Ζήνα Κουτσελίνη: «Ήμουν 16 ετών και φαινόμουν 9! Σωματοποιούσα κάθε αρνητικό συναίσθημα, δεν ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΑ».

Ζήνα Κουτσελίνη: «Ήμουν 16 ετών και φαινόμουν 9! Σωματοποιούσα κάθε αρνητικό συναίσθημα, δεν ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΑ». Ως τα έξι της χρόνια, έζησε μία ξέγνοιαστη παιδική ζωή στην Σκόπελο, όπου οι γονείς της είχαν σειρά τουριστικών καταστημάτων.

ΖΗΝΑ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗ: ‘ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 14 ΕΤΩΝ ΠΗΡΑ ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΚΑΙ ΕΦΥΓΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΩ ΜΟΝΗ.’

Τα προβλήματα όμως που παρουσιάστηκαν στην οικογένειά της ανάγκασαν τη μητέρα της στα δεκατρία της χρόνια, να την στείλει στον Βόλο, όπου η μικρή Ζήνα έζησε μόνη της (με τη βοήθεια συγγενών), δουλεύοντας και πηγαίνοντας σχολείο, ώσπου να γυρίσει στην Αθήνα και να μείνει πάλι μόνη της, μακριά από τον πατέρα της, ο οποίος μπαινόβγαινε στα ψυχιατρεία, λόγω αλκοολισμού.

Η Ζήνα Κουτσελίνη εξομολογείται στο Ζnews τη δύσκολη εφηβική ζωή της όπου μέσα στα σκοτάδια ανακάλυψε και ανθρώπους με φως:

Super Κική σε Ζήνα Κουτσελίνη: «Με κούρασες, σε βαρέθηκα».

«Μέσα στη μοναξιά μου, είχα ευτυχώς να τρέξω στη σπιτονοικοκυρά μου και σε μία συμμαθήτριά μου, που η οικογένειά της με αγκάλιασε σαν δικό της παιδί. Βέβαια στις μοναξιές μου, στα δύσκολα βράδια, δεν τους είχα κοντά μου, και σωματοποιούσα κάθε αρνητικό συναίσθημα, που να μη με αφήνει να αναπτυχθώ ως κορίτσι. Ήμουν 16 ετών και φαινόμουν 9».

Πώς είναι η σκληρή καθημερινότητα ενός τόσο μικρού παιδιού μόνου του, σε μία ξένη πόλη;
Δεν ήταν ξένη, ήταν μακριά από τη μάνα μου και είχα ένα σκοπό. Ο πατέρας μου, όταν η μάνα μου αποφασίζει να με διώξει, μπαίνει για αποτοξίνωση. Τον πατέρα μου, τον έχω δει μέχρι με ζουρλομανδύα. Δεν είμαι ένα κακοποιημένο παιδί, δε με ενόχλησε ποτέ, αλλά εγώ σωματοποιούσα όλες αυτές τις δύσκολες καταστάσεις.

Ζήνα Κουτσελίνη: Μοναχικές, μαγικές, μοναδικές φωτογραφίες με μαγιό μπικίνι

Μένει 4 χρόνια στο ψυχιατρείο που τον επισκέπτομαι και του πηγαίνω πάντα ένα ταψί μπακλαβά που ξέρω ότι του αρέσει. Για να μου δείξει την αγάπη του, όσο διαρκούσε η επίσκεψη, έτρωγε όλο το ταψί. Τα φιλοσόφησα όλα αυτά τα χρόνια, την έψαξα την ψυχή μου και πίστεψα ότι ο μπαμπάς αυτόν τον τρόπο είχε για να μου δείξει ότι με αγαπάει.

Στη Σκόπελο, μου είπες πέρασες ευτυχισμένα και πλούσια παιδικά χρόνια. Με τι ακριβώς ασχολούνταν η οικογένειά σου;
Οι γονείς μου ήταν οι άρχοντες του νησιού και εκείνα τα χρόνια είχαμε τα πάντα. Είχαμε 10 καταστήματα με τουριστικά κυρίως είδη και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς. Είχαμε τα πάντα και πολλά χρήματα. Στην πορεία χάθηκαν όλα, αλλά τα παιδικά μου χρόνια ήταν πολύ πλούσια. Ο αδερφός μου, μετά την περιπέτεια του πατέρα μου, είχε τα ηνία, αλλά με κάτι προσωπικό που του συνέβη στη ζωή του, χάνει τον έλεγχο αυτής της ιστορίας και αρχίζει και πίνει και είναι πια συνέχεια με ένα ποτήρι στο χέρι, μέχρι πριν από το 2014 που φεύγει από τη ζωή.