Akylas o super STAR! Πως και γιατί θέλουν να του “κλέψουν” την πρώτη θέση.στην Eurovision

Akylas o super STAR! Πως και γιατί θέλουν να του “κλέψουν” την πρώτη θέση.στην Eurovision. Ότι και να λένε το λένε ανάλογα με το τι θέλουν, με το τι βιώματα έχουν. Μιλάμε για όσους βρίσκουν κάτι όχι ωραίο όχι τέλειο στην εκρποσώπηση του Akyla. Με λίγα λόγια θα σας πούμε γιατί τον θεωρούμε απίστευτα ταλαντούχο και ιδιαίτερα ευφυή, άρα κια σπάνια καλλιτεχνική περίπτωση. Θα σας πούμε ακόμα για΄τι ο Akylas αξίζει την πρώτη θέση μόνο και με διαφορά, αλλά εάν δεν την πάρει δεν θα μιλάμε για τίποτα άλλο παρά για μια ακόμα κατευθυνόμενη από συμφέροντα αδικία.

Ο Akylas δεν έχει μόνο φωνή που από μόνη της ίσον…τίποτα! Ο Akylas έχει χάρισμα όταν τραγουδά, να μην σε αγχώνει αν θα είναι καλός φωνητικά. Το ξεχνάς και ασχολήσεια με το πόσο χαριτωμένος είναι. Πόσο συμπαθής.

Πoλλοί προσπάθησαν να είναι σατυρικοί τραγουδιστές αλλά όλοι σχεδόν κατέληγαν καρικατούρες. Το να είσαι τόσο χαλαρός με την πάρτη σου, τόσο εκφραστικός και τόσο να μην μας δείχνεις πως προσπαθείς να είσαι όμορφος και αστείος ταυτόχρονα, είναι σπουδαίο και σπάνιο.

Μάλιστα κύριοι! Ο Akylas είναι ο ΝΙΚΗΤΗΣ στην φετινή Eurovision! Αυτή είναι η καθαρά αλήθεια!

Ακόμα σπανιότερο να τσαλακώνεσαι και είναι αληθινά ωραίο αυτό που εκπέμπεις και όχι μια αγχωμένη προσπάθεια.

Το να ξεκινά ένα τραγούδι και ο καλλιτέχνης να σε κρατάει από την πρώτη νότα άλλο σπάνιο. Το να τελειώνει το τραγούδι και να νομίζεις πως μόλις άρχισε, ακόμα πιο εντυπωσιακό.

Ν’ ακούς έναν ρυθμό που σε αναγκάζει να χορέψεις ή να κουνηθείς επιτόπια, αυτό κι αν είναι σπάνιο. Το να λέει επαναλαμβανόμενα μια λέξη η μια φράση σαν το “Φέρτο” και να μην είναι μονότονο αλλά ρυθμικό είναι ταλέντο. Το να σου μένει μια λέξη, το να θυμάσαι να πεις ένα τραγούδι με το πρώτο κιόλας άκουσμα είναι το πρώτο ζητούμενο κάθε επαγγελαμτία. Ελάχιστοι το μπορούν. Ακόμα πιο λίγοι μπορούν να το πετύχουν μια φορά σε όλη τους την καριέρα. Εννοούμε μια φορά και πετυχημένη.

Το “Φέρτο” αλλάζει τόσες φορές στην διάρκεια του, γίνεται μέχρι και μπαλάντα, αλλά όλες τις φορές είναι το ίδιο τραγούδι. Σύμφωνα με τις σύγχρονες τάσεις, αυτό το προσπαθούν πολλοί τραγουδιστές και δημιουργοί αλλά το αποτέλεσμα είναι από αστείο έως απογοητευτικό και επιδεικνύει την έλειψη ταλέντου.

Η Μαρίνα Σάττι είναι ένα καλό τέτοιο παράδειγμα. Και επειδή επέλεξε αυτό το τραγούδι με στοιχέια και ενότητες που δεν κόλαγαν μεταξύ τους αισθητικά,ούτε γι αστείο. Γιατί τελικά ποιος μπορεί να ορίσει τι είναι σωστό και λάθος. Το να ταιριάζουν όσοα βάζεις στο τραγούδι ή όχι; Πιστεύουμε πως δεν υπάρχει συνταγή που να εγκρίνει το ένα ή το άλλο. Απλά ένα είναι το μέτρο του σωστού ή του λάθους! Δηλαδή, αρέσει ή όχι;

