Μήλα Αγιάς στη Γλυφάδα: Ποιότητα που “πληρώνεται” ή τιμολόγηση με βάση τον ταχυδρομικό κώδικα;

Μήλα Αγιάς στη Γλυφάδα: Ποιότητα που “πληρώνεται” ή τιμολόγηση με βάση τον ταχυδρομικό κώδικα; Το σκηνικό στην Ανδρέα Παπανδρέου επαναλαμβάνεται, αυτή τη φορά με το «άρωμα» της Αγιάς. Μήλα Φούτζι και ξινόμηλα, με το καρτελάκι να γράφει 1,49€ την ώρα που οι πάγκοι ετοιμάζονται για αποχώρηση. Μια τιμή που γεννά ερωτήματα πιο «ξινά» και από τα ίδια τα φρούτα.

Γλυφάδα: Το “θέατρο” της Λαϊκής στην Ανδρέα Παπανδρέου – Πώς το καρπούζι βαφτίζεται ευκαιρία με “αόρατα” 79 λεπτά

Γιατί άραγε η κίνηση γύρω από τους πάγκους ήταν χθες αισθητά μικρότερη; Μήπως ο κόσμος κουράστηκε να ψάχνει την ευκαιρία εκεί που δεν υπάρχει πια; Πώς αισθάνεται ο καταναλωτής όταν καλείται να πληρώσει «χρυσάφι» για ένα προϊόν της ελληνικής γης, την ίδια στιγμή που το εισόδημά του παραμένει καθηλωμένο;

Πώς βρίσκουν αλήθεια τις τιμές οι καταναλωτές; Τις θεωρούν δίκαιες ή απλώς τις αποδέχονται ως μια αναπόφευκτη τιμωρία της καθημερινότητας; Υπάρχει πια χώρος για το παραδοσιακό παζάρι, ή μήπως η «έχθρα» ανάμεσα σε πωλητή και αγοραστή έχει γίνει τόσο βαθιά που το μόνο που ανταλλάσσεται είναι ψυχρές ματιές και κοφτές κουβέντες;

Και το κυριότερο: Γιατί οι τιμές στη Γλυφάδα παραμένουν τόσο προκλητικά ψηλές; Τιμολογούνται τα προϊόντα με βάση το κόστος παραγωγής ή με βάση το «προφίλ» της περιοχής; Είναι η Γλυφάδα μια «κλειστή ζώνη» όπου το 1,49€ θεωρείται αυτονόητο, ακόμα και όταν ο ήλιος καίει και το εμπόρευμα κινδυνεύει να μείνει στα τελάρα;

Μήπως τελικά η λαϊκή αγορά σταμάτησε να είναι ο καθρέφτης της παραγωγής και έγινε ο καθρέφτης της αισχροκέρδειας που «φοράει» το προσωπείο της ποιότητας;

---