Γρηγόρης Αρναούτογλου – Νάνσυ Αντωνίου: Το κόκκινο φόρεμα το μπαλόνι και ο γάμος

Δεν είναι στα σχέδια. Δεν ήταν δηλαδή. Δεν χρειάζεται όμως να μαντέψεις. Θα σκεφτείς πως, αφού και με την “πρώην” του ο Γρηγόρης είχε σύμφωνο συμβίωσης”…

Όμως η ζωή συνεχίζεται και σαν…Πυθία θα το μετετρέψουμε το θέμα σε “ήξεις αφήξεις”. Δηλαδή, όσο κι αν από την αρχή Αρναούτογλου και Νάνσυ Αντωνίου το είχαν αποκλείσει το θέμα του γάμου, τώρα το συζητούν μεταξύ σοβαρού και αστείου. Στο τέλος θα μείνει το…”σοβαρό”.

Να φανταστείτε – αν δεν το γνωρίζετε ήδη – είναι όλη τη μέρα μαζί. Στο στούντιο του ραδιοφώνου, στα γυρίσματα του talk show, στις διακοπές.

Τι άλλο; Σαν παντρεμένοι ζουν οι άνθρωποι. Που και που μπορεί να μην φύγουν από τη δουλειά εμ το αυτοκίνητο του ενός. Καταλαβαίνεις πόσο βρίσκεται ο ένας στη ζωή του άλλου; Πιο πολύ δεν νομίζω να γίνεται!

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΑΝΔΗ: ΔΙΑΙΤΑ, ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ, ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΚΑΙ …ΡΙΖΑ ΜΑΖΙ. ΓΙΝΕΤΑΙ;

 Διαβάστε ακόμα: Η θλίψη για την Νάνσυ Αντωνίου

Με μια ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, η Νάνσυ Αντωνίου αποκάλυψε την απώλεια που της στοίχισε… Η γνωστή δημοσιογράφος, ραδιοφωνική παραγωγός και σύντροφος του Γρηγόρη Αρναούτογλου έχασε την πολυαγαπημένη της νονά και την αποχαιρέτησε με μια πολύ συγκινητική ανάρτηση στα social media.

«Είναι από αυτές τις δύσκολες στιγμές που πρέπει να πεις αντίο… που ξέρεις πως δεν θα ξαναδείς αγαπημένα σου πρόσωπα… Θέλω να πω αντίο στη νονά μου… στο τελευταίο της ταξίδι δεν θα είμαι εκεί να της το πω από κοντά… αφού δεν επιτρέπεται… δεν θα είμαι στην εκκλησία που με βάπτισε Αθανασία… που με κρατούσε στην αγκαλιά της και χαμογελούσα όλο χαρά… δεν θα είμαι στην γειτονιά μας, που κάθε φορά που έφτανα στο χωριό πήγαινα να την χαιρετήσω και το πρόσωπο της φώτιζε από χαρά… με φιλούσε και μ αγκάλιαζε με αγάπη… μου έφερνε τη λαμπάδα κάθε χρόνο μέχρι να κάνω τη δική μου οικογένεια… μου έλεγε ποσο περήφανη ήταν για μένα… ακόμα και στα δύσκολα ποτέ δεν με έκρινε… με άκουγε και με συμβούλευε, ένιωθα πάντα πως μου είχε εμπιστοσύνη… πως ήταν δίπλα μου… είχα την καλύτερη νονά… και καμάρωνα πάντα για εκείνη… την Κατερίνα για τους πολλούς… την Ρήνα για τους πιο κοντινούς… την αρχόντισσα που πήγε ν αναπαυθεί…»