Ηλιούπολη Δύο 17χρονες έπεσαν από την ταράτσα – Ηλιούπολη Τι έγραφε το σημείωμα αυτοκτονίας που άφησαν πίσω τους
Ηλιούπολη Δύο 17χρονες έπεσαν από την ταράτσα – Ηλιούπολη Τι έγραφε το σημείωμα αυτοκτονίας που άφησαν πίσω τους. Δεν είναι απλά μια τραγωδία. Είναι ένα εκκωφαντικό, ματωμένο σήμα κινδύνου από μια γενιά που λυγίζει βουβά κάτω από το βάρος ενός κόσμου που δεν τη χωράει. Το μεσημέρι της Τρίτης, στην Ηλιούπολη, ο χρόνος σταμάτησε. Δύο ανήλικα κορίτσια, δύο ψυχές μόλις 17 ετών, πιάστηκαν από το χέρι και βούτηξαν στο κενό από την ταράτσα ενός έκτου ορόφου στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου. Δεν έπεσαν απλά στο τσιμέντο. Συνθλίφτηκαν πάνω στην αμείλικτη πραγματικότητα μιας κοινωνίας που, αντί να αγκαλιάζει τα παιδιά της, τα μετατρέπει σε μηχανές παραγωγής επιδόσεων, φορτώνοντάς τα με προσδοκίες, άγχη και αδιέξοδα.
Οι Αρχές που έφτασαν στο σημείο, βρέθηκαν μπροστά στο πιο σκληρό τεκμήριο αυτής της κοινωνικής αποτυχίας: ένα χειρόγραφο, κοινό σημείωμα αυτοκτονίας. Μέσα εκεί, αποτυπώθηκε όλη η απελπισία της εφηβείας που πνίγεται. Με τρεις λέξεις που καίνε τα σωθικά, τα δύο κορίτσια έγραψαν: «Συγγνώμη, σας αγαπάμε πολύ». Στο υπόλοιπο κείμενο, η μία από τις μαθήτριες προσπαθούσε να εξηγήσει τους βαθύτερους προσωπικούς λόγους της απόφασής τους. Μιας απόφασης που ωρίμασε μέσα στο σκοτάδι της μοναξιάς, εκεί όπου τα παιδιά μας νιώθουν ότι δεν έχουν πού να ακουμπήσουν, όταν οι απαιτήσεις της ζωής γίνονται ασήκωτες.
Το Ασκληπιείο Βούλας μετατράπηκε μέσα σε λίγα λεπτά σε σκηνικό αρχαίας τραγωδίας. Για το ένα κορίτσι, η πτώση ήταν ακαριαία· το νήμα της ζωής της κόπηκε βίαια πριν προλάβει να ανθίσει. Η δεύτερη 17χρονη νοσηλεύεται αυτή την ώρα σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, διασωληνωμένη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, δίνοντας μια απέλπιδα μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.
Η ΕΛ.ΑΣ. αναζητά απαντήσεις στο περιβάλλον τους, εξετάζοντας αν το εξοντωτικό, απάνθρωπο άγχος των Πανελλαδικών εξετάσεων ή η γενικότερη ψυχολογική πίεση μιας καθημερινότητας που απαιτεί συνεχώς «αριστεία» και τέλειες εικόνες, τις οδήγησε στο να κλειδώσουν την πόρτα της ταράτσας. Η κοινωνία μας πρέπει να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Όταν δύο 17χρονα παιδιά επιλέγουν τον θάνατο αντί για το μέλλον, το λάθος δεν είναι δικό τους. Είναι δικό μας.
