Μισθοί ΔΟΥΛΩΝ! Δηλαδή εάν δεν υπήρχε ο κατώτατος, πόσο θα πληρώνανε;

Μισθοί ΔΟΥΛΩΝ! Δηλαδή εάν δεν υπήρχε ο “κατώτατος”, πόσο θα πληρώνανε τους υπαλλήλους; Είμαι πολύ περίεργος, που θα το τερμάτιζαν. Να σας πω εγώ: Θα σας ζητούσαν να πληρώνετε και από την τσέπη σας εάν θέλετε να βάλετε στο βιογραφικό σας ότι υπηρετήσατε στην επιχείρηση τους! Σου δίνουν μόνο για να φας ένα κομάτι ψωμι, να κοιμηθείς και να ξαναπάς για δουλειά. Τόσες χιλειτίες μετά τις πυραμίδες και τους δούλους της αρχαιότητας, το ανθρώπινο είδος τόσο έχει εξελιχθεί. Γιατί μπορέι να πήγε στο διάστημα, να σε παρακολουθεί από δορυφόρους, αλλά επί της ουσίας, μηδέν εξέλιξη!

Ελλάδα 2024! ”Δεν μπορούμε να ζήσουμε, μόνο να επιβιώσουμε.”

Έτσι φέρεται ο Έλληνας στον Έλληνα. Θα ήθελαν οι εργοτές του σήμερα, να είναι στη θέση του υπαλλήλου; Του ανθρώπου που ζητάει δουλειά και στην ερώτηση, “πόσο μισθό δίνετε;” να του απαντούν “ότι προβλέπει ο νόμος;”. Οι…αχαρακτήριστοι εργοδότες παρερμηνέυουν με θράσος και άνεση αυτό που λέει ο νόμος. Ο νόμος,  ορίζει ποιο είναι το κατώτερο ποσό που μπορούν να σε πληρώσουν. Δεν τους το επιβάλει.

Απαιτούν λοιπόν να ξεζουμίσουν τους 20 χρονους.

Για την ακρίβεια να εκμεταλευτούν την αισιοδοξία τους πως αν εργαστούν σκληρά, θα προκόψουν. Στην πραγματικότητα τους ρουφάνε τα νιάτα, ενώ φροντίζουν να τους “θάψουν¨το μέλλον, αφού υπάρχει ηλικιακός ρατσισμός, εσκεμμένα.

Ξέρουμε πως εκτός όλων των άλλων…κινήτρων για να προσλάβουν νεαρές και νεαρούς, το δέυτερο πιο βολικό είναι η απειρία, η άγνοια της αγοράς εργασίας, και η ανετοιμότητα ν’ αντιδράσουν ή να μιλήσουν αν χρειαστεί να υπερασπίσουν τα δικαιώματα τους. Αυτή η έλλειψη διακαιοσύνης μεταξύ συνανθρώπων, η υπεροψία των εργοδοτών που νοιώθουν ότι τα δικά τους παιδιά δεν θα φτάσουν στο σημείο να ετργαστυούν για τον βασικό μισθό και “γλεντάνε” με τους νέους που τον έχουν ανάγκη.  Αυτή η κακοποίηση από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Διότι αν θέλουν, ας δοκιμάσουν να προσλάβουν τα δικά τυς παιδιά με τον βασικό μισθό και να τους πουν να φτιάξουν την ζωή τους. Μια ζωή που σπαταλιέται χάνοντας κάθε στιγμή με το άγχος της επιβίωσης.

Και η ζωή περνά και χάνεται…Το μόνο που έχει μείνει ωραίο, είναι το όνειρο που έβλεπες παιδί. Γιατί δυστυχώς, έχουμε τον κόσμο που αξίζει στο είδος μας…