Πέθανε στα 42 του ο ποιητής Δημήτρης Ελευθεράκης

Πέθανε ξαφνικά μόλις στα 42 του χρόνια, ο ποιητής Δημήτρης Ελευθεράκης. Ταλαντούχος με πλούσιο έργο έφυγε νωρίς και ακόμα δεν έχουν γίνει γνωστά τα αίτια του θανάτου του 
Από τις εκδόσεις Πατάκη διαβάζουμε το συγκινητικό αντίο στον ποιητή
 

Ο Δημήτρης Ελευθεράκης, ένας από τους πιο ταλαντούχους και προικισμένους νέους ποιητές μας, έφυγεξαφνικά χθες, σε ηλικία μόλις 42 ετών. Αφήνει πίσω του πλούσιο έργο – ποιητικό, μεταφραστικό και δοκιμιακό. Η γραφή του, στοχαστική και στιβαρή, άμεση και τρυφερή, μας χάρισε κείμενα σπάνιας δύναμης και ομορφιάς.
Ήταν στενός συνεργάτης των Εκδόσεων Πατάκη και μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού «Ποιητική». Από τις Εκδόσεις Πατάκη πρόκειται να κυκλοφορήσει σε λίγους μήνες η νέα ποιητική του συλλογή με τίτλο «Άσπρα μήλα». Από τις Εκδόσεις μας κυκλοφορεί και η προηγούμενη συλλογή του, «Εγκώμια» (2013), καθώς και δύο τόμοι με τα Άπαντα του Καβάφη και του Καρυωτάκη σε δική του επιμέλεια.
Παραθέτουμε ένα από τα ποιήματα της προς έκδοση συλλογής του:ΜετενσαρκώσειςΚάθε πρωί που πίνω καφέ ή ετοιμάζω ένα σάντουιτςσκέπτομαι αν θα είμαι κι αύριο εδώαν θα κάθομαι στο ίδιο γραφείο, στο ίδιο μπαλκόνιαν θα κοιτάζω το μακρύ μανίκι μου να ξεχειλίζειαπό εκείνο το ζώο που είναι το χέρι μουαν το χέρι μου θα φιλοξενεί το ίδιο μολύβιαν το μολύβι θα κάνει τις ίδιες κινήσειςζεστό σαν το σάλιο ενός ευαίσθητου σαλιγκαριού.Ναι, η ψυχή κατοικεί μέσα στις άπειρες κοιλότητεςτων οργάνων, κι εμείς χορεύουμε γύρω τηςχορεύουμε γυμνοί γύρω από την ψυχή με ό,τιδεν είναι ψυχή, με ό,τι δεν έχει ψυχή. Κάποτεη κρήνη του αίματος παύει, ύστερα από μακρύ πηγαιμό,το πηχτό της ανάβλυσμα κι η ψυχή αιωρείταιγυρεύοντας με αγωνία έναν άλλο ιστό να εισέλθειστην κοιλότητα μιας βελανιδιάς ή να υψωθείσαν διάφανο πούπουλο έως το στόμα ενός ιερού λιονταριού.Όσο γι’ αυτήν εδώ την ψυχή, μακάρι να μην ταξιδέψειπρος τα πάνω ή προς τα κάτω παρά μόνο διαβαίνονταςτην εύκρατη κοιλάδα των μετενσαρκώσεωννα φέρει μαζί της τα μικρά σωματίδια ενός ραγισμένου δοχείουένα δροσερό πρωινό που κάποιος θα βλέπειτο μακρύ μανίκι του να ξεχειλίζειαπό εκείνο το ζώο που είναι το χέρι τουζεστό σαν το σάλιο ενός ευαίσθητου σαλιγκαριού.