Κατερίνα Βισσέρη βιογραφικό ύψος ηλικία: Πως κατέληξε 39 κιλά και κοντά στο θάνατο

Κατερίνα Βισσέρη βιογραφικό ύψος ηλικία: Πως κατέληξε 39 κιλά και κοντά στο θάνατο Μακρία απ΄όλο τον κόσμο τα παιχνίδια του μυαλού. Οι…γρίπες αυτές του εγκεφάλου που καθιστούν τη ζωή βασανιστική και όχι μόνο υπόθεση αυτοχειρίας. Γιατί όσοι πάσχουν από νευρικές ή διατροφικές ή όποιες άλλες διαταραχές ζουν τον δικό του αγώνα. Είναι τόσο τραγικό – φυσικά για ανθρώπους κάθε ηλικίας – πόσο μάλλον για κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά όπως η Κατερίνα Βισσέρη. Τέτοια κορίτσια μαγικά γοητευτικά που αντί να κολυμπούν στην χαρά, στην ευτυχία των νιάτων τους, αυτά τα νιάτα να γλυστρούν μέσα από τα χέρια τους για τον οποιοδήποτε λόγο.

Δεν ξέρουμε αν ο άνθρωπος ζει μόνο ..2 φορές όπως ο τίτλος της ταινίας του Τζαίημς Μποντ, αλλά και δεύτερη και 1000 ζωές να ζούσε, είναι τόσο κρίμα που η νεότητα και πολλές φορές όλη η ζωή να χάνεται…χωρίς λόγο.

Κατερίνα Βισσέρη (νευρική ανορεξία) Τι ειχε πει στην Στεφανίδου

Η Κατερίνα Βισσέρη όπως και η αδικοχαμένη Νανά Καραγιάννη παλιότερα, είχαν βρεθεί στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου προκειμένου να μιλήσουν για την μάχη τους με την νευρική ανορεξία. Μια μάχη την οποία – για να βρίσκονταν εκεί στο πλατό, την είχαν κερδίσει.

Η Νανά Καραγιάννη μάλιστα με την αρωγή της Τατιάνας πήγε σε ειδικό θεραπευτήριο και από κει για λίγο, μετέδιδε την προσπάθεια της να επανέλθει. Δεν τα κατάφερε δυστυχώς…

Σήμερα, βρέθηκε στο νοσοκομείο η Κατερίνα Βισσέρη.

Όταν ήταν καλεσλένη στην Τατιάνα Στεφανίδου  την ώρα που έλεγε πως είχε φτάσει τα 39 κιλά με ύψος 1,76 εκατοστά, ταυτόχρονα κοιτούσε τον εαυτό της με αυτά τα κιλά στην τεράστια οθόνη που βρισκόταν στο πλατό.

Ο τρόπος που περιέγραφε την πάλη της με την ζυγαριά, ο τρόπος που μιλούσε για τα κιλά που έχανε έμοιαζε να περιέιχε…δέος για την συγκεκριμένη περίοδο της ζωής της.

Στο στούντιο ήταν εντελώς φυσιολογική με τα πάντα πάνω της να σφίζουν από υγεία. Τα δόντια, τα μαλλιά της, το δέρμα της.

Όμως η Κατερίνα Βισσέρη μιλούσε σαν ν’ αναπωλούσε την περίοδο εκείνη.

Σαν να έβλεπε τις φωτογραφίες της με κεινη σκελετωμένη και να θελε να γυρίσει πίσω τον χρόνο. Τότε που έβγαζε κάθε μέρα μία φωτογραφία για να βεβαιώνεται ότι δεν πήρε βάρος και…να συνεχίσει.

Αυτό το “να συνεχίσει”, πρόδιδε δυστυχώς, πόσο καλά την κρατούσε η νερική ανορεξία.

Λες και ζήλευε τις στιγμές που ήταν αιχμάλωτη της.

