Πάτερ Αντώνιος: Ποιος είναι και γιατί κατηγορείται ο παππάς της Κιβωτός του κόσμου!

Πάτερ Αντώνιος: Ποιος είναι και γιατί κατηγορείται ο παππάς της Κιβωτός του κόσμου!  Αποτροπιασμό προκαλούν οι περιγραφές τριών ενηλίκων που φιλοξενήθηκαν ως παιδιά, σε δομές της Κιβωτού για τις εφιαλτικές στιγμές που έζησαν με τιμωρίες αλλά και σεξουαλικές παρενοχλήσεις. Σε ερώτηση για το αν πηγαίνει κάπου το μυαλό του αναφορικά με το “κορυφαίο πρόσωπο” της “Κιβωτού” που κατηγορεί 18χρονος για τη σεξουαλική κακοποίηση, ο ίδιος απάντησε πως “δεν πηγαίνει κάπου το μυαλό μου και δεν γνωρίζουμε τίποτα από όσα λένε.

Όχι δεν πάει ο νους μας κάπου. Τα παιδιά έχουν κανονικά τα προγράμματά τους με όλους τους παιδαγωγούς και όλο τον κόσμο που τα εξυπηρετεί.

 

Από τους κοινωνικούς λειτουργούς μέχρι τους πάντες”. ον απόηχο των εξελίξεων που ακολούθησαν τις καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση και ξυλοδαρμούς παιδιών σε δομές της “Κιβωτού του Κόσμου”, ο πατέρας Αντώνιος Παπανικολάου, ιδρυτής της οργάνωσης που η ίδρυσή της στόχο είχε τη φροντίδα των παιδιών μίλησε στο κεντρικό δελτίο της ΕΡΤ.

Με τον φάκελο της υπόθεσης να επιστρέφει στην εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας και η έρευνα να διεξάγεται πλέον από την Εισαγγγελία ανηλίκων, καθώς μέχρι στιγμής υπάρχουν δυο καταθέσεις για σεξουαλική κακοποίηση στις δομές της οργάνωσης, ο πάτερ Αντώνιος έχοντας στο πλευρό του την πρεσβυτέρα σε ερώτηση για το πώς αντιδράει σε όσα ακούγονται τις τελευταίες ώρες, ανέφερε πως “πραγματικά είμαστε λυπημένοι και στεναχωρημένοι για αυτό το μεγάλο κύμα καταγγελιών, έχουμε κάνει την έρευνά μας και σας πληροφορώ ότι όσα καταγγέλουν είναι ανυπόστατα ψεύδη”, τονίζοντας πως είναι θυμωμένος και αγανακτισμένος.

 

Στη συνέχεια τόνισε πως δεν γίνεται για ένα έργο 25 χρόνων ο καθένας να μιλάει λες και όσα καταγγέλλονται είναι γεγονότα και ότι συμβαίνουν χωρίς να έχουν αποδείξεις, ζητώντας μάλιστα από όλους να δείξουν σεβασμό καθώς υπάρχουν πολλά παιδιά που διαβιούν στην “Κιβωτό”.

Ερωτηθείς για τις δηλώσεις του ότι τα παιδιά δεν μπορούν να τους συγχωρήσουν για το ότι πήραν τη θέση των πραγματικών γονιών τους ο πάτερ Αντώνιος σχολίασε πως ο ίδιος είναι ένας άνθρωπος με τεράστια εμπειρία που μοναδικός στόχος του είναι “η θεραπεία του τραύματος” και πως όσοι καταφέρονται αρνητικά για την “Κιβωτό” είναι άνθρωποι χωρίς εμπειρία.

 

 

“Προσπαθούμε να βοηθήσουμε τα δύσκολα παιδιά που έρχονται σε μας. Έχουμε δώσει την ψυχή μας, ζούμε μέσα στο έργο και αυτό που θέλω πάντα είναι να έχω τη δική μου ενημέρωση, επαφή και γνώμη για όσα συμβαίνουν γύρω μου”, υπογράμμισε, ενώ στη συνέχεια ανέφερε πως αναπόφευκτες είναι και οι συγκρούσεις με τα παιδιά.

 

Κληθείς να εξηγήσει τι εννοεί όταν λέει ότι συγκρούεται με τα παιδιά που βρίσκονται στις δομές, ο πάτερ Αντώνιος σχολίασε πως οι συγκρούσεις σημειώνονται καθώς “δεν θα επιτρέψουμε παραβατικές συμπεριφορές”, αφού όπως είπε, πολλά παιδιά έχουν αντίστοιχες βιωματικές εμπειρίες.

