Επέστρεψε ο Βασίλης Τσεκούρας στην Ώρα Ελλάδος μετά τον θάνατο του πατέρα του

Επέστρεψε ο Βασίλης Τσεκούρας στην Ώρα Ελλάδος μετά τον θάνατο του πατέρα του

Στο πλατό της εκπομπής «Ώρα Ελλάδος» επέστρεψε ο δημοσιογράφος Βασίλης Τσεκούρας, το πρωί της Τετάρτης, μετά την μονοήμερη τηλεοπτική του απουσία λόγω του θανάτου του πατέρα του. Ο δημοσιογράφος και παρουσιαστής της πρωινής ζώνης του OPEN εμφανίστηκε, μάλιστα, καταβεβλημένος από την συναισθηματική φόρτιση που διανύει αυτά τα 24ωρα.
Πιο συγκεκριμένα, στην έναρξη της εκπομπής, τον λόγο πήρε η συνάδελφος του, Γεωργία Λαγού ενώ ο ίδιος Βασίλης Τσεκούρας δεν πρόδωσε τίποτα για την προσωπική δύσκολη στιγμή του.
Έτσι, η ενημερωτική εκπομπή «Ώρα Ελλάδος» ξεκίνησε αμέσως με όσα απασχολούν την επικαιρότητα όπου βεβαίως σε πρώτο πλάνο βρίσκονται τα πύρινα μέτωπα που πληγώνουν την Ελλάδα.
Η ανάρτηση που έκανε ο Βασίλης Τσεκούρας για την απώλεια του πατέρα του.
Δύσκολες ώρες βιώνει ο δημοσιογράφος, Βασίλης Τσεκούρας, αφού έφυγε από την ζωή ο πατέρας του.
Την είδηση γνωστοποίησε ο ίδιος σε ανάρτησή του στο Instagram, γράφοντας: «Άγγελέ μου… Ήσουν για μένα παράδειγμα.. Ο άνθρωπος που είχε τον τρόπο να μου δείχνει τη ζωή βήμα βήμα, με τον δικό του μαγικό τρόπο. Πάντα ήμουν περήφανος για σένα και προσπαθούσα να έχεις τα ίδια συναισθήματα.. Ελπίζω να τα κατάφερα.
Κάθε στιγμή ένιωθα ότι έχω δίπλα μου ένα γερό στήριγμα, μια οικογένεια – υπόδειγμα που εσύ δημιούργησες. Σε θαύμαζα για τον χαρακτήρα, για την ψυχραιμία, για τις ικανότητες και την οξυδέρκειά σου. Ένιωσες περήφανος όταν άκουσες ότι έχω πάρει τον χαρακτήρα σου.. Ένιωσες περήφανος ότι με είδες να εκφωνώ δελτίο ειδήσεων.
Πάντα ήθελες να με κάνεις δυνατό, σαν να με προετοίμαζες για τη σημερινή μέρα… Μια μέρα που δεν ήθελα ποτέ να σκεφτώ… Η στιγμή που αρνούμαι να αντιμετωπίσω… Κατάφερες να με δεις να μεγαλώνω, να προοδεύω και να πετυχαίνω τα όνειρά μου… Αυτά για τα οποία πάντα με υποστήριζες, ήσουν δίπλα σου, ακόμα και όταν δεν φαινόσουν. Ήξερα, όμως, ότι είσαι εκεί. Με διόρθωνες… Με έπαιρνες τηλέφωνο και περίμενα να άκουσα αυτό το «αλλά» και μετά μια λίστα από παρατηρήσεις.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν αναγκάστηκες να οδηγήσεις 6 ώρες μιλώντας μαζί μου, για να με πείσεις να μην αφήσω το οικονομικό ρεπορτάζ τις πρώτες ημέρες που εντάχθηκα σε αυτό. Πάντα με επιχειρήματα με μεστό λόγο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα μάτια σου, όταν βγήκα ένα χρόνο πριν από το χειρουργείο. Ήσουν εκεί, δίπλα μου, σαν βράχος.
Θαύμασαν όλοι την απίστευτη ηρεμία σου, την ψυχραιμία που εξέπεμπαν τα λόγια σου, που έδινες κουράγιο στους φίλους μου όταν το παιδί σου ήταν στο χειρουργείο επί 10 ώρες. Δάκρυζες την ώρα που ήμουν σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο. Ήρθε η σειρά μου να δακρύσω για σένα. Μόνο που εγώ δεν θα έχω την ευτυχία να σε ξαναδώ και να σου χαμογελάσω.
 
Ο,τι είμαι σήμερα, το οφείλω σε σένα… Το ξέρεις. Πρόλαβα και στο είπα. Πρόλαβα να σου πω ότι σε αγαπάω.Έφυγες ξαφνικά ήρεμος στα 65 σου χρόνια, χωρίς να μας ειδοποιήσεις. Χωρίς ένα αντίο, ένα χαμόγελο και ένα γλυκό φιλί. Από εδώ και πέρα, θα σε νιώθω δίπλα μου από ψηλά… Να μας προστατεύεις και σου υπόσχομαι ότι θα είμαστε πάντα ενωμένοι, όπως μας άφησες. Σε αγαπάω πολύ μπαμπά… Θα σε αγαπώ για πάντα…
Ο Billy’s σου…09/08/2021″