Η ΜΟΥΦΑ των ακινήτων! Πως καλπάζουν οι τιμές; Αγοράζει κάποιος σπίτι;…και με τι λεφτά;

Η ΜΟΥΦΑ των ακινήτων! Πως καλπάζουν οι τιμές; Αγοράζει κάποιος;…και με τι λεφτά; Χρειάζεται να έιναι οικονομικός αναλυτής για να ρίξει μια ματιά στις αγγελίες ακινήτων και να καταλάβει; Μπορεί ν΄αναγράφουν ότι τιμή θέλουν. Ποιοι απ΄όλους αυτούς πουλάνε;

Πως γίνεται να γράφουν όλοι πως έχουν “εκτοξευτεί” οι τιμές; Αφού δεν πουλιούνται σπίτια. Πως αγοράζονται; Από ποιους; Με τι χρήματα; Παντού διαβάζεις πως οι τιμές ακινήτων εκτοξεύτηκαν εκεί που ήταν το 2008 ή περίπου εκεί.

Διαβάζεις πως αναμένονται τα σπίτια να γίνουν απλησίαστα στα νότια προάστεια της Αθήνας, όπου χτίζεται και το…Σέντραλ Παρκ ή expeiriance park, που όμοιο του δεν υπάρχει, που θα είναι το θέλγητρο για όλο το πλανήτη. Αυτό που θα μας φέρει Κινέζους, Αμερικάνους. Κάποιοι έχουν ήδη έρθει. Και; Αυτή την στιγμή, έχετε χρήματα ν’ αγοράσετε; Μπορείτε μήπως να δανειστείτε; Ακόμα και αν ανήκετα στις εξαιρέσεις που αναφέραμε, έχετε το θάρρος ν’ προβείτε στην αγορά σπιτιού;

Το άλλο ανέκδοτο με τον Τοτό, δεν είναι τόσο πετυχημένο όσο το ν’άνοίγετε σάιτ με αγγελίες και να βλέπετε τιμές. Απίθανα ποσά. Απλά, δεν αγοράζει κανείς. Και υπάρχει και καλύτερο. Δεν αγοράζουν ακόμα και τα σπίτια εκείνα των οποίων οι ιδιοκτήτες τους τα πουλάνε σε τιμή ευκαιρίας. Λες και όσο κι κατεβάσουν την τιμή, τσάμπα να τα δώσουν, κανείς δεν νοιάζεται ν’ αγοράσει.

Αυτό που δεν έχει έρθει είναι το αγοραστικό κοινό. Αμερικάνοι, Κινέζοι, κάποιοι, κάνουν βόλτα, κάτω στην παραλιακή. Είναι υπέροχο που βλέπουμε στις αγγελίες να πουλάνε σε ότι τιμή φαντάζεται ο καθένας ή νομίζει πως μπορέι να πουλήσει και αν κιτάξετε πόσο καιρό έχουν απούλητα τα σπίτια τους θα εκπλαγείτε.

Με απλά μαθηματικά τύπου ένα κια ένα κάνουν δύο, στην αγορά δεν κουνιέται φύλλο. Δεν υπάρχει χρήμα, δεν υπάρχου αγοραστές αφού τους έχουν πα΄ρει – για την πλαιοψηφία μιλάμε, όχι για εξαιρέσεις- ακόμα και τα εξοχικά των παππούδων τους σε πλειστηριασμούς.

Τότε που έδιναν δάνεια όσα ζήταγες και όλι πίστεψαν πως μπορούν να ζήσουν σε μεγαλύτερο σπίτι, και φυσικά πίστεψαν πως θα μπορούν να το πληρώνουν. Έτσι έβαλαν όποιον και ότι έιχε εγγύηση και μαζί με το σπίτι που έδωσαν πίσω, χάθηκαν και οι εγγυητές.

Όλη αυτή την 15 νατετία μόνο κλείνουν επιχειρήσεις, ζήσαμε κια το κάπιταλ κοντρόλ οπότε το αμίμητο “αυτός είναι…τράπεζα” σημαίνει πια το ακριβώς αντίθετο.

Οπότε, αν αρχίσουν οι τράπεζες να δίνουν δάνεια, πόσος χρόνος θα χριαστεί να πιστέψουν πάλι στον δανεισμό οι…χασόντες τ’ αβγά και τα καλάθια; Πρώτα απ όλα όμως πως να δανιστεί κάποιος που δεν έχει εργασία ή βρίσκει τους εργοδότες που λένε “ότι προβλέπει ο νόμος” για να μη του πουν δίνουν τον κατώτατο. Ο οποίος όχι δάνειο, ούτε ένα φραπεδάκι δεν σ΄αφήνει να πάρεις απ έξω. Το πως πηγαίνεις στην εργασία σπου; Με πατίνι φυσικά… ή ποδαράτα.