Κάρμεν Ρουγγέρη βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά
Γέννηση 17 Ιουνίου 1944
Καλλιθέα Αττικής
Εθνικότητα Ελληνική
Χώρα πολιτογράφησης Ελληνική

Κάρμεν Ρουγγέρη: «Έχει τύχει να με βουτάνε στον δρόμο και να με σηκώνουν ψηλά»

Σπουδές Ανωτέρα Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν», Ελληνικό Ωδείο, Δραματική Σχολή Πειραϊκού Συνδέσμου και Πανεπιστήμιο της Περούτζια
Ιδιότητα ηθοποιός, σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων και σεναριογράφος
Σύζυγος Ανδρέας Κουλουμπής
Τέκνα Βίκτωρ Κουλουμπής
Χριστίνα Κουλουμπή

Κάρμεν Ρουγγέρη: “Συνάντησα εμπόδια όσο ανέβαινα, άρχισα να ενοχλώ κάποιους”

Η Κάρμεν (Καρμέλα) Ρουγγέρη (Αθήνα, 1944) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συγγραφέας παιδικών βιβλίων.

Κάρμεν Ρουγγέρη: “Είναι αρνητικές οι απαντήσεις για τα παιδιά στην τηλεόραση”

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1944[1] στην Αθήνα. Ο πατέρας της ήταν Ιταλός εκπαιδευτικός και η μητέρα της Ελληνίδα, ενώ έχει μια μεγαλύτερη αδελφή[2][3]. Σπούδασε τραγούδι στο Ελληνικό Ωδείο, θέατρο στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης και όπερα στην Περούτζα. Το 1985 δημιούργησε το Θίασο “Ρακοσυλλέκτες”, του οποίου ήταν σκηνοθέτις και σεναριογράφος. Μέχρι σήμερα έχει δώσει πολλές παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο.[4] Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με το παιδικό θέατρο.

Από το 1995 έχει εκδώσει πάνω από 25 παιδικά βιβλία.

Είναι παντρεμένη με τον βαρύτονο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Ανδρέα Κουλουμπή.

Τηλεοπτικές σειρές
Έτος Τίτλος προγράμματος Κανάλι Ρόλος Σημειώσεις
1970 Ο δολοφόνος που έκλαιγε ΥΕΝΕΔ δημοσιογράφος του
αστυνομικού ρεπορτάζ

Η πρώτη τηλεοπτική αστυνομική σειρά
(σενάριο/σκηνοθεσία: Τζίμμυ Κορίνης)

Κάρμεν Ρουγγέρη: Η ζωή σε μοναστήρι, η γνωριμία με τον σύζυγό της και ο ρόλος που της έχει μείνει αξέχαστος

Στις 17 Ιουνίου γεννήθηκε η λατρεμένη ηθοποιός Κάρμεν Ρουγγέρη, με πατέρα ιταλικής καταγωγής, που ήθελε να δώσει στα παιδιά του ωραία ονόματα.

Την αδελφή της τη λένε Ροζάρια. Κατάγεται από την Αθήνα και η μητέρα της ήταν από τη Σαντορίνη. Έχει δύο υπέροχα παιδιά τη Χριστίνα και τον Βίκτωρα Κουλουμπή.

Οκτώ χρονών πήγαμε στην Κύπρο είχε πει η Κάρμεν Ρουγγέρη. Συνεχίζοντας την αναφορά στην παιδική της ηλικία είχε αναφέρει: “Ο πατέρας μου ήταν καθηγητής και τον είχαν μεταθέσει στην Λευκωσία. Εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία να παίξω θέατρο στο έργο «Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι». Έκανα τον καθρέφτη, έναν ρόλο που είχε πολύ τραγούδι. Τραγουδούσα πάντοτε καλά. Η παράσταση αυτή με σημάδεψε. Ήταν η πρώτη μου επαφή με το θέατρο. Από τότε, όποτε γινόταν κάτι θεατρικό στο σχολείο, επεδίωκα να είμαι και εγώ μέσα”.

