 μου, όταν παρακολούθησα την πρώτη μου θεατρική παράσταση στην Αρτα. Έδωσα πανελλήνιες, πέρασα στη σχολή της παιδαγωγικής και τεχνολογικής εκπαίδευσης στην Αθήνα, αλλά σε μικρό χρονικό διάστημα κατάλαβα ότι δεν ήταν αυτό που με γεμίζει. Έτσι αποφάσισα να ξεκινήσω τις σπουδές μου στη δραματική σχολή.
Υποκριτική για μένα είναι ένας τρόπος έκφρασης, είναι ένας χώρος που μπορείς να βρεις και ταυτόχρονα να χάσεις τον εαυτό σου.
Οι ηθοποιοί αντιμετωπίζονται στην Ελλάδα όπως όλοι οι άνθρωποι σε όλα τα επαγγέλματα. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ο απαιτούμενος σεβασμός ούτε στον δικό μας χώρο, ούτε σε οποιοδήποτε άλλον. Χωρίς αυτό που λέω να βάζει όλους τους ανθρώπους στην ίδια κατηγορία.
Η τέχνη είναι έκφραση του ψυχικού μας κόσμου, είναι η δύναμη της ανθρώπινης ψυχής. Χωρίς αυτήν ο άνθρωπος θα υπέφερε.
Πρέπει να μιλάμε ως καλλιτέχνες! Να μιλάμε και να διεκδικούμε τα αυτονόητα. Όσο δύσκολο και αν είναι αυτό. Όταν είμαστε ενωμένοι, σίγουρα μπορούν να αλλάξουν πολλά.
Το “Γάλα” είναι η πρώτη μου θεατρική παράσταση και νιώθω πολύ τυχερή που ξεκίνησα με το συγκεκριμένο έργο, γιατί είναι ένα έργο που λατρεύω. Στη συγκεκριμένη δουλειά με επέλεξε η Ερμίνα Κυριαζή και ο Μάνος Καρατζογιάννης και τους ευχαριστώ πολύ για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν.
Είναι σημαντικό να σε εμπιστεύεται κάποιος στα πρώτα σου βήματα και πόσο μάλλον με το συγκεκριμένο έργο. Το θεατρικό αυτό έργο του Βασίλη Κατσικονούρη μας μιλάει για πάρα πολλά θέματα. Είναι σαν λέμε ένα έργο που δεν γίνεται να μην αγγίξει κάποιον.
Όταν είχα πρωτοδιαβάσει το κείμενο, θυμάμαι πόσο έντονο ήταν το όλο συναίσθημα που μου άφησε αυτό το έργο, μόνο από την ανάγνωση. Είναι ένα κείμενο που μιλάει για πάρα πολλά και διαφορετικά θέματα. Για την αγάπη, για τα όνειρα, για τους μετανάστες και τη διαφορετικότητα εν γένει, για την κοινωνία και πως αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι από διαφορετικές χώρες, για θέματα που υπάρχουν μέχρι και σήμερα.
Ο ρόλος μου είναι η Νατάσα, ένα κορίτσι από την επαρχία, «το καλοκουρδισμένο κορίτσι» του νεόπλουτου μπαμπά που δεν έχει κανένα όνειρο. Είναι ένας χαρακτήρας που παίζει καταλυτικό ρόλο σ’ αυτό το έργο.
Σίγουρα υπάρχουν κοινά στοιχεία, πάντα βρίσκεις κάτι που σε συνδέει με τον ρόλο. Αν θα έλεγα ότι υπάρχει κάποιο κοινό στοιχείο, αυτό είναι ο αυθορμητισμός που πολλές φορές με διακρίνει και εμένα. Δεν φιλτράρω αυτά που λέω.
Το έχω ξαναπεί και θα το λέω, οι καλές συνεργασίες είναι το παν. Είναι σημαντικό να πηγαίνεις στη δουλειά σου και να φεύγεις χαρούμενος. Και αυτό είναι κάτι που υπάρχει στη συγκεκριμένη παράσταση. Έχουμε φτιάξει μια υπέροχη ομάδα, και έχω μάθει πολλά απ’ όλους τους.
Τηλεοπτικά συνεχίζουμε για δεύτερη χρονιά στον «Παράδεισο των κυριών», μια σειρά εποχής, γεμάτη λάμψη αλλά και πολλές ανατροπές. Μια σειρά γεμάτη κρυμμένα μυστικά, πάθη, έρωτες, ίντριγκες και δολοφονίες.
Έχω ακόμη πολύ δρόμο και στο χώρο της τηλεόρασης και στο χώρο του θεάτρου. Δεν μπορώ να πω ακριβώς τι θέλω να κάνω, μου αρέσει να αφήνω τα πράγματα να έρχονται μόνα τους. Έχει και αυτό τη μαγεία του.
Νομίζω πως ο κινηματογράφος είναι ένας μαγικός κόσμος, ένας άλλος κόσμος που ακόμη δεν έχω ανακαλύψει.
Μου αρέσει το γράψιμο. Αν μπορούσα πάντα να κάνω κάτι είναι να συνδυάζω κείμενα. Μου αρέσει πολύ να παίρνω εντελώς διαφορετικά θεατρικά και μη έργα και να δημιουργώ κάτι άλλο. Γενικά έχω μια τάση να θέλω να αλλάξω τα πράγματα.
Ανάμεσα σε αθλητισμό και χορό διαλέγω αθλητισμό, γιατί όπως λένε και οι φίλοι μου στον χορό έχω δύο αριστερά πόδια!
Αν μπορούσα να συνεργαστώ με όλους στο θέατρο αυτό θα ήταν το ιδανικό. Μου αρέσει να γνωρίζω νέους ανθρώπους, ακόμη και αν δεν ταιριάζω μαζί τους.
Τώρα σχετικά με ρόλους, πάντα έλεγα πως ζηλεύω ανδρικούς ρόλους. Δεν ξέρω που οφείλεται αυτό. Μάλλον στο ότι οι περισσότεροι καθηγητές μου ή ας πω σχεδόν όλοι ήταν άνδρες. Ποιος ξέρει…
Η Άρτα είναι κομμάτι μου, εκεί γεννήθηκα, εκεί είναι η οικογένεια μου και εκεί θα γυρίζω πάντα. Και παρατηρώ πως όσο μεγαλώνω τόσο περισσότερο έχω την ανάγκη να πηγαίνω όλο και πιο συχνά.
Η Αθήνα είναι η πόλη των αντιθέσεων. Όσο σου αρέσει άλλο τόσο μπορεί να μη σου αρέσει. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που με κάνουν να την αγαπώ. Αν όμως θα έλεγα ότι με χαλάει κάτι αυτό θα ήταν η αποξένωση, αν και κάπως με τα χρόνια νομίζω πως έχω βρει ένα τρόπο να το φτιάχνω.