Γιώργος Νταλάρας βιογραφικό, βιογραφία, ηλικία και η άγνωστη διαφορά της με τη σύζυγο του

Γιώργος Νταλάρας βιογραφικό, βιογραφία, ηλικία και η άγνωστη διαφορά της με τη σύζυγο του. Έχει ακουστεί τόσο πολύ και πάντα είτε διαφωνούσαν κάποιοι μαζί του είτε συμφωνούσαν τον αντιμετώπιζαν σαν έναν καλλιτέχνη που το ταλέντο της φωνής τους είναι πέρα από κάθε κριτική και σύγκριση! Πόσα γνωρίζετε; Ποιος είναι ο διάσημος Γιώργος Νταλάρας; Η οικογένεια του η σύζυγος, η κόρη του και η καριέρα του;

Για πάνω από 30 χρόνια ο Γιώργος Νταλάρας είναι παντρεμένος με τη σύζυγό του, Άννα Ραγκούση και μαζί έχουν αποκτήσει μια κόρη τη Γεωργιάννα, η οποία του έχει χαρίσει δύο εγγονούς.

Ο γνωστός τραγουδιστής σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του είχε κάνει κατάθεση ψυχής, αναφερόμενος στη γυναίκα του: «Την Άννα τη γνώρισα διώχνοντάς την γιατί έκανε θόρυβο ενώ κάναμε πρόβα ο Λουκιανός, η Τάνια και ο Βασιλης Παπακωνσταντίνου. Περάσαμε ωραία μαζί. Νομίζω ότι η Άννα ήταν ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή. Αν δεν ήταν η Άννα μπορεί να μην έκανα ούτε τα μισά από αυτά που έκανα.

Η Άννα με βοήθησε να κάνω ένα βήμα προς την κοινωνικοποίηση. Και αυτό της το χρωστάω».

Μπορεί το ζευγάρι να είναι μαζί πολλές δεκαετίες, ωστόσο ποτέ δεν έχει γίνει αναφορά στη διαφορά ηλικίας τους. Όπως διαβάζουμε στα βιογραφικά τους το ζευγάρι έχει διαφορά 5 χρόνια, καθώς ο τραγουδιστής είναι γεννημένος το 1949 και η σύζυγός του το 1954.

Αποκλείεται: Αυτή είναι η πραγματική καταγωγή του Γιώργου Νταλάρα
Ο Γιώργος Νταλάρας είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους τραγουδιστές και μουσικούς. Ο τραγουδιστής που τον Οκτώβριο του 2006 ανακηρύχθηκε Πρεσβευτής Καλής Θέλησης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, έχει πραγματοποιήσει μεγάλες συναυλίες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, έχει εμφανιστεί στα σημαντικότερα θέατρα και συναυλιακούς χώρους παγκοσμίως, ενώ έχει συνεργαστεί με πολλές από τις σημαντικότερες συμφωνικές ορχήστρες του κόσμου.

Με την ευκαιρία δείτε εδώ με ποιον υπουργό έχει συγγένεια ο Νταλάρας.

Ωστόσο, υπάρχει κάτι που ίσως να μην γνωρίζατε για τον Γιώργο Νταλάρα και αυτό αφορά την καταγωγή του.

Ο ταλαντούχος καλλιτέχνης γεννήθηκε στην Κοκκινιά του Πειραιά. Η μητέρα του καταγόταν από την Μικρά Ασία κι ο πατέρας του ήταν ο ρεμπέτης Λουκάς Νταράλας.

Τον Οκτώβριο του 2006 ανακηρύχθηκε Πρεσβευτής Καλής Θέλησης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες… Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1949 στον Πειραιά και κατάγεται από οικογένεια μουσικών…

O πατέρας του, Λουκάς Νταράλας ήταν επίσης τραγουδιστής και συνθέτης στο χώρο της ρεμπέτικης μουσικής. Οι πρώτες του μνήμες είναι στενά δεμένες με τις βασικές μορφές της ελληνικής μουσικής, το δημοτικό, το σμυρναίικο, το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι. Τα είδη αυτά τον επηρέασαν βαθιά ως καλλιτέχνη και τα τραγούδησε εκτενώς στις συναυλίες και στους δίσκους του.

Στην 44ετή καριέρα του, έχει τραγουδήσει και άλλα πολλά είδη τραγουδιού όπως βυζαντινούς ύμνους, λυρικά, σύγχρονα έντεχνα, λάτιν, όπερα, συμφωνικά έργα, ροκ, ποπ κ.α. Έχει πραγματοποιήσει συνεργασίες με τους περισσότερους από τους σύγχρονους Έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές….