Κάρμεν Ρουγγέρη: Τα παιδικά χρόνια σε μοναστήρι
Για τα παιδικά της χρόνια σε μοναστήρι είχε πει η Κάρμεν Ρουγγέρη: «Τα πρώτα 4 χρόνια της ζωής μου τα πέρασα σε μοναστήρι της Σαντορίνης με την αδερφή μου, Ροζάρια. Θυμάμαι με αγάπη τις καλόγριες. Φορούσαν πάντα μεγάλα καπέλα και μιλούσαν γαλλικά. Αυτή ήταν και η πρώτη γλώσσα που μίλησα. Η γιαγιά μου, άλλωστε, από την πλευρά του πατέρα μου, ήταν Γαλλίδα και ο παππούς μου Ιταλός. Η μητέρα μου Αγγελική Πίντου ήταν γνήσια Σαντορινιά και καθολική. Το θέμα ήταν πως ο πατέρας μου που μιλούσε και δίδασκε εννέα γλώσσες ως διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου τότε, έπρεπε να ταξιδεύει πολύ. Έτσι αποφάσισαν με τη μητέρα μου να μας βάλουν στις καλόγριες για να μην μας τρέχουν μαζί τους».

Κάρμεν Ρουγγέρη: «Με είχαν δεχθεί στην Ολυμπιακή ως αεροσυνοδό»
Η Κάρμεν Ρουγγέρη είχε μιλήσει για το πόσο κοντά έφτασε στο να κάνει καριέρα αεροσυνοδού έχοντας εξηγήσει: «Με είχαν δεχθεί στην Ολυμπιακή ως αεροσυνοδό και ήμουν έτοιμη να αφήσω μία θέση ρεσεψιονίστ όπου δούλευα μέχρι τότε. Ο εργοδότης μου, όμως, που με εκτιμούσε αφάνταστα με ρώτησε τι μισθό θα έπαιρνα από την Ολυμπιακή και μου έδωσε τα ίδια για να μη φύγω από την επιχείρησή του. Με εκτιμούσε πολύ. Έκανα μάλιστα baby-sitting στα παιδιά του. Μετά αποφάσισα να φοιτήσω σε δραματική σχολή και έτσι έγινα ηθοποιός».

“Ξεκίνησα την καριέρα μου χωρίς ποτέ να φανταστώ ότι στην πορεία θα με απασχολούσε η σκηνοθεσία και η συγγραφή. Ποτέ δεν σκέφτηκα να γίνω ηθοποιός για να αποκτήσω φήμη, ήθελα να γίνω ηθοποιός γιατί ήμουν ευτυχισμένη όταν βρισκόμουν πάνω στη σκηνή. Έτσι, άρχισα να παίρνω μέρος σε διάφορες ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Τελειώνοντας το γυμνάσιο έδωσα εξετάσεις στην Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης και πέρασα. Όταν τελείωσα, είχα την τύχη να με διαλέξει ο Δημήτρης Ροντήρης. Ήμουν πραγματικά πολύ τυχερή. Στο ξεκίνημά μου έπαιξα αρχαία τραγωδία στο Ηρώδειο και μάλιστα έναν πρώτο ρόλο. Παράλληλα σπούδαζα κλασικό τραγούδι. Ήθελα να συνδυάσω το τραγούδι με το θέατρο. Ονειρευόμουν να γίνω μια καλή τραγουδίστρια όπερας”, είχε πει η αγαπημένη ηθοποιός.

Κάρμεν Ρουγγέρη: Η γνωριμία της με τον Ανδρέα Κουλουμπή

Μπήκα στην Λυρική Σκηνή με το σπαθί μου, δίνοντας εξετάσεις σαν μεσόφωνος κι εκεί είχα την ευτυχία να γνωρίσω τον σύζυγό μου, Ανδρέα Κουλουμπή. Πιστεύοντας ότι ένα ζευγάρι δεν πρέπει να είναι στον ίδιο εργασιακό χώρο και έχοντας το προνόμιο του τραγουδιού, μπήκα εύκολα στο Εθνικό Θέατρο, όπου παρέμεινα για πολλά χρόνια. Παράλληλα πήρα μέρος σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, είχε πει η Κάρμεν Ρουγγέρη.

Εξομολόγηση Κάρμεν Ρουγγέρη: Ασχολήθηκα με το Θέατρο για παιδιά χάρη στα παιδιά μου
Είχαν πολλά ερεθίσματα. Δεν τους αρκούσε να παίζουν απλώς μπάλα ή κυνηγητό στην γειτονιά. Σκέφτηκα, λοιπόν, να φτιάξω μια θεατρική ομάδα για να περνάμε όλοι καλά τα Σαββατοκύριακα – τα παιδιά μου, οι φίλοι τους, αλλά και εγώ.

