Στέλιος Ρόκκος ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: ΗΛΙΚΙΑ, ΥΨΟΣ, οι 4 ΓΑΜΟΙ, τα ΠΑΙΔΙΑ και η ΖΩΗ στις…ΣΠΗΛΙΕΣ!!!

Στέλιος Ρόκκος ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: ΗΛΙΚΙΑ, ΥΨΟΣ, οι 4 ΓΑΜΟΙ, τα ΠΑΙΔΙΑ και η ΖΩΗ στις…ΣΠΗΛΙΕΣ!!! Μοναδικά γοητευτικός τόσο στην σκηνή όσο και εκτός. Η ιστορία του Στέλιου Ρόκκου είναι πιο εντυπωσιακή από καλογραμμένο σενάριο του Χόλλιγουντ. Ο Στέλιος Ρόκκος έχει μια πορεία που μοιάζει απίθανη αν σκεφτεί κανείς τις δυσκολίες που συνάντησε!

Ο Στέλιος Ρόκκος εξομολογείται – “Τον πρώτο καιρό στην Κρήτη έμενα σε σπηλιές…

Πως όμως έφτασε να γίνει διάσημος και να μένει στο προσκήνιο για δεκαετίες; Ας αφήσουμε τον ίδιο να ξεδιπλώσει με χαρακτηριστικό τρόπο την μαγική του πορεία! Ο Στέλιος Ρόκκος, ένας από τους πιο αξιόλογους Έλληνες τραγουδιστές, συνθέτες και στιχουργούς γεννήθηκε το 1965 στη Λήμνο στο γραφικό χωριό Καλλιόπη. Από πολύ μικρή ηλικία εξέφρασε το ενδιαφέρον του για τη μουσική και ξεκίνησε να μαθαίνει κιθάρα, η οποία αποτέλεσε από τότε και στο εξής την μεγάλη του αγάπη.

Συχνά ο Στέλιος Ρόκκος μιλά με νοσταλγία για τα ξέγνοιαστα παιδικά και εφηβικά του χρόνια τα οποία πέρασε πλάι σε αγαπημένους φίλους και στην οικογένειά του ψαρεύοντας, κάνοντας πλάκες και φυσικά παίζοντας μουσική έχοντας πει: “Ήθελα να μπαρκάρω, αυτό ήταν το σχέδιο.

Στα 17, ήρθα στην Αθήνα με φυλλάδιο αλλά δεν βρήκα ναύλο και έτσι έπιασα δουλειά σε έναν φούρνο.

Στέλιος Ρόκκος: «Αν ήμουν στη θέση των παιδιών μου θα άλλαζα επίθετο»

Ύστερα έφυγα για την Κρήτη, όπου τον πρώτο καιρό έμενα σε κάτι σπηλιές (σ.σ. Μάταλα) γιατί δεν είχα σπίτι!

 

Υπήρχε ένα χωριό στην Κρήτη όπου άραζαν συνήθως οι χίπηδες της εποχής και όσοι ήταν πιο ανήσυχα νιάτα.

 

Μου άρεσε πάρα πολύ εκεί πέρα. Ήθελα να είμαι μαζί τους. Και έναν ολόκληρο χειμώνα μέναμε σε μια σπηλιά που ήταν κάτι σαν κοινόβιο. Και παίζαμε όλοι μαζί κιθάρα. Ωραία ήταν!”

Η επαγγελματική πορεία από την τρυφερή ηλικία των 15 ετών

Από πολύ νωρίς, όταν ο Στέλιος Ρόκκος ήταν μόλις 15 ετών και έχοντας εξελιχθεί σε έναν πολύ καλό κιθαρίστα βρέθηκε να συνοδεύει μεγάλα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου σε συναυλίες ανά την Ευρώπη, την Αμερική, ακόμα και το Ισραήλ.

Η κλίση και το ταλέντο του νεαρού τραγουδιστή δεν περιορίστηκαν όμως εκεί, καθώς την ίδια στιγμή έγραφε στίχους και μουσική θέλοντας να μοιραστεί με τον κόσμο την έμπνευση και τις δημιουργίες του.

Τότε αρχίζει να εμφανίζεται σε νυχτερινά μαγαζιά και μουσικές σκηνές της πρωτεύουσας παρουσιάζοντας κάτι νέο, φρέσκο και πολύ διαφορετικό απ’όσα έχουμε μέχρι τώρα συνηθίσει.

Στέλιος Ρόκκος: «Αν συνέχιζα να μένω εδώ, θα ήμουν μαραζωμένος…»

 

Ανεβαίνει στη σκηνή και μαγεύει τον κόσμο με την ξεχωριστή φωνή, τις μελωδικές μπαλάντες, το rock ύφος, την εναλλακτική εμφάνιση και τις μοναδικές του ερμηνείες. Με τον χρόνο εξελίχθηκε σε ένα από τα πρώτα ονόματα με πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό του.

