Σουβλάκι: Το αγόραζες 300 δραχμές, αυξήθηξε Χ10 σε 24 χρόνια, ενώ ο μισθός σου έπεσε κιόλας!

Σουβλάκι: Το αγόραζες 300 δραχμές, αυξήθηξε Χ10 σε 24 χρόνια, ενώ ο μισθός σου έπεσε κιόλας!  Τότε δεν σου πέπαιρνε τόσα χρήματα το ρεύμα. Δεν πλήρωνες τόσο ακριβά το γάλα. Τα 600, 700, 800 ευρώ είχαν άλλη δύναμη. Οι μισθοί από το 2001 όταν και μπήκαμε στο ευρώ, όχι μόνο έμειναν ίδιοι για 24 χρόνια, αλλά πάνω στην αρχή της κρίσης, μειώθηκαν κιόλας. Αντίθετα, το λαικό μας έδεσμα, αυτό που πορεύεται με την σύγχρονη ιστορία του λαού, το σουβλάκι κόστιζε τότε, το 2000 250 δραχμές. Μετρήστε την απόσταση από το 341 που αναλογούσε σε δραχμές το ένα ευρώ.

Θα διαπιστώσετε ότι από τότε, ενω η αγοαρστική δύναμη των Ελλήνων καταρρακώθηκε, οι ιδιοκτήτες τωβν σουβλατζίδικων αποφάσισαν ή αναγκάστηκαν σε ανατιμήσεις που “πολεμούν” μπορείς να πεις τους συνανθρώπους τους.

Δεν ξέρουμε αν οι ευθύνες επιρρίπτονται οπουδήποτε αλλού, σε οποιονδήποτε άλο εκτός από τοην πρόθεση τους να κερδίζουν περισσότερα, ενώ το κοινό στο οποίο απευθύνονται δεν έχει στο ελάχιστο την αγοραστική δύναμη που είχε πριν 25 χρόνια.

Εμείς αναρωτιόμαστε από την πλευρά του καταναλωτή, των ανθρώπων που αναρωτιούνται προς τι αυτή η έλλειψη κατανόησης από τους ιδιοκτήτες σουβλατζίδικων;

Πόσο επιθετική καταλήγει να είναι αυτή η τιμολογιακή πολιτική, κυρίως όταν τους στο σουβλάκι έχει μείνει η ταμπέλα του γρόρου, νόστιμου και λαοπροσιτού φαγητού;

Όταν υπάρχουν τόσα χρόνια επειδή ακριβώς όλοι εκτιμούσαμε το ότι απευθύνονται στον μεροκαματιάρη;

Το ερώτημα ήταν αυτό κάθε που μας περνούσε (παρελθόντας χρόνος) να παραγγείλουμε ένα με γύρο. Τώρα αναρωτιόμαστε μόνο, φγιατί σκοπέυουν να το ακριβίνπουν πάνω από τα 5 ευρώ, πόσοι πελάτες τους έμειαν και αν αλήθεια είναι τέτοιοι οι υπολογισμοί τους που πιστεύουν πως θα ρεφάρουν ότι ήλπιζαν να βάλουν στην τσέπη τους και δεν το βάζουν.

Χριεάζεται να κάνουμε πρόβλεψη για το πόσα σουβλατζίδικα θα εξακολουθήσουν;