Η “δικτατορία” της WOKE αντζέντας! Η κοπέλα που “έχασε” στους Ολυμπιακούς από τον γεννημενο ΑΝΤΡΑ αξίζει το χρυσό.

Η “δικτατορία” της WOKE αντζέντας! Η κοπέλα που “έχασε” στους Ολυμπιακούς από τον γεννημενο ΑΝΤΡΑ αξίζει το χρυσό. Ένας άντρας πανηγύριζε που έδειρε μια γυναίκα στον τελικό μποξ των Ολυμπιακών. Η Ολυμπιακή επιτροπή από την οποία θα περίμενες την αυτονόητη λογική, την αυτονόιητη δικαιοσύνη, και μόνο που του επέτρεψε ν’ αγωνιστεί σαν γυναίκα έπρεπε να καταταγελί στο μυαλό όλων μας εκεί ποου της αξίζει και ταυτόχρονα να μας τρομοκρατήσει που ένας θεσμός τέτοιος μας παρουσιάζει με τόση άνεση, τόσο θράσος τόση αυτοπεποίθηση, το μαύρο για άσπρο. Η μέθοδος λέγε λέγε θα τους κάνεις να πιστέψουν πως είναι ελέφαντες βεβαίως κια έχιε αποτελέσματα αφού πολλοί συνάνθρωποι αποδέχονται “αμάσητο” το οτιδήποτε.

Ποια είναι αυτή η…woke αντζέντα; Γιατί δεν την αναφέρουν με έναν απλό τίλτο σε απλά Ελληνικά, να γνωρίζουμε και τι θέλου να μας πουν;

Γιατί τα μέλη της δηλώνουν παντού θιγμένα, αδικήμένα στο περιθώριο; Γιατί διαμαρτύρονται – που απόλυτο δικαίωμα τους είναι – σε αντίθεση με τόσες άλλες ομάδες που δεν σκέφτονται ή δεν μπορούν να κάνουν το παραμικρό παράπονο, ενώ οι ομοφυλόφυλλοι και κανένα μπούλινγκ δεν αντιμετωπίζουν και καλύτερη π΄ροσβαση έχουν σε δουλειές, και από τα δύο φύλα είναι πιο αποδεκτοί ως φίλοι, ως συναργάτες; Γιατί εκείνοι φέρονται λες και μειωνεκτούν σε κάτι και εμείς τους το υπογραμμίζουμε; Χρόνια τώρα, δεκαετίες, εκείνοι έχσουν ένα άγχος να δηλώνουν διαφορετικοί. Με τη φωνή τους, την κίνηση τους την στάση τους σε πολλά επίπεδα.

Κανείς δεν θα ασχολούνταν με το σεξουαλικό τους προσανατολισμό, αν δεν το έκαναν οι ίδιοι θέμα προς συζήτηση.

Μια ομάδα ανθρώπων θέλει να μας πέισει πως όλοι έχουμε τα ίδια γούστα αλλά δεν το παραδεχόμαστε. Μια ομάδα ανθρώπων “αυτοθυματοποιείται” επειδή έτσι κερδίζει περισσότερα.

Μια ομάδα ανθρώπων επειδή η ίδια προφανώς αισθάνεται άβολα, προσποιείται πως οι άλλοι δεν την γουστάρουν.

Ποιος απορρίπτει έναν άνθρωπο για συνεργάτη επειδή είναι γκεί; Σίγουρα λιγότεροι απ όσους απορρίπτουν τους άντρες γιατί δεν θέλουν ασρενικά στον ίδιο χώρο εργασίας.

Πιο πολύ απόρριψη νοιώθει ένας στρέιτ σε δουλειές για παράδειγμαπ απ ότι ένας γκέι. ΌΛοι οι γκέι δεν μένουν χωρίς εργασία αν το θέλουν. Αντίθετα, οι περισσότεροι άντρες τρώνε πόρτα σε πολλά επαγγέλματα.

Οι γκέι προσποιούνται – ‘όχι όλοι φυσικά – το ότι είναι μειωνότητα αλλά τελικά διοικούν.

Λες και κάποιος εφοπλιστής έχει βρει στα φανάρια και επαιτεί να τον αφήσεις να σου καυα=θαρίσει τα τζάμια. Τόσο υπερτβολικά υποκριτική μου φαίνεται η στάση τους.

Μια “ομερτά” μεταξύ τους να επιβάλλονται στους συνανθρώπους τους παρουσιάζοντας οι ίδιοι ως μειονέκτημα αυτό για το οποίο καμαρώνουν…υποτίθεται.

Ένας μύλος. Μια ατέελιωτη ακατάπασυστη υποκρισία. Χάνεται η μπάλλα και μιλάμε γι ‘αλλα ντ’ άλλων. Έχουμε δεχτεί πως είναι “θύματα”. Όλες οι συζητήσεις γίνονται επ αυτού.

Είναι μια χαρά άνθρωποι σαν όλους μας, μόνο που επιλέγουν να εμφανίζονται σαν αδύναμοι για να επιβάλλονται. Όλοι εμείς που δεν έχουμε τον ίδιο προσανατολισμό, πως πρέπει να νοιώθουμε που δεν έχουμε κάτι να προβάλλουμε ώστε να φιγουράρουμε σαν κατατρεγμένη μειονότητα;