Νότια προάστια Γλυφάδα! Στο πιο κεντρικό φανάρι! Όλοι περνούν, κανείς δεν τον βλέπει!

Νότια προάστια Γλυφάδα! Στο πιο κεντρικό φανάρι! Όλοι περνούν, κανείς δεν τον βλέπει! Τόσο ξεκάθαρη είναι η πραγματικότητα. Όλα συμβαίνουν μπροστά μας, αλλά δεν τα βλέπουν. Χρειάζεται να χεις ικανότητες για να ερμηνεύσεις το τί βλέπεις και το τι δεν συμβαίνει; Ππιος ορίζει το τι είναι είδηση; Αυτό που ζούμε τόσα χρόνια και είναι καθημερινότητα μας, ποιος την έχει κτίσει; Τ ακανάλαι δεν χριεάζεται καν να κάνουν έξοδα. Δύο ερωτήσεις να κάνουν στους ανθ΄ρωπους αυτούς, αρκεί. Όμως τόσο απροκάλυπτα δεν ρωτάνε για ναμην πάρουν απαντήσεις που δεν θέλουν. Είναι ο αόρατος ο κύριος; Πρέπει να είσαι ρεπόρτερ για να δεις αυτή την εικόνα ενώ περνάς από το φανάρι; Αυτό συμβαίνει, όπως και τόσα άλλα μπροστά μας, αλλα δεν τα βλεέπι ουδείς. Εμείς – που δεν είναι δουλειά μας – το χουμε συνηθίσει. Αλλά καμία αρχή που περνά από τόσο καντρικό φανάρι της Βουλαιγμένης, όπως και από τόσα άλλα στην Αθήνα, δεν τον ρωτάει τον άνθρωπο. Έχουμε συνηθίσει στην εικόνα τους. Έχει ανάγκη από τροφή στέγη και περίθαλψη. Ελέγχεται για το αν είναι νόμιμα στη χώρα; Αν είναι νόμιμο αυτό που κάνει; Αν παίρνει εκείνος τα χρήματα; Μπροστά στα μάτια μας στα πιο κεντρικά σημεία της Γλυφάδας, κανένας έλεγχος ενώ άπαντες τον βλέπουν και αυτόν τον κύριο και τους άλλους, μπροστά τους Δεν γίνεται αλλιώς και να θέλεις. “Χοροπηδάνε” μπροστά σου. Από ανάγκη οι άνθωρποι δεν αντιλεγει ουδείς και φυσικά και θέλουμε την θαλπωρή τους. Θέλουμε όμως πρώτα τον έλεγχο και την τάξη. Κατά τα άλλα όλα δουλεύουν ρολόι!