Σε ερώτηση γιατί τα παιδιά δεν μίλησαν στον ίδιο αλλά στράφηκαν στις αστυνομικές αρχές, ο ίδιος αρκέστηκε να απαντήσει πως “πολλές φορές είμαι ο κυματοθραύστης” και πως “έχω δώσει τη ζωή μου. Δεν ξέρω εάν αυτό είναι λάθος. Έχω δώσει ότι έχω και δεν έχω.

Δεν έχουμε κάνει ποτέ διακοπές για να είμαι πάντα πάνω από αυτά τα παιδιά”.

 

Πρεσβυτέρα: “Δεν επιτρέπουμε στα παιδιά μας να είναι παραβατικά”

Με τη σειρά της η πρεσβυτέρα έκανε λόγο για “εκδικητική συμπεριφορά” από την πλευρά των παιδιών και υποστήριξε ότι υπάρχουν συμφέροντα πίσω από τις καταγγελίες των παιδιών.

“Βάλλεται ένας ολόκληρος οργανισμός. Έχουμε δουλέψει 25 χρόνια με παιδιά και έχουμε δεχθεί ελέγχους από παντού”, είπε, σημειώνοντας ότι τα παιδιά τους εκδικούνται λόγω του ότι δεν τους επετράπη η παραβατική συμπεριφορά στην “Κιβωτό”.

“Μας εκδικούνται παρά το καλό που τους έχουμε κάνει. Βεβαίως συγκρουόμαστε, γιατί δεν επιτρέπουμε από τα παιδιά μας να είναι παραβατικά, ούτε να είναι πολύ επιθετικός, ούτε να δίνει το κακό παράδειγμα στα μικρότερα παιδιά. Ακριβώς επειδή τους βάζουμε κανόνες, γι’ αυτό μας αντιπαθούν.

Πατέρας Αντώνιος Κιβωτός του Κόσμου! βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

Πατέρας Αντώνιος Κιβωτός του Κόσμου! βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά «Από το παράθυρό μου έβλεπα νέα παιδιά εγκαταλειμμένα, μπλεγμένα στα ναρκωτικά και την εξαθλίωση. Άρχισα να αναρωτιέμαι πώς μπορώ να τα βοηθήσω. Στην αρχή ήταν μια παρέα εφήβων. Πλησίασα και ζήτησα να παίξουμε έναν αγώνα μπάσκετ. Σήμερα (2016) στην Κιβωτό έρχονται 500 παιδιά όλων των ηλικιών». «Η πόρτα μας για αυτά θα είναι πάντοτε ανοιχτή».

pater antoniosjpgO ιερέας Αντώνιος Παπανικολάου υπηρέτησε ως εφημέριος στον Άγιο Γεώργιο Ακαδημίας Πλάτωνος, στον Κολωνό. Ξεκίνησε την ιερατική του δράση το 1998 σε μια από τις πιο υποβαθμισμένες τότε περιοχές, στον Κολωνό στην Αθήνα.

Μεγάλη Εικόνα: Καλεσμένος ο πατέρας Αντώνιος Παπανικολάου

Η περιοχή είναι, από τις πιο επικίνδυνες στην Αθήνα, αφού δρουν πολλές συμμορίες, ενώ σχεδόν σε κάθε γωνιά γίνεται εμπόριο ναρκωτικών. Από την πρώτη στιγμή που εγκαταστάθηκε, ένιωσε την ανάγκη να αντιδράσει σε ότι συνέβαινε γύρω του. Ο ίδιος, παρατηρούσε καθημερινά παιδιά, που ενώ θα έπρεπε να ήταν στο σχολείο σύχναζαν σε πλατείες ή παιδιά που αποτελούσαν μέλη ομάδων υψηλού κινδύνου, ενώ πάντα τα ίδια και οι οικογένειές τους βρίσκονταν σε ανάγκη.

