Μάικ Τάισον βιογραφικό: Το ύψος, τα κιλά, η ηλικία, οι σπουδές και η καταγωγή

Μάικ Τάισον βιογραφικό: Το ύψος, τα κιλά, η ηλικία, οι σπουδές και η καταγωγή Ο Μάικ Τάισον (Michael Gerard “Mike” Tyson, 30 Ιουνίου 1966) είναι Αμερικανός πρώην πυγμάχος, που αποχώρησε οριστικά από το άθλημα το 2006.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης στις 30 Ιουνίου 1966. Ήταν ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής βαρέων βαρών , κατακτώντας τους τίτλους WBC (1986-90, 1996-97), WBA (1987-90, 1996) και IBF (1987-90). Κέρδισε τον τίτλο WBC σε ηλικία μόλις 20 ετών, 4 μηνών και 22 ημερών, κερδίζοντας τον Τρέβορ Μπέρμπικ (Trevor Berbick) στο δεύτερο γύρο. Έχει ύψος 1.78 cm και μερικά από τα παρατσούκλια του είναι «Kid Dynamite»[11] και «Iron Mike»[12].

Μεγαλωμένος σε φτωχές συνοικίες του Μπρούκλιν, όπου σε νεαρή ηλικία συμμετείχε σε συμμορίες[13], ο Τάισον τέθηκε υπό την κηδεμονία και καθοδήγηση του εκπαιδευτή Κας Νταμάτο (Cus D’Amato), ο οποίος είχε ήδη αναδείξει τους πρωταθλητές Φλόιντ Πάτερσον και Χοζέ Τόρες. Ξεκίνησε να αγωνίζεται ως επαγγελματίας το 1985 και γρήγορα αναρριχήθηκε στην κορυφή της πυγμαχίας. Επικρίθηκε συχνά για τη βίαιη συμπεριφορά του, τόσο εντός όσο και εκτός του ρινγκ, ωστόσο αναγνωρίζεται ως ένας από τους σπουδαιότερους πυγμάχους. Επεισοδιακός υπήρξε ο δεύτερος αγώνας του με τον Εβάντερ Χόλιφιλντ το 1996, κατά τον οποίο ο Τάισον δάγκωσε το αυτί του αντιπάλου του, με αποτέλεσμα να ανακληθεί η άδειά του για ένα χρόνο από την αθλητική ένωση της Νεβάδας και να του επιβληθεί πρόστιμο 3 εκατ. δολαρίων[14].

Ερασιτεχνική καριέρα
Κέρδισε χρυσά μετάλλια το 1981 και το 1982 σε Τζούνιορ Ολυμπιακούς Αγώνες, νικώντας τον Joe Cortez το 1981 και τον Kelton Brown το 1982. Κατέχει το Junior Ολυμπιακό ρεκόρ για ταχύτερο νοκ-άουτ (8 δευτερόλεπτα).

Επαγγελματική άνοδος
Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του ως ένας 18χρονος στις 6 Μαρτίου του 1985 στην Νέα Υόρκη και νίκησε τον Έκτορ Μερσέντες στονπρώτο γύρο με νοκ-άουτ . Τότε είχε αγωνιστεί σε 28 αναμετρήσεις και κέρδισε τους 26 από αυτούς. Ο πρώτος του τηλεοπτικός αγώνας ήταν το Φεβρουάριο του 1986 όπου κέρδισε ξανά με νοκ άουτ τον Τζέσι Φέργκιουσον στον πέμπτο γύρο. Μετά από κάποιους μήνες διεκδίκησε το τίτλο WBC Heavyweight και έγινε ο μικρότερος πρωταθλητής βαρέων βαρών.

Αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής
Τον Αύγουστο του 1987 κατέκτησε το τίτλο IBF ενάντια στον Τόνι Τάκερ. Δύο μήνες αργότερα, κέρδισε τον χρυσό ολυμπιονίκη Τάιλερ Μπιγκς. Τον Λάρι Χολμς κατάφερε να κερδίσει στις αρχές του 1988, ο οποίος έχασε έπειτα από 75 επαγγελματικούς αγώνες με νοκ-άουτ. Ο Τάισον κατάφερε να σημειώσει νοκ-άουτ σε μόλις 91 δευτερόλεπτα και να πάρει την νίκη από τον Μάικλ Σπινκς αλλά και τους τίτλους του περιοδικού ”The Ring”.

Οι κόντρες και οι αναστατώσεις
Το 1989 άρχισαν τα προβλήματα για αυτόν. Η σχέση του με την Ρόμπιν Γκίβενς όδευε για το διαζύγιο, διαχωρίστηκε από τον διευθυντή Μπιλ Κέιτον και απέλυσε τον προπονητή του Κέβιν Ρούνεϊ. Μετά από όλα αυτά, αντιμετώπισε τους Φρανκ Μπρούνο και Καρλ Ουίλλιαμς, τους οποίους τους κέρδισε με TKO (Τεχνικό νοκ άουτ) και διατήρησε τους τίτλους The Ring, WBC, WBA και IBF Heavyweight.

Τον Φεβρουάριο του 1990, Τάισον έχασε τους τίτλους από τον Μπάστερ Ντάγκλας την στιγμή που δέχθηκε ένα βίαιο uppercut και ένα συνδυασμό χτυπημάτων. Αυτή η ήττα ήταν η πρώτη στην καριέρα του ‘’Baddest Man On The Planet’’, η οποία χαρακτηρίστηκε ως μια από τις πιο συγκλονιστικές ανατροπές στα σύγχρονα αθλήματα.

Μετά την πρώτη ήττα του
Ακολούθησαν δύο νίκες επί των Ολυμπιονικών βαρέων βαρών το 1984, Χένρι Τίλμαν και Άλεξ Στιούαρτ. Στις 18 Μαρτίου του 1991, ο ίδιος αντιμετώπιζε τον Ντόνοβαν Ρούντοκ όπου και τον κέρδισε με απόφαση του διαιτητή στο έβδομο γύρο. Αυτή η απόφαση εξόργισε τους οπαδούς που ήταν παρόντες με αποτέλεσμα να συναντηθούν ξανά. Η δεύτερη συνάντηση τους έγινε στις 28 Ιουνίου. Εκεί ο Τάισον κέρδισε καθαρά εφόσον είχε ρίξει τον αντίπαλο του κάτω δύο φορές. Στα τέλη του 1991 είχε προγραμματιστεί να κοντραριστεί με τον Εβαντερ Χολιφιλντ για το αδιαφιλονίκητο τίτλο στο Λας Βέγκας αλλά ένας τραυματισμός του στα πλευρά δεν του το επέτρεψε.

Η επιστροφή του στην δράση
Ο πρώτος αγώνας μετά την φυλάκιση του ήταν επί του Peter McNeeley. Ο συγκεκριμένος αγώνας απέφερε περισσότερα από 96 εκατομμύρια δολάρια σε όλο το κόσμο συμπεριλαμβανομένων του ρεκόρ για PPV στην τηλεόραση. Ο Mike Tyson σε μόλις 89 δευτερόλεπτα πήρε την νίκη εύκολα από τον McNeeley. Εύκολα διεκδίκησε το τίτλο WBC βαρέων βαρών για δεύτερη φορά νικώντας τον Frank Bruno για δεύτερη φορά στην καριέρα του. Εκτός από αυτή την διεκδίκηση τίτλου, διεκδίκησε και το τίτλο WBA βαρέων βαρών παίρνοντας την νίκη από τα χέρια του Bruce Seldon στο Λας Βέγκας.