Για τέταρτη φορά ντύθηκε γαμπρός ο Στέλιος Ρόκκος

Ο τραγουδιστής το 2017 παντρεύτηκε την αγαπημένη του Ελένη Γκόφα, στην ιδιαίτερη πατρίδα του τη Λήμνο, με πολιτικό γάμο. Καλεσμένοι ήταν τότε λίγοι συγγενείς και φίλοι, αλλά και τα τέσσερα παιδιά του γνωστού καλλιτέχνη.

Στέλιος Ρόκκος: «Έχω σιχαθεί τους διπλωμάτες»

Όσο για το γαμήλιο γλέντι; Αυτό έγινε στην ψαροταβέρνα του αδερφού του Στέλιου Ρόκκου, που βρίσκεται στην περιοχή Κότσινα. Το νυφικό της Ελένης Γκόφα ήταν δημιουργία της Υβόννης Μπόσνιακ.

Τον πρώτο καιρό έμενα σε σπηλιές γιατί δεν είχα σπίτι

Ο Στέλιος Ρόκκος περιγράφει εκείνη την εποχή λέγοντας: “Zoύσα στα κόκκινα! Ακόμα ζω στα κόκκινα, βασικά! Απλώς φροντίζω πλέον να υπάρχουν λίγα και καλά πράγματα στην καθημερινότητά μου.

Το ένα είναι η μουσική και το άλλο η ζωή στη Λήμνο, όπου έχω κάποιες μεγάλες μου αγάπες εκεί. Από τους παιδικούς μου φίλους και την ομορφιά του νησιού μέχρι το ότι μυρίζω ακόμη τη μάνα μου που ζει στο διπλανό χωριό.

ΈΞΑΛΛΟΣ ο Στέλιος Ρόκκος με τη Σάσα Σταμάτη: ‘Ποιός μου ΕΣΤΕΙΛΕ αυτή τη ΚΟΜΜΩΤΡΙΑ’

Έχω και το φουσκωτό, που, όταν μου τη δώσει, το παίρνω και πάω για ψάρεμα. Αλλά και το εργαστήρι που φτιάχνω διάφορες ξύλινες κατασκευές. Με τη γυναίκα μου έχουμε περάσει πλέον σε ένα άλλο βιοτικό επίπεδο.

Τρώμε πιο υγιεινά, ζούμε πιο ήσυχα, όλα μου κάνουν ωραία εκεί.

Πίστεψέ με, αν συνέχιζα να μένω εδώ, θα ήμουν μαραζωμένος. Και τώρα θα τσακωνόμασταν, δεν θα τα λέγαμε”.

Για δέκα χρόνια δούλευα επτά μέρες την εβδομάδα στην Αθήνα και υπέφερα γιατί δεν μπορούσα να είμαι εκεί.

Στέλιος Ρόκκος: Η πρώτη ανάρτηση μετά τον θάνατο του αδελφού του

Το μυαλό μου ήταν συνεχώς στη Λήμνο. Βέβαια ως πιτσιρικάς είχα έννοια πώς θα φύγω.

 

Όλοι οι πιτσιρικάδες που ζουν στην επαρχία, και ειδικά σε νησί, νιώθουν εγκλωβισμένοι. Κι εγώ το ένιωθα έντονα αυτό. Έβλεπα τα καράβια να φεύγουν και έλεγα «Να ’μουν κι εγώ μέσα». Τότε δεν υπήρχε ούτε τηλεόραση. Η μέρα μας ήταν να παίξουμε μπάλα. Και ξανά μπάλα. Κάποια στιγμή «μπάλιασε» το στόμα μας!

 

Στέλιος Ρόκκος: Παρουσιάζει έργα Τέχνης από ξύλο στη Μύκονο

Διαβάστε ακόμα για την σύζυγο του Ελένη Γκόφα και τον γάμο τους:

Αναμφισβήτητα αποτελούν ένα από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια της ελληνικής showbiz, που όμως προτιμούν να κρατούν την προσωπική τους ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

 

Ο λόγος για τον Στέλιο Ρόκκο και την Ελένη Γκόφα, οι οποίοι τον περασμένο Δεκέμβρη παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στη Λήμνο επισφραγίζοντας έτσι την επί εφτά χρόνια σχέση τους. Εκείνη βρίσκεται πάντα στο πλευρό του, ενώ εκείνος δεν σταματά να της δείχνει πόσο την αγαπά.

Τα ξημερώματα της Δευτέρας, ο επιτυχημένος τραγουδιστής μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς του φίλους στο Instagram μια κοινή τους φωτογραφία θέλοντας έτσι να της ευχηθεί για τα γενέθλιά της.

