Η φωτογραφία με τη Λένα Δροσάκη και η δημόσια συγγνώμη

Ταμίλα Κουλίεβα: Η φωτογραφία με τη Λένα Δροσάκη και η δημόσια συγγνώμη

Την ανάγκη να ζητήσει μια συγγνώμη σε όλους εκείνους που στο παρελθόν έπεσαν θύματα κάποιας μορφής βίας αισθάνθηκε η Ταμίλα Κουλίεβα. Η ηθοποιός, που συνεργάστηκε με την Λένα Δροσάκη στην θεατρική παράσταση στην οποία κατήγγειλε πως δέχτηκε επίθεση από γνωστό ηθοποιό-σκηνοθέτη, ένιωσε την επιθυμία να απολογηθεί εκ μέρους όλων των ηθοποιών που γνώριζαν τι συνέβαινε τόσα χρόνια στο θέατρο και δε μιλούσαν. 
Μέσω μιας κοινής της φωτογραφίας με τη Λένα Δροσάκη και την Όλγα Πολίτου, η Ταμίλα Κουλίεβα έγραψε τις σκέψεις και τα συναισθήματά της για όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στον χώρο του θεάτρου εκφράζοντας την επιθυμία της για ένα μέλλον πιο “καθαρό” στην Τέχνη.
Διάβασε παρακάτω όλα όσα έγραψε η Ταμίλα Κουλίεβα
““Έγκλημα στο Orient express” Αγκάθα Κρίστι Θέατρο «Κάτια Δανδουλάκη»Όταν το θέατρο είναι οι άνθρωποι …@lenakidrs @theatrekatiadandoulaki #όλγαπολίτου Αλήθεια αναρωτιέμαι,τι είναι το θέατρο τελικά;Μην είναι τα ντουβάρια;Μην είναι οι κουίντες;Μην είναι τα ψηλά τα σκηνικά;Διότι όταν διαβάζω και ξαναδιαβάζω πως: ” …το μεγάλο θύμα θα είναι το ίδιο το θέατρο. Το θέατρο δεν είναι μια δουλειά, είναι μια αποστολή και δεν θα ήθελα να τραυματιστεί σε μια τόσο σημαντική στιγμή. Αυτά τα θέματα θέλουν προσοχή. Πάντα ελλοχεύει η κοινωνική υποκρισία. Λυπάμαι για τους ανθρώπους που υπέφεραν και υποφέρουν. Δυστυχώς η βία υπάρχει παντού. ελπίζω να μην επικρατήσει ο κυνισμός, γιατί οδηγεί στην καταστροφή ” ,
Όταν διαβάζω λοιπόν, προσπαθώ να χωνέψω την εικόνα που μου έρχεται από αυτά τα λόγια.Ένα χέρι που σηκώνει ένα χαλί και θέλει να κρύψει τη σκόνη από κάτω.Που είναι σ’ αυτά τα λόγια οι άνθρωποι; Γιατί το θέατρο είναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ.
Είναι μια συλλογικότητα. Ένας ιερός αόρατος δεσμός, θεατών, καλλιτεχνών, τεχνικών συντελεστών, σε μια αέναη ανταλλαγή, συναισθηματικών εκρήξεων, συγκινήσεων και εκπλήξεων.
Μια χαρμολύπη κάθαρσης, μια πρωτίστως ψυχική διαδρομή. Σ’ αυτή λοιπόν την κοινή διαδρομή, κυνισμός είναι να μην αναγνωρίζει κάποιος την διαφορά ανάμεσα στον ΘΥΤΗ και το ΘΥΜΑ, να μην αναφέρει τον πόνο που προκαλεί στην ψυχή και το σώμα ή εκμετάλλευση της θέσης ισχύος, του ενός στον άλλο, με σκοπό την ικανοποίηση του σκοτεινού ΕΓΩ του. Το Θέατρο όμως δεν είναι ΕΓΩ είναι ΕΜΕΙΣ.
Και εδώ δεν χωράνε λεκτικές παραφυάδες.
Είμαστε δίπλα σε όλες τις φωνές που πνίγονται κάτω από το βάρος του φόβου, σε όλες και όλους, όσους αισθάνονται την βία και την ακαθαρσία, να τους πνίγει την φωνή. Τους κρατάμε το χέρι σιωπηλά και τους ζητάμε συγγνώμη, συγγνώμη που δεν μπορέσαμε να το σταματήσουμε. #eimasteoloimazi @presidencygr”‘ έγραψε η Ταμίλα Κουλίεβα

Γράψτε ένα σχόλιο