Κιβωτός του Κόσμου: Οι δηλώσεις του πατήρ Αντωνίου για «δικλείδες ασφαλείας» των παιδιών

Σιγά σιγά, τα πλησίασε μέσω του μπάσκετ και της αποδοχής, ανθρώπινα, προσπαθώντας να μιλήσει μαζί τους για τους προβληματισμούς τους, για την καθημερινότητά τους, προσπαθώντας να τους μιλήσει ως ίσος προς ίσον, χωρίς να τους κρίνει και χωρίς να τους νουθετεί και κυρίως να βρει τον τρόπο να σταθεί στο πλάι τους και να τα βοηθήσει στις ανάγκες τους. Με τον καιρό κέρδισε την αποδοχή τους και σταδιακά και την εμπιστοσύνη τους.

Πατέρας Αντώνιος Κιβωτός του Κόσμου! βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

«Κάθισα να ακούσω τα παιδιά, τα αποδέχτηκα έτσι ακριβώς όπως είναι. Μοιράστηκα το σπίτι τους, τη πλατεία και το γήπεδο. Μέσα από τον αθλητισμό και τα πρωταθλήματα βγήκαν τα θετικά τους στοιχεία. Όταν κάποιος είναι τόσο απελπισμένος, όπως αυτά, τι να του πεις; Ότι ο Χριστός σώζει; Τα ακούει βερεσέ.»

Κιβωτός του Κόσμου: Οι δηλώσεις του πατρός Αντωνίου για «δικλείδες ασφαλείας» των παιδιών

Σε αυτό του τον αγώνα, πάντα στο πλάι του η σύντροφος και αρωγός, η σύζυγός του Σταματία Γεωργαντή, με την οποία τότε, όπως και τώρα θυσιάζονται και μοιράζονται τις αγωνίες, τις δυσκολίες και φυσικά την ικανοποίηση του εγχειρήματος.

«Στόχος μας είναι τα παιδιά να νιώσουν ότι υπάρχει και ένας άλλος κόσμος, πέρα από αυτόν που έχουν γνωρίσει. Μόνο κίνητρό μας είναι η αγάπη και σε αυτή βασιζόμαστε».

Η προσφορά του απλού κόσμου ξεκίνησε μετά από καιρό, εφόσον γνώρισαν το νεαρό ιερέα και συνειδητοποίησαν τις προθέσεις του. Οι κάτοικοι της περιοχής άρχισαν να έρχονται ο ένας μετά τον άλλο και εθελοντικά να παρέχουν τις υπηρεσίες τους. Δάσκαλοι άρχισαν να έρχονται και να κάνουν μαθήματα στα παιδιά, νοικοκυρές της περιοχής άρχισαν να φέρνουν πράγματα από τα σπίτια τους, τρόφιμα και ρούχα που δεν χρειάζονταν πια οι δικές τους οικογένειες.

Η συγκινητική εξομολόγηση του Πάνου Μουζουράκη για τον θάνατο του πατέρα του – «Εκεί παθαίνω το πρώτο σοκ…»

Έτσι, με τη βοήθεια εθελοντών, δημιουργήθηκε η Κιβωτός του Κόσμου, μια Οργάνωση με στόχο να βγάλει όσα περισσότερα παιδιά μπορούσε από τη φτώχεια και την εγκατάλειψη και να τους προσφέρει τη δυνατότητα «να σταθούν στα πόδια τους».

Καθώς ο πληθυσμός που ζητούσε βοήθεια αυξανόταν με ταχείς ρυθμούς, ο πατέρας Αντώνιος βλέποντας τα παιδιά και τις ανάγκες ολοένα να αυξάνονται, θέλησε να στεγάσει την προσπάθεια σε ένα πρώην καφενείο και άρχισε να δημιουργεί προγράμματα υποστήριξης, με πρώτο στόχο να βοηθήσει τα μεγαλύτερα παιδιά της περιοχής να επιστρέψουν στο σχολείο και να ολοκληρώσουν την φοίτησή τους.

Πατέρας Αντώνιος Κιβωτός του Κόσμου! βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά
Πατέρας Αντώνιος Κιβωτός του Κόσμου! βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

«Δεν είχα κάποιο σχέδιο όταν ξεκίνησα… το ένα έφερε το άλλο. Τα παιδιά ήταν άρρωστα. Και είπαμε ότι πρέπει να κάνουμε ένα μαγειρευτό φαγητό στη μία γωνία και στην άλλη γωνία να τους μαθαίνουμε γράμματα. Μετά ήρθαν οι άστεγοι, βάλαμε κρεβάτια. Μετά φτιάξαμε λουτρά για να πλένονται τα παιδιά και το ένα έφερε το άλλο, τα πράγματα πήραν το δρόμο τους, με τη μία ανάγκη να γεννά την επόμενη..»

