Ξένια Καλογεροπούλου βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Η Ξένια Καλογεροπούλου γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1938 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου, όπου πρωτοεμφανίστηκε το 1956 με έναν γαλλικό θίασο, παίζοντας Μολιέρο. Στην Ελλάδα πρωτόπαιξε το 1958 και σε μικρό χρονικό διάστημα αναδείχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς της εποχής.

Ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτιδα. Η Ξένια Καλογεροπούλου υπηρέτησε με το ταλέντο και την εργατικότητά της όλα σχεδόν τα είδη του θεάματος, από τα πιο σοβαρά ως τα πιο ελαφρά. Πολύ λίγοι έλληνες ηθοποιοί και μάλιστα σταρ του κινηματογράφου ή πρωταγωνιστές του θεάτρου εξελίχθηκαν τόσο σωστά και ωραία μέσα στον χρόνο όσο η Ξένια Καλογεροπούλου.

Ξένια Καλογεροπούλου: “Ήρθε ο Γιάννης Φέρτης και μου είπε σε λίγο θα αρχίσω να χάνω το μυαλό μου”

Πρωταγωνίστησε σε περισσότερα από 50 θεατρικά έργα κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, ως Νίνα στον «Γλάρο» του Τσέχωφ, ως Πόρσια στον «Έμπορο της Βενετίας» και Ολίβια στη «Δωδέκατη νύχτα» του Σαίξπηρ, ως Μιραντολίνα στη «Λοκαντιέρα» του Γκολντόνι, ως Σόνια στους «Τελευταίους» του Γκόρκι, ως Εσμέ στην «Άποψη της Έιμι» του Ντ. Χέαρ. Από το 1965 ως το 1975 συγκρότησε θίασο με τον Γιάννη Φέρτη, με τον οποίο υπήρξαν ζευγάρι για ένα διάστημα, ενώ το 1984 ίδρυσε το Θέατρο Πόρτα, όπου, εκτός από τα θεατρικά της όνειρα, στέγασε και τον παιδικό της θίασο.

«Πέρασα πολύ μεγάλη μοναξιά όταν έχασα το φως μου»

Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο της το 1958, στην ταινία «Η κυρά μας η μαμή». Ακολούθησαν άλλες 35 ελληνικές και τρεις ξένες ταινίες, από τις οποίες ξεχωρίζουν: «Ο θησαυρός του μακαρίτη» (1959), «Λαός και Κολονάκι» (1959), «2.000 ναύτες κι ένα κορίτσι» (1960), «Ο μπαμπάς μου κι εγώ» (1963), «Ο ανήφορος» (1964), «Ο σατράπης» (1967), «Το πιο λαμπρό μπουζούκι» (1968), «Ξύπνα καημένε Περικλή» (1969), «Ο άνθρωπος της καρπαζιάς» (1969), «Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα» (1972), «Αγάπη μου παλιόγρια» (1972). Το 1964 τιμήθηκε με το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Νεκρή η Ξένια από το Κωνσταντίνου και Ελένης!

Η Ξένια Καλογεροπούλου έχει μεταφράσει 17 θεατρικά έργα κι έχει γράψει έξη έργα για παιδιά: «Οδυσσεβάχ, Ελίζα», «Η Πεντάμορφη και το Τέρας», «Οικογένεια Νώε», «O Eλαφοβασιλιάς», καθώς και «Το Σκλαβί» που απέσπασε το Νοέμβριο του 2001 το βραβείο δραματουργίας Κάρολος Κουν. Το 2001 τιμήθηκε, επίσης, με το βραβείο παιδικής λογοτεχνίας του Ιδρύματος Kώστα και Ελένης Ουράνη. Από τα έργα της έχουν μεταφραστεί: «Ο Οδυσσεβάχ» σε οκτώ γλώσσες, η «Ελίζα» και «Το Σκλαβί» σε τρεις.

Ξένια Καλογεροπούλου: «Έχω χάσει την όρασή μου, ακούω την τηλεόραση γιατί δεν μπορώ να δω»

“Μου έχουν κάνει μια πρόταση να παίξω στο Εθνικό Θέατρο το 2024. Το 2024 μου φαίνεται πάρα πολύ μακριά”, λέει η Ξένια Καλογεροπούλου.

Η Ξένια Καλογεροπούλου απάντησε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων για το αν πρόκειται να την δούμε σε κάποια τηλεοπτική δουλειά λέγοντας τα εξής:

«Δε νομίζω να με δείτε κάπου τηλεοπτικά. Το γεγονός ότι εγώ έχω χάσει την όρασή μου, σημαίνει ότι δεν θα μπορούσαν να μου λένε την παραμονή «Πάρε 10 σελίδες και μάθε τις για αύριο». Οπότε θα ήταν κάπως δύσκολο. Κουβεντιάζω στην τηλεόραση, ακούω, γιατί δεν μπορώ και να δω, οπότε μόνο ακούω».

«Μου έχουν κάνει μια πρόταση να παίξω στο Εθνικό Θέατρο το 2024. Το 2024 μου φαίνεται πάρα πολύ μακριά. Μπορεί εγώ να μην υπάρχω πια, ή να μην είμαι σε θέση πια, δεν ξέρω. Αλλά ωραίο είναι να σου προτείνουν για το 2024», εξομολογήθηκε η Ξένια Καλογεροπούλου.

