“Νεκρά” γραφεία κηδειών! Σε πιάνει μια χαρά που έκλεισε ή μια θλίψη;

“Νεκρά” γραφεία κηδειών! Σε πιάνει μια χαρά που έκλεισε ή μια θλίψη; R.I.P. στα γραφεία κηδειών! Δεν θα πεθάνουμε ποτέ νεκροθάφτη! Είναι μια ευχαρίστηση που έκλεισε κάτι μακάβριο; Γιατί οι περισσότεροι όσο και να κατανοούμε πως είναι…επάγγελμα, από την στιγμή που το συνδέουμε με αποχαιρετισμούς για την άλλη ζωή, δεν είναι και το καλύτερο μας. Μόνο άνθρωποι της…δουλειάς το βλέπουν με αυαιασθησία.

Σε πιάνει μια χαρά που έκλεισε σαν πρωτη σκέψη ή μια θλίψη που κάτι πέθανε; Μάλλον και τα δύο. Αν σκεφτείς τις πιθανότητες για τι οποίες μπορέι κάποιος ν’ αφήνει μια επιχείρηση. Ή πήγε στον άλλο κόσμο, ή δεν ήταν πια επικερδής. Αλλα το να χει μείνει έτσι…λείψανο ένα κλειστό γραφίο κηδειών κια τόσα χρόνια να μην το παίρνει κανείς το ακίνητο…να υποθέσουμε πως δεν έμεινε κάποιος;