Μάζεψα 30 παιδιά. Τι πιο ωραίο από το να είσαι παιδί και να ασχολείσαι με το θέατρο! Ξεκίνησα να γράφω γιατί δεν υπήρχαν έργα με 30 ρόλους – ήθελα, βλέπετε, να είναι όλα τα παιδιά ευχαριστημένα. Άρχισα να σκηνοθετώ και ξαφνικά ανακάλυψα έναν εαυτό που δεν ήξερα ότι τον έχω. Όλοι μαζί δημιουργήσαμε την θεατρική μας ομάδα, που την ονομάσαμε «Ρακοσυλλέκτες», γιατί μαζεύαμε, στην κυριολεξία, από τα σκουπίδια άχρηστα – για άλλους – αντικείμενα και φτιάχναμε τα σκηνικά μας. Η Χριστίνα, η κόρη μου, που ήταν τότε 10 χρονών βοηθούσε στην κατασκευή των σκηνικών, μαζί φυσικά με όλα τα παιδιά, είχε πει η ηθοποιός.

Κάρμεν Ρουγγέρη: Τους «Ρακοσυλλέκτες» τους βάζω πάντα πρώτους στο βιογραφικό μου
Η ομάδα θέριεψε, ξεχώρισε, πήρε πολλά βραβεία κι έτσι έδωσε την ευκαιρία σε πολύ κόσμο να δει την δουλειά μας. Κάποια Χριστούγεννα παίξαμε για τα παιδιά του προσωπικού του Εθνικού Θεάτρου. Η παράσταση άρεσε πολύ… Το νέο «κυκλοφόρησε» στους θεατρικούς κύκλους και ο τότε διευθυντής του Ε.Θ. Αλέξης Σολωμός μου ανέθεσε να ανεβάσω δικό μου έργο στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού μας Θεάτρου. Η επιτυχία ήταν τόσο μεγάλη, που μόλις έγινε διευθυντής ο Νίκος Κούρκουλος μου ανέθεσε τη δημιουργία της Παιδικής Σκηνής του Ε.Θ. «ΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΕΚΙ» στο θέατρο Κατίνας Παξινού.

Δύο χρόνια αργότερα μου ζητήθηκε από την Λυρική Σκηνή, όπου τότε ήταν αναπληρωτής διευθυντής ο σύζυγός μου Ανδρέας Κουλουμπής, να δημιουργήσω όπερα για παιδιά, ξεκαθαρίζοντάς μου ότι δεν θα υπήρχε χρηματική αμοιβή. Δέχτηκα… Το ίδιο και κόρη μας Χριστίνα Κουλουμπή, η οποία έκανε τα σκηνικά και τα κοστούμια. Στην αρχή παίζαμε μόνο τα Σαββατοκύριακα. Όταν όμως έγινε διευθυντής ο μαέστρος Λουκάς Καρυτινός, και βλέποντας την επιτυχία, αρχίσαμε να παίζουμε κάθε μέρα. Το θέατρο γέμιζε ασφυκτικά.

Είμαι πολύ περήφανη για τη δουλειά που κάναμε οι συνεργάτες μου κι εγώ στην Λυρική Σκηνή. Στην Ελλάδα η όπερα ήταν πάντα ένα παρεξηγημένο είδος. Τα παιδιά δεν ήξεραν τι είναι όπερα και η μύησή τους στο είδος αυτό ήταν κάτι παραπάνω από σημαντικό. Η Παιδική Σκηνή της Ε.Λ.Σ. ξεπέρασε σε εισπράξεις και εισιτήρια την κεντρική σκηνή της και έδωσε σε χιλιάδες παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν όλους σχεδόν τους μεγάλους κλασικούς συνθέτες της όπερας. (Πιστεύω ότι από τους κλασικούς πρέπει να αρχίζουν τα παιδιά). Τα κλασικά έργα άντεξαν και αντέχουν στον χρόνο, γιατί έχουν αξία και θεωρώ αναγκαίο να φέρνουμε σε επαφή τα παιδιά με ό,τι έχει αξία.

