Μύκονος: Μύθος ή πραγματικότητα ο υπερτουρισμός; Τι δείχνουν τα επίσημα στοιχεία

Μύκονος: Μύθος ή πραγματικότητα ο υπερτουρισμός; Τι δείχνουν τα επίσημα στοιχεία. Η εικόνα από τα σοκάκια της Μυκόνου κατά τις μεσημεριανές ώρες αποτυπώνει μια πραγματικότητα που συχνά παραβλέπεται. Ο υπερτουρισμός δεν σημαίνει ότι ένα νησί είναι ασφυκτικά γεμάτο κάθε λεπτό της ημέρας, σε κάθε του γωνιά. Το φαινόμενο δεν αποτελεί μύθο, αλλά ορίζεται από την ακραία εποχικότητα, τη χρονική συγκέντρωση των επισκεπτών και την έντονη πίεση στις τοπικές υποδομές.

Τα κυκλαδίτικα σοκάκια εμφανίζουν αυτή την προσωρινή ηρεμία κυρίως μεταξύ 12:00 και 16:00, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες οδηγούν τη συντριπτική πλειονότητα των τουριστών στις παραλίες και στα beach bars. Η κατάσταση ανατρέπεται ριζικά μετά τις 19:00, όταν χιλιάδες επισκέπτες συγκεντρώνονται ταυτόχρονα στη Χώρα για φαγητό και νυχτερινή διασκέδαση, προκαλώντας το αδιαχώρητο.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι τουριστικοί φορείς μετρούν την τουριστική πίεση με βάση την αναλογία επισκεπτών ανά μόνιμο κάτοικο. Στη Μύκονο αντιστοιχούν ετήσια περίπου 200 ολονύκτιες διαμονές τουριστών για κάθε έναν μόνιμο κάτοικο. Ενώ ο πληθυσμός του νησιού είναι περίπου 10.000 άτομα, κατά την αιχμή του θέρους ο μέσος καθημερινός πληθυσμός, μαζί με τους εργαζόμενους, ξεπερνά τις 45.000.

Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται μια σαφής τάση διόρθωσης της αγοράς στους κορυφαίους προορισμούς. Σύμφωνα με στοιχεία του ΣΕΤΕ και της Fraport, η Μύκονος βίωσε περιόδους μείωσης των διεθνών αεροπορικών αφίξεων. Οι ταξιδιώτες στρέφονται πλέον σε λιγότερο κορεσμένα νησιά αναζητώντας πιο αυθεντικές εμπειρίες, την ώρα που οι υψηλές τιμές σε διαμονή και εστίαση αναγκάζουν την αγορά σε εξορθολογισμό για να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της.

Το «βουλιάζουν τα νησιά» αποτελεί συχνά έναν δημοσιογραφικό κλισέ όρο, όμως η υπερφόρτωση του δικτύου ηλεκτροδότησης, η λειψυδρία και η διαχείριση των απορριμμάτων κατά τις 50 ημέρες της απόλυτης αιχμής αποτελούν χειροπιαστά προβλήματα των τοπικών κοινωνιών.