Η υποστήριξη, εκτός των Ελλήνων αλλά και των μεταναστών, αποτέλεσε σημαντικό ζήτημα προβληματισμού για πολλούς πολίτες αλλά και φορείς της ευρύτερης περιοχής, αφού πολλοί ήταν εκείνοι που υποστήριζαν ότι οι προσπάθειες του ιερέα θα πρέπει να εστιάζονται αποκλειστικά στους Έλληνες που έχουν ανάγκη και όχι στους αλλοδαπούς. Η αγκαλιά της «Κιβωτού» δέχεται όλους όσους έχουν την ανάγκη της ανεξάρτητα από εθνικότητα και θρησκεία. Ο πατέρας Αντώνιος έχει καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια να εξηγήσει και να πείσει την κοινότητα ότι η υποστήριξη των μεταναστών συμβάλλει στην ενίσχυση της ασφάλειας για όλους όσους ζουν στην περιοχή και ότι ουσιαστικά προστατεύονται και τα δικά τους παιδιά, αφού η περιθωριοποίηση και η απελπισία υποθάλπτουν την εγκληματική συμπεριφορά. Βέβαια, το τελευταίο διάστημα τα Ελληνόπουλα αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών και των οικογενειών.

Πατέρας Αντώνιος Κιβωτός του Κόσμου! βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά
Πατέρας Αντώνιος Κιβωτός του Κόσμου! βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

«Πώς θα επιβιώσει ένας πρόσφυγας εάν δεν τον εκπαιδεύσεις και δεν τον βοηθήσεις να βρει το δρόμο του; Αναγκαστικά θα κλέψει! πλησίασα τα παιδιά των μεταναστών και των προσφύγων γιατί τους εξήγησα την ιστορία των παππούδων και των πατέρων μας… Ξέρουμε τι σημαίνει προσφυγιά, ρατσισμός και θάνατος. Εάν ο καθένας έκανε κάτι στη γειτονιά του, δεν θα είχαμε αυτό το τεράστιο πρόβλημα με τους ξένους που δεν μπορούν να φύγουν από τη χώρα και αναγκαστικά περιθωριοποιούνται! Οπότε ή κλειδωνόμαστε στα σπίτια μας ή τους βοηθάμε να σταθούν στα πόδια τους»

Παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, ο πατέρας Αντώνιος δεν έχασε ποτέ την αισιοδοξία του και την ελπίδα του ούτε την προσήλωσή του στο στόχο που είχε θέσει, βρίσκοντας πάντα τους τρόπους για να βοηθήσει όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά!

«Η Κιβωτός για μένα είναι σχέδιο Θεού το οποίο προϋπήρχε… ο Θεός έχει ευλογήσει αυτό το έργο και με τη βοήθεια Του συνεχίζουμε.»

«Η αγάπη τρόπους μηχανεύεται και δεν έχει σύνορα και όρους»
”Γεννήθηκα στη Χίο το ‘71, από πολύτεκνη οικογένεια.Εκεί πέρασα και τα παιδικά μου χρόνια. Ο πατέρας μου δεν είχε σχέση με την εκκλησία, ήταν έμπορος. Η μητέρα μου στο σπίτι. Μεγάλωσα στη Δραπετσώνα. Φτώχια πολύ. Από μικρός είχα την τάση να βοηθώ, να συμμετέχω και να συμπονώ καταστάσεις, πίστεψα ότι μπορώ να βοηθήσω περισσότερο μέσα από το σχήμα. Τελείωσα το Παιδαγωγικό και τη Θεολογική Σχολή και ταξίδεψα αρκετά στο εξωτερικό, σε ιεραποστολές.

Μετά τις σπουδές μου χειροτονήθηκα σε μια περιοχή πολύ δύσκολη, στην Ακαδημία Πλάτωνος, στον Άγιο Γεώργιο. Έπεσα σαν αλεξιπτωτιστής στη συγκεκριμένη ενορία, δεν είχα ιδέα πού πήγαινα. Τα προβλήματα τεράστια. Ο Κολωνός έρχεται πρώτος σε ποσοστά νεανικής εγκληματικότητας, διακίνησης ναρκωτικών, σε παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο. Αυτό που είδα γύρω μου ήταν εγκατάλειψη, παιδιά 16-17 χρόνων που δεν είχαν τελειώσει καν το δημοτικό, παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών που υπήρχε μόνο η μητέρα. Και οι δύο να υπήρχαν, τα προβλήματα άλυτα. Κάποιος απ’ τους δύο θα ήταν σε χρήση ή με βαριά ψυχολογικά προβλήματα. Αναγκάστηκα να βγω προς τα έξω στην ενορία, να πλησιάσω αυτά τα παιδιά, γιατί δεν έρχονταν στην εκκλησία. Γινόταν χαμός.

