Ζήνα Κουτσελίνη: «Ενώ η μητέρα μου μαγείρευε και εγώ καθόμουν στον καναπέ, την μαχαίρωσε… ο ΠΑΤΕΡΑΣ μου»…

Ζήνα Κουτσελίνη: «Ενώ η μητέρα μου μαγείρευε και εγώ καθόμουν στον καναπέ, την μαχαίρωσε… ο ΠΑΤΕΡΑΣ μου»… Η Ζήνα από την Σκόπελο, μόνη στα 12, στον Βόλο…

Νοέμβριος του 1989. Το πρώτο ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι, το Mega, αλλάζει κάθε τι που ήταν γνωστό για την τηλεόραση και οδηγεί το κοινό σε μια νέα εποχή, σίγουρα σύγχρονη, αλλά με πολύ χειραγώγηση και αμφισβητήσιμη αισθητική και κάποτε ηθική. Η Ζίνα έρχεται στην Αθήνα, άγνωστη, μεταξύ αγνώστων, χωρίς εύνοιες, πολιτικές όπως τότε συνηθιζόταν, ή ερωτικών σχέσεων, ή οικογενειακών γνωριμιών. Έχει μεγαλώσει στην Σκόπελο, το ανεμοδαρμένο νησί που χτίστηκε στο μπλε και που μέρος του θα είναι πάντα της, σε μια οικογένεια με μεγάλη ακίνητη περιουσία, που δραστηριοποιούταν στον τουρισμό, με πολλά καταστήματα. Αντέχει στα πρώτα χρονιά της, συγκρούσεις και καταστάσεις, που δύσκολα ένα τρυφερό παιδί αντιμετωπίζει και για πολλά πολλά χρόνια δε μιλά καν για αυτά. «Ως παιδί, σε ηλικία 12 ετών, ήμουν αυτόπτης μάρτυρας, γιατί μπροστά στα μάτια μου διαδραματίστηκε, με το πρόβλημα που είχε ο πατέρας μου με το αλκοόλ, γιατί δεν είχε συνείδηση, ήταν μέσα στις παραισθήσεις να μπει μέσα στην κουζίνα και ενώ η μητέρα μου μαγείρευε και εγώ καθόμουν στον καναπέ, να την μαχαιρώσει…»…

Ζήνα Κουτσελίνη: ‘Η Ελένη Μενεγάκη κατάλαβε ότι πίσω από αυτόν τον σκληρό άνθρωπο υπήρχε μια άλλη ψυχή.’

Έτσι σηκώνει για λίγο το πέπλο της ζωής της, στην δική της εκπομπή της, δεκαετίες αργότερα. Τότε που θα έχει κάνει εκείνη την δουλειά με τον εαυτό της, ώστε να κατανοεί και να συγχωράει. Όμως, πίσω στα 12 της, μόλις τελειώνει το Δημοτικό, βρίσκεται στον Βόλο, για να κάνει Γυμνάσιο και Λύκειο, σε ένα καμαράκι, μόνη της, να μαγειρέψει, να πλύνει, να διαβάσει και να σταθεί παιδάκι, τόσο δα, σε έναν μεγάλο άγριο κόσμο, που αγαπά να κατασπαράζει μικρά, ξανθά κοριτσάκια, σαν λύκος φανερωμένος όχι σε δάσος, αλλά στις σκιές μεγάλων πόλεων.

ΖΗΝΑ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗ: Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ!! «ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΕΙΧΑ ΑΝΟΡΕΞΙΑ»

Η μάνα της την έχει βάλει σε ένα καράβι για να περάσει τη θάλασσα, ως σωτηρία της. «Να ψάχνεις το φως. Μη χαλάσεις. Να πιστεύεις. Να θυμάσαι. Να αγαπάς» της λέει ενώ την σφίγγει τελευταία παιδική αγκαλιά. Η Ζήνα χρόνια μετά, θα καταλάβει εκείνη την θυσία και την δύναμη της μάνας, που κάθονταν ασάλευτη, ώσπου να χαθεί το καράβι σε τεθλασμένες απ τα δάκρυα γραμμές των οριζόντων. Αριστεύει στα μαθήματα. Μαθαίνει να τα βγάζει πέρα σε κάθε κατάσταση μόνη της. Εκεί που αλλά παιδιά στην ηλικία εκείνη, φοβούνται ακόμα το σκοτάδι και κάθε τρίξιμο τις νύχτες στα παράθυρα, η Ζήνα, στέκεται με την γροθιά της, χωρίς να αφήσει καμία αδηφάγα σκοτεινιά να την καταπιεί.

ΣΟΚΑΡΕΙ η μητέρα του Παντελίδη στη Ζήνα Κουτσελίνη

Ναρκωτικά, αλκοόλ, ξενύχτια, τσιγάρα, κακές παρέες; Δε μπλέκει ποτέ. Δε καπνίζει ποτέ της. Δε πίνει. Ακολουθεί πάντα της ένα σκληρά οργανωμένο πρόγραμμα, γερμανικής σχεδόν πειθαρχίας, απ το όποιο δε παρεκκλίνει ποτέ. Δε χάνεται. Δε σκορπίζεται. Τον ελεύθερο χρόνο της διαβάζει βιβλία. Λουντέμης, Καζαντζάκης, Γκορκι, Πούσκιν και οι μεγάλοι κλασσικοί της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας. Είναι η δική της φυγή. Όπως και η ζωγραφική. Χρώματα και φόρμες κλεισμένες στα τετράγωνα του χαρτιού. Σαν οθόνες προσωπικής ισόθεης δημιουργίας. Θέλει να πάει στη Κάλων Τεχνών. Θέλει να γίνει ζωγράφος.

Η Ζήνα Κουτσελίνη ΔΙΝΕΙ μάχη κατά του ΑΛΚΟΟΛ ενώ ο Σάκης Τανιμανίδης το ΔΙΑΦΗΜΙΖΕΙ!!

Τα μαθήματα σχεδίου κοστίζουν πολύ. Η εισαγωγή της στο Πολυτεχνείο σε μια τόσο ιδιαίτερη για το μέλλον της σχολή, είναι αμφίβολη όσο και η επαγγελματική οχύρωση της. Η ιδιωτική τηλεόραση έχει αρχίσει και εκείνη ανακαλύπτει πως το πιο κοντινό στα τετράγωνα τελάρα της, είναι η μικρή οθόνη της τηλεόρασης. Σπουδές στη Θεσσαλονίκη. Αθήνα και Mega. Ο κόσμος της αλλάζει και ξέρεις κάτι; Μπορεί να τον φτιάξει στα μέτρα της. Να γίνει δικός της, κατάδικός της…