Η καριέρα του:

Ξεκίνησε το 1965 σε ηλικία 16 χρονών, παίζοντας κιθάρα και τραγουδώντας στο πάλκο “Στου Στελλάκη”, με τον βετεράνο Στέλιο Περπινιάδη και τον γιο του Βαγγέλη στο Χαϊδάρι! Ο Βαγγέλης Περπινιάδης, φίλος του πατέρα του Γ. Νταλάρα, προσπάθησε να τον βοηθήσει να μπει στην δισκογραφία. Του έγραψε 2 τραγούδια και του πρότεινε να τα ηχογραφήσουν σ’ ένα στούντιο στα Εξάρχεια. Ο 17χρονος Γ.Νταλάρας καθώς πηγαίνει στο στούντιο την ημέρα που θα ηχογραφούσαν τα τραγούδια, δύο άρματα μάχης είχαν σταθμεύσει προς το μέρος της Στουρνάρη.

Προς την άλλη κατεύθυνση επικρατούσε η ίδια εικόνα. Ήταν Παρασκευή 21 Απριλίου 1967, η ημέρα που η στρατιωτική χούντα κατέλαβε την εξουσία, γεμίζοντας το κέντρο της Αθήνας με τανκς. Έτσι λοιπόν, δεν κατάφερε να πάει στο στούντιο. Η ηχογράφηση ματαιώθηκε και δεν γράφτηκαν ποτέ αυτά τα τραγούδια. Από την αυτοβιογραφία του Βαγγέλη Περπινιάδη μαθαίνουμε ότι αυτά τα 2 τραγούδια ήταν το “Μπροστά στα σκαλοπάτια σου” ένα κανταδορίστικο χασάπικο και το “Πάντα σε φίλους πίστευα” ένα ζεϊμπέκικο. 5 μήνες αργότερα, ηχογραφεί το πρώτο του τραγούδι από την εταιρία “Αυλός” του Γ. Περγαντή.

Η “Προσμονή” σε μουσική του Βασίλη Αρχιτεκτονίδη και σε στίχους Παναγιώτη Καλαποθαράκου ηχογραφήθηκε το 1967 σε ένα μικρό στούντιο στην οδό Μασσαλίας που είναι πάροδος της Σόλωνος.

Το τραγούδι αυτό κυκλοφόρησε σε δίσκο 45 στροφών αλλά κόπηκε αμέσως και όχι τυχαία, από την λογοκρισία των συνταγματαρχών. Οι στίχοι ήταν καθαρά πολιτικοί: “Πότε η καμπάνα του λαού / του γερο Μακρυγιάννη / λεύτερο χώμα κι ουρανό / για όλους θα σημάνει”. Όπως έχει παραδεχτεί και ο ίδιος, το όνομα του πατέρα του διευκόλυνε σημαντικά τα πρώτα του βήματα και του άνοιξε πόρτες.

Άρχισε να εμφανίζεται σε διάφορα λαϊκά μαγαζιά παίζοντας κιθάρα και τραγουδώντας με ονόματα όπως με την Καίτη Γκρέυ, τον Νίκο Καλλέργη και άλλους. Λίγο αργότερα, ο Σπύρος Ζαγοραίος, αδελφικός φίλος του πατέρα του, καλεί το Μάκη Μάτσα στο μαγαζί του στην Πλάκα για να ακούσει τον Νταλάρα. Ο Μάτσας ενθουσιάζεται και ο Γιώργος υπογράφει, τη ίδια εβδομάδα, το 1ο του συμβόλαιο συνεργασίας στην “ΜΙΝΟΣ”. Ένα συμβόλαιο και μία συνεργασία που κράτησε από το 1968 έως το 2005!

Το 1969, μετά από κάποιες συμμετοχές σε δίσκους με τραγούδια των Λοΐζου, Μητσάκη κ.α. ηχογραφεί τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τραγούδια των Σταύρου Κουγιουμτζή, Λουκιανού Κηλαηδόνη, Γρηγόρη Φούντα, Γιώργου Μητσάκη σε στίχους Κουγιουμτζή, Άκου Δασκαλόπουλου, Δημήτρη Ιατρόπουλου και Κώστα Βίρβου.

Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του 1ου δίσκου, τον οποίο ηχογράφησε σε ηλικία 20 χρόνων, ήταν το “Που’ ναι τα χρόνια” και το “Ο ουρανός φεύγει βαρύς” τα οποία ακούγονται μέχρι σήμερα. Αμέσως μετά την κυκλοφορία του πρώτου αυτού δίσκου συνεργάστηκε, με την ήδη καταξιωμένη τότε Μαρινέλλα, στο “Στορκ” για 3 χρόνια! Με αυτό τον τρόπο η Μαρινέλλα σύστησε στο κοινό τον Γ.Νταλάρα.

Το 1970 κυκλοφόρησε ο δίσκος “Να΄τανε το 21”, εξολοκλήρου με τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή. Απο αυτόν τον δίσκο ξεχώρισαν κομμάτια όπως το “Νά΄τανε το 21”, “Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά”, “Μ’εκοψαν, με χώρισαν στα δυό” και “Κάπου νυχτώνει”…

Ακολούθησε η συνεργασία με τον Μάνο Λοΐζο, που μεταξύ άλλων απέδωσε τραγούδια όπως το “Αχ χελιδόνι μου”, το “Έχω ένα καφενέ”, το “Πάνε να πεις”, το “Μάνα δεν φυτέψαμε”, το “Δέκα παλικάρια”, όλα σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Μακρά υπήρξε επίσης και η συνεργασία του με τον Απόστολο Καλδάρα. Χαρακτηριστικά δείγματα της δουλειάς τους είναι οι δίσκοι “Μικρά Ασία” που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1972 και ο “Βυζαντινός Εσπερινός” το 1973, στους οποίους συμμετείχε και η Χάρις Αλεξίου, αλλά και μερικά σκόρπια λαϊκά τραγούδια όπως η “Φαντασία” και το “Αχ ο μπαγλαμάς”.