Σιγά- σιγά με εμπιστεύτηκαν. Αποφασίσαμε να κάνουμε κάποιες ομάδες υποστηρικτικές να βοηθήσουμε τα μεγαλύτερα παιδιά να ξαναπάνε στο σχολείο.

Πάτερ Αντώνιος

Τουλάχιστον να βγάλουν το γυμνάσιο. Τους βρήκαμε επιδοτούμενα προγράμματα για να αποκτήσουν μια ειδικότητα, να μπορούν να δουλέψουν.

Δημήτρης Σούρας σε Πατέρ Αντώνιο ”θα ήθελα πάρα πολύ να μιλήσω μαζί σου ενώπιος ενωπίω…”

Αυτή ήταν η πρώτη μου μέριμνα. Μπορέσαμε και νοικιάσαμε το πρώτο κέντρο που ήταν στην οδό Πύλου, στην Ακαδημία Πλάτωνος. Ένα πρώην καφενείο, άθλιο. Ήταν δραματική η κατάσταση, υπήρχαν πάρα πολλά παιδιά, αναγκαστήκαμε και νοικιάσαμε και στη Λένορμαν άλλους χώρους για τα μεγαλύτερα παιδιά. Στην αρχή ήμασταν όλοι μαζί, από τα παιδιά του νηπιαγωγείου μέχρι του λυκείου, και προσπαθούσαμε να καλύψουμε τις βασικές ανάγκες χωρίς βοήθεια από πουθενά.

Το ρίσκο τεράστιο. Θέλει να έχεις αποφασίσει να πέσεις στο κενό.Λέει σε κάποιο σημείο στο Ευαγγέλιο ο Χριστός: «Δεν χρειάζεται να μιλάς ωραία για να μιλήσεις για μένα, εγώ θα σου βάλω τα λόγια. Μην ψάχνεις τα μέσα, εγώ θα σου τα δώσω τα μέσα» που σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις ό,τι μπορείς απ’ τη δική σου τη μεριά, κι από κει και πέρα οι δρόμοι ανοίγουν. Αφού είχαμε καταθέσει τα πάντα, τότε πραγματικά να γινόταν το θαύμα, βρισκόταν κάποιος απ’ το πουθενά και μας στήριζε. Οι εθελοντές δεκάδες. Κι έτσι πάνε έντεκα χρόνια τώρα.

Δεν είχαμε καμία οικονομική βοήθεια από την εκκλησία. Δεν πήραμε ποτέ λεφτά, παρόλο που χτυπάμε συνέχεια πόρτες. Εκκλησία όμως δεν είναι μόνο η διοικούσα, εκκλησία είναι ο απλός ο λαός. Και κάθε φορά που έχανε την εμπιστοσύνη του εμείς είχαμε πολύ περισσότερη βοήθεια, γιατί ο κόσμος έψαχνε να βρει αποκούμπι. Να βρει κάτι καθαρό που να αξίζει, να μην απελπιστεί. Να μη φύγει η ελπίδα.

Το κακό πουλάει περισσότερο, γι’ αυτό και προβάλλεται πιο πολύ. Δύο μόνο καλοί άνθρωποι όμως αρκούν να φτιάξουν μία εκκλησία. Δεν μπορείς να μιλάς για όλους και να το γενικεύεις.

Υπάρχει και μια πλευρά των βραβείων που θα έλεγα είναι χρήσιμη.Λειτουργούν ως πιστοποίηση, γιατί είναι δύσκολοι οι καιροί. Υπάρχουν διάφορα άσχημα που έχουν γίνει και ο κόσμος είναι δύσπιστος και δύσκολα αποφασίζει να βοηθήσει. Όμως τα βραβεία βοηθούν. Και δεν είναι μόνο της UNESCO, είναι και των δύο Πρόεδρων της Δημοκρατίας, μας βράβευσε και η Ακαδημία Αθηνών στις 30 Δεκέμβρη, μας κάλεσαν να μιλήσουμε στη Βουλή. Αναγνωρίζεται η προσφορά μας, που όμως προέρχεται κυρίως από τον απλό τον κόσμο, τον φτωχό, και κάποιους λιγοστούς ανθρώπους που έκαναν μια γενναιόδωρη κίνηση και μας βοήθησαν. Από τις προσφορές τους καταφέραμε και ήρθαμε τον περασμένο Σεπτέμβριο στο νέο μας κτίριο στη Ζηνοδώρου.