Δυστυχώς ό,τι χτίσαμε επί τόσα χρόνια οι συνεργάτες μου κι εγώ, το 2011 η καινούργια διεύθυνση το γκρέμισε. (Σ’ αυτή τη χώρα πάντα έτσι γίνεται σε όλους τους τομείς). Τι κρίμα!!!

Κάρμεν Ρουγγέρη: «Είμαι ολιγαρκής άνθρωπος, η κρίση δεν με έχει επηρεάσει»
«Είμαι ολιγαρκής άνθρωπος, είχε πει η ηθοποιός. Είναι μια εποχή που πρέπει να βοηθάει ο ένας τον άλλον. Είμαι μέσα σ΄αυτό. Θέλω να είμαι χρήσιμη εκεί που με χρειάζονται. Η κρίση δεν με έχει επηρεάσει σε τίποτα. Μπορεί να μειώθηκαν τα κασέ στην τηλεόραση, να μην παίρνουμε ακόμα τα λεφτά μας, αλλά από τη στιγμή που έχω ένα σπίτι να μπω μέσα, ένα φαγητό να φάω…Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος.»

Οι γονείς τους έχουν τους δικούς τους τρόπους να τα μεγα­λώνουν, δεν θέλω να τους τον χαλάω, είχε αναφέρει η Κάρμεν. Σίγουρα είναι δύο φορές παιδιά τα εγγόνια. Η σχέση γιαγιάς κι εγγονιών είναι υπέροχη. Οι γονείς τους έχουν τους δικούς τους τρόπους να τα μεγα­λώνουν, δεν θέλω να τους τον χαλάω. Σίγουρα είναι δύο φορές παιδιά τα εγγόνια. Η σχέση γιαγιάς κι εγγονιών είναι υπέροχη.

Κάρμεν Ρουγγέρη: Μιλά πρώτη φορά για τον θάνατο του συζύγου της – «Ήθελα να “φύγω” πρώτη, δεν ήθελα να ζήσω αυτόν τον πόνο»

Η Κάρμεν Ρουγγέρη βρέθηκε καλεσμένη στο «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, το απόγευμα της Τετάρτης.

Η αγαπημένη ηθοποιός μίλησε πρώτη φορά στην Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο για τον θάνατο του συζύγου της και βαρύτονου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Ανδρέα Κουλουμπή πριν 3 μήνες…

«Μεγάλη απώλεια… Έχασα τον καλύτερο άνθρωπο του κόσμου. Φοράω μαύρα, το έχω ανάγκη. Δεν πιστεύω ότι πρέπει κάποιος να φοράει μαύρα, αλλά αυτή τη στιγμή το έχω ανάγκη. Σαν να τιμάς κάποιον, τον άνθρωπο σου. 57 χρόνια μαζί. Ταπεινός και μεγάλος καλλιτέχνης, πολύ μεγάλος καλλιτέχνης. Πιστεύω ότι πρέπει να μιλάω για αυτόν, είναι σαν μνημόσυνο. Να εξακολουθεί να υπάρχει στη ζωή. Φρόντισα όλες οι τελετές να γίνουν κρυφά, για να μην έχω τις ενοχλήσεις πώς αισθάνομαι και τέτοια. Τα επίσπευσα όλα με τα παιδιά μου. Μετά το έδωσα στην δημοσιότητα… Πολλές φορές γίνεται ένα show, ήθελα να το αποφύγω αυτό» εξομολογήθηκε η Κάρμεν Ρουγγέρη.

«Όταν κλείνει η πόρτα τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα» συμπλήρωσε η ηθοποιός για την απώλεια του συζύγου της.

Λίγο αργότερα, η Κάρμεν Ρουγγέρη συγκίνησε με τα λόγια της: «Ο Ανδρέας μου, δυστυχώς, από τη στιγμή που δεν τραγουδούσε, υπέφερε πάρα πολύ. Το τραγούδι ήταν η ζωή του. Ήταν ο άντρας της ζωής μου. Είναι δεδομένο ότι κάποια στιγμή ένας από τους δυο θα φύγει πρώτος. ‘Ηθελα να ”φύγω” πριν από τον σύζυγό μου, γιατί δεν ήθελα να ζήσω αυτόν τον πόνο».