‘Ηταν ακόμα αιχμάλωτη της και βιαζόταν να γυρίσει κοντά της. Αυτό διαβάζαμε σαν…συννφάκι από πάνω της την ώρα που μιλούσε στην Τατιάνα.

Τώρα βρίσκεται ξανά πίσω στην αρένα.

Ευχόμαστε να έχει την καλύτερη δυνατή εξέλιξη ο αγώνας αυτός. Όχι απλά να βγει ζωντανή, αλλά ερωτευμένη με την εικόνα της…Καλή ανάρρωση Κατερίνα!

Την Κατερίνα Βισέρη μπορεί να την αναγνωρίζεις αν έβλεπες το GNTM. Είναι μια γυναίκα που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία, στο πανέμορφο Μόναχο και τυχαία, το 2013, βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδαζε στη Νομική και παράλληλα δούλευε ως μοντέλο. Το 2018, ζύγιζε 39 κιλά, τότε συμπλήρωσε την αίτηση για να λάβει μέρος στο GNTM. Και τότε, ξεκίνησε το δύσκολο δρόμο της ανάρρωσης. Και η Κατερίνα Βισέρη έβαζε πλέον κιλά. Έτρωγε. Φρόντιζε τον εαυτό της. Αποφάσισε να κάνει ένα τατουάζ, να γράψει τη λέξη «δύναμις» στο χέρι της, να κάνει ένα μεταπτυχιακό με ειδίκευση στο Ιατρικό Δικαίο και να μην σταματήσει να μιλά για τους δαίμονες των διαταραχών πρόσληψης τροφής.

Η Κατερίνα Βισέρη έχει δημιουργήσει μια επιχείρηση Συμβουλευτικής Μάρκετινγκ και την ιστοσελίδα dynamisbykaterina.com, ως recovery project μετά τη μάχη της με τις διατροφικές διαταραχές. Μαζί με την Πηνελόπη Αναστασιάδου έχουν τη Phos, με αποστολή να κάνουν τις κουζίνες και τις ψυχές μας πιο φωτεινές κι όμορφες με τα κεραμικά μπολ, πιάτα, κούπες που σου δίνουν το affirmation quote (το θετικό μήνυμα) που χρειάζεται η μέρα σου.

Η επιστολή της Κατερίνας Βισέρη για κάθε γυναίκα που νιώθει εγκλωβισμένη σε ένα κύκλο υπερφαγίας ή ασιτίας αξίζει πραγματικά να διαβαστεί όχι μόνο με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής, αλλά κάθε μέρα που πρέπει να είναι μέρα αυτοφροντίδας.

2017
«Έμπαινα στο λεωφορείο την στιγμή που ένας ηλικιωμένος κύριος μού κράτησε το χέρι βλέποντας το τρέμουλο που είχα χωρίς να μπορώ να κρατήσω την ισορροπία μου. Τον ευχαρίστησα ευγενικά και προσπάθησα να μπω στον ρόλο μου λέγοντας του πως είμαι καλά. Άκουγα βαβούρα γύρω μου, είχε κίνηση και οι στάσεις μέχρι να φτάσω στο δικηγορικό γραφείο ήταν πολλές. Τελικά είχα δίκιο σκεφτόμουν, έπρεπε να κάνω όλη την διαδρομή με τα πόδια. Θα έκαιγα μερικές θερμίδες επιπλέον πέραν της γυμναστικής που είχα ήδη κάνει.

Μετά από 15’ ο ίδιος κύριος πριν κατέβει, ήρθε, με κοίταξε στα μάτια και μου είπε κατά λέξη: “Τα σκοτεινά σου μάτια καθρεφτίζουν το μέσα σου, τα πάντα σου..”. Δεν ξέχασα ποτέ τα λόγια του, τον τρόπο που με αποστόμωσε. Ένιωθα κενή. Άραγε πόσο σκοτάδι επισκίαζε το φως μου; Σε πόσο σκοτάδι είχα εισέλθει φτάνοντας τον εαυτό μου 38 κιλά;