Κοίταζα προχθές γύρω μου και ήταν όμορφα. Ήταν παιδιά από διάφορες χώρες, που ο καθένας ήξερε τον άλλον με το όνομά του, ήταν φιλαράκια, δεν ήξεραν από πού είναι, τα μίση ανάμεσα στις χώρες. Εδώ κάνουμε ένα μεγάλο πείραμα, γιατί, ξέρεις κάτι, μπορούμε να ζήσουμε όλοι μαζί ειρηνικά, κι ας είμαστε από άλλες χώρες, από άλλες θρησκείες, από άλλες παραδόσεις, όταν σεβόμαστε και αγαπάμε ο ένας τον άλλο για αυτό που είναι. Για την αρετή του. Τα παιδιά είναι καλοκάγαθα, δεν είναι μνησίκακα, δεν τα ενδιαφέρει να αγαπήσουν το φίλο τους επειδή είναι απ’ την ίδια πατρίδα. Δεν υπάρχουν γκέτο εδώ. Τα ακούω να λένε τραγούδια της χώρας τους και σκέφτομαι αυτός είναι ο παράδεισος.

Υπάρχουν άνθρωποι που αναρωτιούνται τι δουλειά έχουν ο παπάς, η εκκλησία με τους μουσουλμάνους ή με τους ξένους. Είχαμε συνηθίσει την εκκλησία να είναι Έλληνες, ορθόδοξοι, όμως δεν είναι σωστό αυτό. Εμείς ανοίξαμε τις πόρτες σε όλους. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν το καταλαβαίνουν και μας απειλούν. Σ’ αυτούς δεν κρατάμε κακία, τους μιλάμε και ας μη μας καταλαβαίνουν. Απλά λέω ότι αν δεν προσέξουμε όλο αυτόν τον κόσμο που είναι σε απελπισία, που είναι περιθωριοποιημένος, αύριο μεθαύριο θα τον βρούμε στην πόρτα μας.

Το πιο μεγάλο μου όφελος από την ασχολία μου με την Κιβωτό; Πολύ αγάπη. Αν κάποιος το αφουγκραστεί, θα δει ότι είναι μία εκκωφαντικά σιωπηλή αγάπη. Τη νιώθεις, τη βιώνεις. Αισθάνομαι πατέρας πάρα πολλών παιδιών που έχουν μεγαλώσει, που έχουν φύγει και επιστρέφουν να μου πουν «σε αισθάνομαι δικό μου άνθρωπο, από σένα έμαθα να ζω σωστά». Αυτό το κέρδος δεν μπορέι να να εκτιμηθεί.

Η λέξη «Θεός» σημαίνει αγάπη χωρίς μέτρο.Σημαίνει τη θυσιαστική αγάπη, σημαίνει πράξη και όχι λόγια. Θεός είναι η πράξη όλων αυτών που πιστεύουμε. Είναι τόσο κοντά μας που μπορούμε να απλώσουμε το χέρι μας και να τον πιάσουμε. Ποιος πάει σήμερα να επισκεφτεί έναν φυλακισμένο; Να του δώσουμε κουράγιο, να του δώσουμε ελπίδα – αυτό είναι ο Θεός. Στο πρόσωπο του άλλου μπορούμε να αντικρίσουμε το Θεό μας και ο δρόμος προς το Θεό είναι ο άνθρωπος. Η μεγαλύτερη καμπάνια υπέρ της πίστης και του Θεού είναι το να προσπαθείς εσύ να μου αποδείξεις ότι δεν υπάρχει που σημαίνει ότι διαμαρτύρεται ο εαυτός σου μέσα σου για χίλια δύο πράγματα…”

Slide Up
x

Related Articles

Close

Συνεχίστε την ανάγνωση

Ο συγκεκριμένος ιστότοπος λειτουργεί με διαφημίσεις. Ευχαριστούμε για την επιλογή σας. Μπορείτε να κάνετε κλικ και να επιλέξετε την εμφάνιση τους.