Δεν νομίζουμε πολλοί να συγκρίνουν – και όσοι το κάνουν έχουν λόγους πάλι πιστεύουμε συν του ότι είναι σκέτη αποτυχία -το “Ζάρι” και οποιδήποτε άλλο σατυρικό η χαβαλέ τραγούδι, με το “Φέρτο”. Γιατί; Πρώτον σαν άκουσμα δεν συγκίνεται με άλλα. Το Espresso maciato” πέρυσι ήταν εκείνο που απεγνωσμένα ψάχναμε και προσπαθούσαμε να μας αρέσει. Ειρωνικό αλλά όχι σε τόσο “καυτό θέμα” όπως το “Φέρτο” που με μία λέξη περιγράφει την ψυχολογία του ανθρώπινου είδους. Αυτή την ψυχολογία που δεν εκφράζει μόνο την απληστία για ένα κινητό που δεν χριάζεσαι ας πούμε αλλά αυτήν την απηστία που στην ουσία οδηγεί τον άνθρωπο να “τρώει” άνθρωπο”.

Φέρτο μου, φέρτομου το κινητό, το αυτοκίνητο, αλλά και το σπίτι του άλλου, την γη, την χώρα. Απληστία που οδηγεί στο φθόνο. Μπορεί να πέιτε πως το τραγούδει δεν το πάει τόσο μακριά αλλά εμείς θεωρούμε πως η απληστία είναι ένα από τα “θανάσιμα” αμαρτήματα. Ξεκινάει σαν…χαριτωμενιά, αλλά δεν είναι…αν δεν το προσέξεις νωρίς.

Μι λέξη λοιπόν, ένας υπέροχος χορευτικό μοντέρνος ρυθμός, μια σαρωτική για πολλούς λόγους σκηνική παρουσία, μια πολύ ωραία ερμηνεία ρόλου αλλά και τραγουδιού. Ένα απίστευτα δυαντό μήνυμα, που εκφράζεται με τον δυσκολότερο και απλούστερο τρόπο που μόνο ένας πολύ έξυπνος επικοινωνιακά μπορούσε να πετύχει. ΦΕΡΤΟ!!!

Και προσέξτε: Μια λέξη Ελληνική μια φράση αν θέλετε που μαθαίνει αμέσως να λέει ταργουδώντας κάθε ξένος. Νομίζουμε είναι η πρώτη φορά που η συνταγή έχει τόσο δυνατά στοιχεία. Στοιχεία μάλιστα που δυστυχώς για τους άλλους που κάθονται και γράφουν τραγούδια, δεν υπάρχουν καν σαν στόχος. Δεν υπάρχουν καν όταν ξεκινούν να φτιάξουν…ομελέτα.

Γιατί μπορεί να χάσει τη νίκη ο Akylas!

Επειδή η Eurovision διαψεύδει μονίμως τον εαυτό της και τις αρχές ύπαρξης της. Είναι τέρμα πολιτική, τέρμα κατευθυνόμενη και αυτά τα κάνει κρυμμένη πίσω από τον τίτλο “μουσικός διαγωνισμός”. Αν καθήσουμε και μετρήσουμε τις φορές που ο νικητής δεν άξιζε τη νίκη και που όποιον fun κι αν ρωτήσεις θα συμφωνήσει και θα μείνετε ν’ αναρωτιέστε πως κέρδισε, είναι πολλές. Πολλές είναι και οι φορές της δίκαιης νίκης. Αλλά αλίμονο και αν δεν νικούσε ο Τζόνι Λόγκαν η ο Αλεξάντερ Ρίμπακ. Αναρωτιέσαι όμως πως νίκησε το Ισραήλ το 2018 το υπέροχο σόου της Ελένης Φουρέιρα με το Fuego. Πως νίκησε το 2011 το Αερμπαιτζάν όταν το Ιταλικό τραγούδι αλλά καιάλλα ήταν πολύ πιο δυνατό και του Αζερμπανιτζάν τουλάχιστον αδιάφορο ι άτεχνο. Αναρωτιέσαι πως δεν αποκλείστηε το Ισραήλ λόγω πολέμου αλλά αποκέιστηκε η Ρωσία και άλλα πολλά.

Φέτος λοιπόν ο Akylas και λόγω σκηνικής άνεσης και χάρης πρέπει να κερδίσει την πρώτη θέση. αλλά εδώ ακούς τόσα για…φαβορί που λες πως να συμβεί δεν θα το πθστέυεις κιόλας.