Βικτώρια Χαλκίτη: Η οικογενειακή της σχέση με τον Ντέμη Ρούσσο

Μέσα της δεκαετίας του 1960. Ο Χάρης Χαλκίτης είναι μουσικοσυνθέτης και εργάζεται σε νυχτερινό κέντρο της Ρόδου. Η Ανίτα, μια πανέμορφη Σουηδέζα, κάνει τις διακοπές της στο όμορφο ελληνικό νησί. Είναι η πρώτη φορά που έρχεται στην Ελλάδα και μαζί με την παρέα της κάνει καθημερινά εξορμήσεις, προκειμένου να δει όλα τα αξιοθέατα της Ρόδου. Ένα βράδυ, πηγαίνουν στο κλαμπ όπου παίζει μπάσο ο Χάρης. Τότε γίνεται αυτό το περιβόητο «κλικ», ο έρωτας με την πρώτη ματιά. Ένας καλοκαιρινός έρωτας, που θα τους χαρίσει δύο παιδιά, τον Χριστόφορο (Chris) και τη Βικτώρια.
«Όταν την πρωτοείδε ο πατέρας μου, είπε σε ένα φίλο του “Αυτή την κοπέλα θα την παντρευτώ”» λέει με νάζι η Βικτώρια. Μάλιστα, ο Χάρης αποφασίζει να μετακομίσει μόνιμα στη γενέτειρα της συζύγου του. «Είχε πάει και στο παρελθόν, του άρεσε, βρήκε δουλειά και την ακολούθησε». Στη Σουηδία θα γεννηθούν ο Chris και μετά η Βικτώρια. Η Βικτώρια πέρασε όμορφα παιδικά χρόνια, αν και θυμάται έντονα πως ο πατέρας της έλειπε πολύ συχνά από το σπίτι. «Βρισκόταν διαρκώς σε περιοδείες στην Ευρώπη και στη Γαλλία με τον Ντέμη Ρούσσο. Του έγραφε τραγούδια και, εκτός από στενοί συνεργάτες, ήταν μουσικός στο γκρουπ του». Η Βικτώρια έχει ζήσει από κοντά το σπουδαίο καλλιτέχνη. «Ο Ντέμης Ρούσσος μού έλεγε να τον φωνάζω “θείο”. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια μέρα που είχε έρθει στο σπίτι μας στη Σουηδία για να φάμε. Η μητέρα μου είχε φτιάξει μακαρονάδα και την ώρα που μας σερβίρει στο τραπέζι, βλέπει ο Ντέμης το πιάτο και της λέει “Δεν έχεις μεγαλύτερο;”. Πήρε, λοιπόν, το μπολ της σαλάτας και έβαλε εκεί τα μακαρόνια! Εγώ, τότε, τσατίστηκα, γιατί νόμιζα πως θα μας φάει όλο το φαγητό» λέει, συμπληρώνοντας «Ο Ντέμης είχε αρκετά παραπανίσια κιλά, αλλά ήταν ένας γόης, με πολλές κατακτήσεις».

Η Βικτώρια μεγαλώνει σε μουσικό περιβάλλον και λατρεύει τις στιγμές που περνάει με τον Ρούσσο και τον μπαμπά της στα στούντιο. «Η μουσική ήταν η καθημερινότητά μου και μέσα μου το είχα σίγουρο πως θα ασχοληθώ με το τραγούδι. Aπό μωρό, το όνειρό μου ήταν να βρεθώ στη σκηνή της Eurovision» παραδέχεται. Μέχρι σήμερα, έχει συμμετάσχει επτά φορές στο διαγωνισμό κάνοντας φωνητικά, ενώ φέτος υπέγραψε τους στίχους στο τραγούδι «Ela» του Barrice, που ήταν υποψήφιο στον ελληνικό τελικό. «Η πρώτη χρονιά που πήγα στηEurovision ήταν το 1993 με το τραγούδι “Ελλάδα, χώρα του φωτός”, όπου έκανα φωνητικά στην Καίτη Γαρμπή. Ενθουσιάστηκα τόσο πολύ, που πήγα και την επόμενη χρονιά με το τραγούδι “Το τρεχαντήρι” του Κώστα Μπίγαλη». Έκτοτε, έκανε φωνητικά στο «Shake it» του Σάκη Ρουβά, στο τραγούδι «Love me tonight» της Λευκορωσίας, αλλά και στις ελληνικές αποστολές με την Καλομοίρα και την Ελευθερία Ελευθερίου. Μου κάνει εντύπωση που δεν επιχείρησε να εκπροσωπήσει η ίδια την Ελλάδα. «Μια φορά δήλωσα συμμετοχή, αλλά ήμουν πολύ μικρή, 16 ετών. Το κομμάτι δεν είχε πέρασε στον ελληνικό τελικό. Όποτε, όμως, μου δίνεται η ευκαιρία για Eurovision, πηγαίνω με χίλια» παραδέχεται.
Διαβάστε περισσότερα στο People που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή 29 Μαρτίου.