 

«Happy Birthday my love» έγραφε η λεζάντα που συνόδευσε την εν λόγω φωτογραφία. Όπως θα δεις, το ζευγάρι δίνει ένα τρυφερό φιλί μπροστά στην εντυπωσιακή τούρτα της Ελένης.

 

Από την άλλη πλευρά εκείνη, ανέβασε στα InstaStories ένα μίνι κολάζ με τα highlights των γενεθλίων της.

Διαβάστε ακόμα τι είπε η ίδια η Ελένη Γκόφα για την ζωή της με τον Στέλιο Ρόκκο: ΕΛΕΝΗ ΓΚΟΦΑ

Απομονωμένοι από ανθρώπου -άλλου- μάτι εδώ στην εξοχή;

 

Είμαστε σε καραντίνα κανονικότατη οι δυο μας.

Ο Στέλιος μάλιστα δεν έχει βγει καθόλου από το σπίτι, εγώ πήγα μία και μοναδική φορά στο σούπερ μάρκετ και έκτοτε μέσα.

H καθημερινότητά μας εδώ με τα περιοριστικά μέτρα για τον κορωνοϊό δεν άλλαξε, είναι έτσι ακριβώς όπως ήταν πριν, η μόνη διαφορά είναι ότι δεν μπορώ να πάω στο γυμναστήριο όπως πήγαινα πριν και γυμνάζομαι στο σπίτι.

Σε αυτούς τους ρυθμούς καραντίνας ζούσαμε και πριν οι δυο μας στη Λήμνο γιατί εδώ είναι ερημιά…

Στο σπίτι τώρα είμαστε μόνοι μας, δυστυχώς βέβαια με τις παρούσες συνθήκες ο Στέλιος δεν μπορεί να πάει να δει τη μαμά του που μένει στο χωριό, μιλάμε όμως μαζί της στο τηλέφωνο, όπως και με τα παιδιά του με τα οποία επικοινωνεί στο facetime.

Επομένως η απαγόρευση της κυκλοφορίας σάς βρήκε στο νησί;

Ναι. Πάλι καλά που είμαστε στη Λήμνο… Εμείς εδώ που ζούμε είμαστε μακριά από το κέντρο του νησιού, απομονωμένοι και μόνοι μας ουσιαστικά, οπότε εάν δεν ανοίγαμε τηλεόραση και δεν ακούγαμε όλα όσα γίνονται πιθανόν και να νομίζαμε ότι δεν τρέχει τίποτα και ότι όλα είναι καλά.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΟΚΚΟΣ

Σε βλέπω στην καραντίνα μέσα στο στούντιο του σπιτιού και έχεις αφήσει μούσι;

Έτσι θα γίνουμε όλοι, άνθρωποι των σπηλαίων και θα κάνουμε την επανάστασή μας… (γέλια). Το χρειαζόμασταν τελικά αυτό.

 

Εγώ ήμουν μερικές φορές πάρα πολύ απογοητευμένος από το πώς φερόμασταν σαν είδος απέναντι στους συνανθρώπους μας – αυτή η άνιση κατανομή πλούτου.

Πεθαίνουν τόσες χιλιάδες παιδάκια από πείνα κάθε μέρα, το έχουμε ξεχάσει, αν το καλοσκεφτείς όμως θα καταλάβεις ότι θα μπορούσαν να ζήσουν ακόμα και μόνο από το φαγητό που μας περισσεύει και που εμείς το πετούσαμε.

 

Κάναμε καθημερινά μικρά εγκλήματα έχοντας δεδομένη την ευημερία και την καλοτυχία μας και κάποια στιγμή ξυπνήσαμε και είδαμε γύρω μας την πραγματική ζωή και όλα όσα συμβαίνουν όταν βρεθούμε σε κάποιο νοσοκομείο.

 

Πιστεύαμε ποτέ ότι θα ζήσουμε αυτό που ζούμε τώρα; Ποτέ. Μακάρι να μας γίνει μάθημα, αν και πιστεύω ότι όλα θα ξεχαστούν και θα ξαναρχίσουμε πάλι τα ίδια.

Πιστεύεις ότι το σύμπαν μάς εκδικείται με κάποιο τρόπο;

Όχι. Δεν θέλω να μπω σε τέτοια σενάρια… Πιστεύω όμως ότι μόλις τελειώσει αυτό, μέσα σε 2 μέρες θα ξαναγυρίσουμε στην κανονικότητα.

Το 80% εξάλλου δεν νομίζω ότι φοβάται την αρρώστια, γιατί ξέρει ότι αυτό είναι ένα θέμα που αργά ή γρήγορα θα λυθεί, το 80% φοβάται την επόμενη μέρα, πόσο θα μπορέσουν να αντέξουν οι τσέπες του καθενός από εμάς και εάν θα δίνονται οι οικονομικές βοήθειες ή εάν στη Γερμανία… θα ψιχαλίζει…