Γλυφάδα: Επαίτες σε κάθε είσοδο σούπερ μάρκετ σου κόβουν τον δρόμο…

Γλυφάδα: Επαίτες σε κάθε είσοδο σούπερ μάρκετ σου κόβουν τον δρόμο…Κάθε μέρα, κάθε ώρα ο συνασθηματικός “φόρος” βρίσκεται σε κάθε σου κίνηση. Περιμένει το “έμπα”, περιμένει το “έβγα” ώσπου και σε υποχρεώνει να μιλήσεις, να συνανανστραφείς και πολλές φορές αν δεν το κάνεις σου κόβει το δρόμο. Δεν πρόκειται για τα παιδιά ενός κατώτερου θεού. Δεν ξεχνάμε την απόγνωση και την ανάγκη που μπορέι ο καθένας να νοιώθει, μιλάμε όμως για συμπεριφορά που δεν θα την χαρακτηρίσουμε αλλά θα την περιγράψουμε. Δεν είναι διαφορετική από κείνη που χετε συναντάτε εσείς καθημερινά.

Γλυφάδα οι επαίτες παντού στα σούπερ μάρκετ! Το…σύστημα και η στάση τους

Αναρωτιόμαστε τα αυτονόηττα: Είναι σίγουρο πως όσοι μπαίνουν να ψωνίσουν έχουν περισσότερα χρήματα από κείνους που ζητιανεύουν; Μήπως έχουν λιγότερη ανάγκη απ΄πο φαγητό; Μήπως τους περισσεύει; Το ότι δεν επιλέγουν να επαιτούν σημαίνει πως αυτόματα οφείλουν να υπομένουν την παρεμπόδιση, το ψαλτήρι στο αυφτί, το…κυνήγι κατά πόδας μέχρι το αυτοκίνητο και φυσικά την στέρηση της άνεσης να κυκλοφορούν χωρίς φόβο;

Από που κι ως που εκείνος που επαιτεί είναι σε χειρότερη μοίρα οικονομική ή και κοινωνική;

Γλυφάδα τώρα! Οι ζητιάνοι έχουν τώρα ίδια “στολή” και εξοπλισμό στα φανάρια!

Πόσο ενοχλητικό – μπορέι να είναι για τους ηλικιωμένους, τα παιδιά, τις μητέρες που τα συνοδεύουν το να σε πλησιάζει κάποιος άγνωστος (οι γνωστοί – άγνωστοι) και να σου φράζουν την έξοδο; Πόσο ενοχλητικό είναι να πρέπει αν τους εξηγείς να τους απολογείσαι γιατί δεν τους δίνεις;

Πόσο λογική είναι η καθιέρωση της παρουσίας τους όπου μαζεύεται κόσμος για να καλύψει κάποιες καθημερινές ανάγκες του; Μήπως είναι οπρωταρχικό διακίωμα όλων να μην απαντήσουν αν δεν θέλουν, αν μην δώσουν αν δεν θέλουν ή αν δεν έχουν ή αν δεν συμφωνούν; Γιατί πολύ απλά η πρακτική “αν δεν γίνεις πιεστικός” δεν θα σου δώσουν δεν είναι και τόσο λογική…

Σε κάθε σημαίο πώλησης με κίνηση είναι παρόντες ή παρούσες έχοντας φυσικά και τα παιδιά τους σαν όπλο στον αγώνα να σε “ρίξουν” συνασθηματικά. Σε άλλες περιπτώσεις έρχονται οι εύσωμοι (γνωστοί – άγνωστοι) πάλι καταπάνω σου δήθεν ζητιανεύοντας, αλλά στην ουσία περνώντας το μήνυμα πως θ’ αγριέψουν αν δεν βάλεις το χέρι στην τσέπη. Το καλύτερο; Αν τους αγοράσεις τρόφιμα για να τους προσφέρεις αντί χρημάτων, συνήθως δεν τα δέχονται και θυμώνουν κιόλας.

Παρακατω μια διαφορετική περίπτωση επαίτη. Φυσικά δεν πουλάει τίποτα, κυκλοφορεί ανάμεσα στ’ αυτοκίνητα και σου δείχνει μια νταμπέλα που κρατάει στο στήθος η οποια γράφει πως…πεινάει!