Ελένη Μενεγάκη εξομολογείται: ”Ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν δυόμισι χρονών”

Ελένη Μενεγάκη εξομολογείται: ”Ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν δυόμισι χρονών”  Ακρως προσωπικές λεπτομέρειες από τη ζωή της μοιράστηκε με τους τηλεθεατές της η δημοφιλής παρουσιάστρια Ελένη Μενεγάκη κατά τη διάρκεια της συζήτησης που είχε με τον καλεσμένο της, δημοσιογράφο Αντώνη Σρόιτερ για τα εγκαταλελειμμένα μωρά που αφήνουν οι μητέρες τους στα ιδρύματα.

Ελένη Μενεγάκη: Σαν ΞΑΝΑ Ζεσταμένο ΦΑΓΗΤΟ! Δεν ΤΡΩΓΕΤΑΙ Με Τιποτα Η …Νέα Εκπομπή Της Στο ΜΕΓΚΑ

Η Ελένη Μενεγάκη εξομολογήθηκε ότι έχασε την πατέρα της όταν ήταν μόλις δυόμισι ετών και πως για μεγάλο χρονικό διάστημα μεγάλωνε μόνο με την μητέρα της. «Εγώ έχασα τον πατέρα μου δυόμισι χρονών. Έτσι μεγάλωσα. Δεν ήμουν 15 και τον έχασα και κατάλαβα τη διαφορά. Δεν την κατάλαβα γιατί έτσι μεγάλωσα».

Η δημοφιλής παρουσιάστρια μίλησε για το χαμό του πατέρα της με αφορμή την κουβέντα που είχε με τον Αντώνη Σρόιτερ για τα παιδιά που εγκαταλείπουν οι μανάδες τους στα ιδρύματα.

«Μια κακή μάνα είναι ότι πιο κακό μπορεί να σου συμβεί, γιατί η μάνα είναι γεννημένη να είναι μάνα, που σημαίνει μια τεράστια αγκαλιά μόνο με αγάπη. Το να μην υπάρχει η μητέρα, εάν γεννηθείς και έτσι μεγαλώσεις, με την ιδέα ότι σ’ αυτή τη ζωή δεν υπάρχει η μητέρα το συνηθίζεις», είπε η παρουσιάστρια.

«Φαντάζομαι λοιπόν ότι αν μεγαλώνεις στερημένος τον ένα σου γονιό, το αποδέχεσαι και προχωράς έτσι γιατί δεν υπάρχει σύγκριση. Αλλά το να μεγαλώνεις με μια σκληρή, κακιά μάνα, τέρας θεωρώ ότι αυτό είναι ότι χειρότερο για ένα παιδί», πρόσθεσε η Ελένη Μενεγάκη.

Ζήνα Κουτσελίνη: Η ΑΓΑΠΗ Της Για Την Ελένη Μενεγάκη Και Ο Θάνατος Που Τη Σημάδεψε

Ελένη Μενεγάκη: «Ο πατέρας μου πέθανε και έβλεπα τα άλλα παιδάκια και το ζήλευα που…»!
Η Ελένη Μενεγάκη αναφέρθηκε στα παιδικά της χρόνια και απευθυνόμενη στην Ελιάνα Χρυσικοπούλου, η οποία έχει μία αδερφή αλλά η παρουσιάστρια άργησε να έχει αδερφάκι μιας και ο μπαμπάς της πέθανε,

είπε: «Το λέω για μένα, τα μοναχοπαίδια έχουν μέσα τους κάποια στιγμή να ζήσουν μία οικογένεια… Εμένα ο πατέρας μου πέθανε και αναγκαστικά δεν γινόταν να έχω άλλα αδερφάκια, το ξεχάσαμε. Πάντα μου έλειπε. Το ζήλευα στα ξαδέρφια μου, στα άλλα παιδιά στο σχολείο που είχαν ένα παιδάκι άλλο στο σπίτι τους γιατί τα παιδιά θέλουν παιδιά»!