Η κυκλοφορία του δίσκου “Μικρά Ασία” συνέπεσε με την επέτειο των 50 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή.

Η ηχογράφηση των “Λιανοτράγουδων της πικρής πατρίδας” του Μίκη Θεοδωράκη και του Γιάννη Ρίτσου, με λαϊκή ενορχήστρωση, σφραγίζουν την επιστροφή στη Δημοκρατία (1974). Τραγούδια σταθμοί όπως “Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις”, “Εδώ το φως”, “Κουβέντα με ένα λουλούδι”, “Το κυκλάμινο”, “Καρτέρεμα” κ.α. Τα “Λιανοτράγουδα” ηχογραφήθηκαν στην Αθήνα κρυφά (λόγω της δικτατορίας) με τον Γιώργο Νταλάρα και την Άννα Βίσση, που τότε έκανε την πρώτη της εμφάνιση.

Δύο χρόνια μετά, το 1976, ηχογραφούν δύο τραγούδια, “Κόκκινο τριαντάφυλλο” και “Εκείνος ήταν μόνος” στην μνήμη του Αλέκου Παναγούλη.

Τα τραγούδια αυτά κυκλοφόρησαν σε δισκάκι 45 στροφών, αλλά αργότερα συμπεριληφθήκαν και σε μεγάλους δίσκους. Η δεκαετία του 1980 είναι δεκαετία των συναυλιών. Ο Γιώργος Νταλάρας βάζει το ελληνικό τραγούδι στα θέατρα της Ελλάδας και όλου του κόσμου. Το 1983 γεμίζει το Ολυμπιακό Στάδιο 2 συνεχόμενες φορές με τα εισιτήρια να εξαντλούνται πέντε μέρες νωρίτερα!

Πραγματοποιεί περιοδείες σε όλο τον κόσμο παίζοντας σε κορυφαίους καλλιτεχνικούς χώρους (θέατρο Olympia στο Παρίσι) και συμμετέχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ, όπως στην Κούβα (1981), στο Europalia Festival των Βριξελών (1982), στο Peace Festival της Βιέννης (1983), στο Youth Festival της Μόσχας (1985), στη συναυλία της Διεθνούς Αμνηστίας στην Αθήνα (1988)….!

ο 1994 παρουσιάζει στο Μέγαρο Μουσικής την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού μέσω της παράστασης “Και με φως και με θάνατον ακαταπαύστως” σε σκηνοθεσία του Κώστα Γαβρά. Το 1996 και για 3 χρόνια, επιστρέφει σε χώρο με ποτό, στην Ιερά Οδό, όπου εμφανίζεται κατά σειρά με τους Πυξ Λαξ, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μάριο Φραγκούλη, Γκόραν Μπρέγκοβιτς καθώς και με συγκροτήματα όπως οι Συνήθεις Ύποπτοι, οι Ποδηλάτες και τα Υπόγεια Ρεύματα.

Είναι αξιοσημείωτη η συνεργασία του κατά τη διάρκεια της καριέρας του μόνο με μια δισκογραφική εταιρεία, τη Minos και μετέπειτα Minos – EMI. Φυσικά, συμμετοχές έχουν γίνει και σε άλλες εταιρείες. Ο Νταλάρας είναι πρωτοπόρος σε πολλά από τα μουσικά πράγματα της Ελλάδας.

Έφερε σε επαφή το ελληνικό κοινό με μορφές τραγουδιού που είχαν παραμεληθεί από τους σύγχρονους ερμηνευτές (ρεμπέτικο) ενώ έκανε και άλλα ανοίγματα, όπως ο δίσκος με τα Latin. Ασχολήθηκε με όλα τα άξια λόγου ελληνικά είδη τραγουδιού, ακόμη και με τα παραδοσιακά. Μάλιστα συμμετείχε, με θαυμάσιες επιδόσεις, στο δίσκο “Τα αηδόνια της ανατολής”, του μεγάλου Εβρίτη (γεια σου πατρίδα) αοιδού της δημοτικής μας παράδοσης Χρόνη Αηδονίδη, ερμηνεύοντας ορισμένα καταπληκτικά δημοτικά τραγούδια της Θράκης και Μικράς Ασίας.

Οι επιδόσεις του σε όλα τα είδη που τραγούδησε δεν μπορεί να είναι το ίδιο επιτυχείς, ωστόσο αυτό απέχει πολύ από την προκατάληψη και την άρνηση που επικρατούν απέναντι σε όλα αυτά που έχει τραγουδήσει!