Eurovision: Το ΠΑΝΗΓΥΡΙ της αδιαφάνιας! Αλήθειες και ψέματα 70 ετών! (Α! μέρος)
Eurovision: Το ΠΑΝΗΓΥΡΙ της αδιαφάνιας! Αλήθειες και ψέματα 70 ετών! Όταν δεν έχουμε ακούσει με τ’ αφτιά μας όλτα τα τραγούδια που έθεσαν υποψηφιότητα, λέει τα πάντα. Όταν η Eyrovision δέχεται στον διαγωνισμό το τραγούδι που κάθε χώρα της στέλνει, επιλέγοντας το η κρατική τηλεόραση πότε με την επιλογή από επιτροπή (που ποιος την ορίζει και με ποια κριτήρια;) . Πότε με ψηφοφορία κοινού και άλλοτε με συνδυασμό κοινού και επιτροπής, που υπάρχει λογική; Γαιτί η γνώμη της επιτροπής (λίγων ανθώρπων) βαραίνει το ίδιο με τη γνώμη χιλιάδων από το κοινό;
Άγιος έρωτας – Ο πατήρ Νικόλαος ανακαλύπτει το μυστικό της Άννας και την προειδοποιεί
Γιατί το κοινό δεν έχει τον απόλυτο λόγο στην επιλογή εξ’ αρχής; Ποια διακιολογία το καλύπτει αυτό το απλούστατο ερώτημα; Μήπως το επιχέιρημα πως η επιτροπή αποτελέιται από…ειδικούς; Μα τα τραγούδια τελικά σε “ειδικούς” απυεθύνονται; Αν απυεθύνονται σε ειδικούς να μαζέύονται οι ειδικοί και να τ’ ακούνε σπίτι τους. Δεν είναι λογική η πρόταση μας; Αν όμως απευθύνονται στο κοινό, υπάρχει λόγος ν’ αποφασίζουν κάποιοι αντ’ αυτού;
Όλα λάθος και ανεξήτητα, αλλά έγιναν αποδεκτά
Πολλά θα μπορούσαμε επί ώρες να λέμε από προσωπικές εμπειρίες. Επειδή το κείμενο αυτό δεν είναι κείμενο εντυπώσεων και δεν γράφεται για ν’ ανακαλύψει την πυρίτιδα. Γράφεται απλά για να θυμίσει σε λίγες γραμμές τι απέδειξε απροκάλυπτα στο βάθος του χρόνου πως είναι η Eurovision!
Λάθος αρχή, όλα λάθος!
…συνεχίζεται