Βιογραφία
Ο πατέρας της, Αδαμάντιος Καλογερόπουλος, ήταν ιδιωτικός υπάλληλος ενώ η μητέρα της, Ίρα Οικονομίδου, ήταν ζωγράφος και ζούσαν στο Ψυχικό. Σε ηλικία 12 ετών και μετά τον χωρισμό των γονιών της, μετακόμισε με τη μητέρα της στην Κυψέλη.[2] Ο γνωστός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου Γιώργος Παππάς ήταν θείος της. [3]

Σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο. Ανέβηκε για πρώτη φορά στο θεατρικό σανίδι στη Γαλλία το 1956[2] στο έργο Γιατρός με το ζόρι, ενώ δυο χρόνια αργότερα στην Αθήνα στο έργο 6ος Αμερικανικός Στόλος.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1958 στην ταινία Η κυρά μας η μαμή. Το 1964 τιμήθηκε με το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία Γάμος αλά ελληνικά.

Από το 1965 ως το 1975 σχημάτισε το δικό της θίασο μαζί με τον τότε σύζυγό της Γιάννη Φέρτη. Το 1984 ίδρυσε το Θέατρο Πόρτα.

Συγγραφή
Ακολούθησε σταδιοδρομία στη συγγραφή θεατρικών έργων για παιδικό θέατρο, τα οποία παρουσιάζονταν στο Θέατρο «Πόρτα», όπως ο Οδυσσεβάχ, Ελίζα, Η πεντάμορφη και το τέρας, Οικογένεια Νώε, Ο ελαφοβασιλιάς, καθώς και το Σκλαβί, που απέσπασε τον Νοέμβριο του 2001 το Βραβείο δραματουργίας «Κάρολος Κουν».[4] Το 2001 τιμήθηκε επίσης με το βραβείο παιδικής λογοτεχνίας του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη.

Παρουσίαση
Στην Ελληνική Τηλεόραση παρουσίασε δύο τηλεπαιχνίδια, ένα τηλεοπτικό σταυρόλεξο το οποίο έφερε τον τίτλο «Ζωντανό σταυρόλεξο» και μεταδόθηκε από την ΕΡΤ (6 Μαρτίου 1983 – 18 Ιουνίου 1986), καθώς και την «Τηλεοπτική τρίλιζα», που μεταδόθηκε από την ΕΡΤ2 (31 Αυγούστου 1987 – 8 Σεπτεμβρίου 1988). Το 2015 κυκλοφόρησε το βιβλίο της Γράμμα στον Κωστή από τις εκδόσεις «Πατάκη».

Προσωπική ζωή
Έχει παντρευτεί τον συγγραφέα και μεταφραστή Κωστή Σκαλιόρα,[2] ο οποίος πέθανε τον Οκτώβριο του 2013 και υπήρξαν μαζί 37 χρόνια.

«Παιδική Σκηνή» Ξένιας Καλογεροπούλου – «Μικρή Πόρτα»
Η «Παιδική Σκηνή» είναι Θέατρο για παιδιά το οποίο ιδρύθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 1972. Μέχρι και τη χειμερινή περίοδο 1983-1984 στεγαζόταν στο θέατρο «Αθηνά» το οποίο βρίσκεται στη συμβολή των οδών Πατησίων και Δεριγνύ στην περιοχή του Πεδίου του Άρεως. Στις 10 Σεπτεμβρίου του 1984 η Καλογεροπούλου αγόρασε το χώρο του κινηματογράφου «Odeon» στην οδό Μεσογείων 59 στην περιοχή των Αμπελοκήπων και ίδρυσε σ’ αυτόν ένα δικό της Θέατρο το οποίο ονομάστηκε «Θέατρο Πόρτα» και απ’ τη χειμερινή περίοδο 1984-1985 όλα τα έργα τα οποία ανέβασε τα έπαιξε εκεί. Από τότε λοιπόν η Παιδική Σκηνή την οποία είχε ιδρύσει ονομάστηκε «Μικρή Πόρτα».

Φιλμογραφία
Έτος Τίτλος Ρόλος
1958 Η κυρά μας η μαμή
Το τελευταίο ψέμμα

Καίτη Μπέκου-Μουστάκη
επιβάτης σε ιστιοφόρο

1959 Η Λίζα το ‘σκασε
Καλημέρα Αθήνα

Λαός και Κολωνάκι

Γαμήλιες περιπέτειες

Ο θησαυρός του μακαρίτη

Λίζα Παπαδέα
Ξένια

Έλλη Τζεβελέκη

Έλενα Μπισμπίκη

Λουκία Κανελοπιπερίδου

1960 Το μεγάλο κόλπο
Στρατιώτες δίχως στολή

Δύο χιλιάδες ναύτες κι ένα κορίτσι

Το μεγάλο κόλπο / Το μεροκάματο της ευτυχίας

Ντίνα
Αλίκη

Ρένα

Αλίκη

Αγάπη και θύελλα Άννα Ραΐση
Συνέβη στην Αθήνα Χριστίνα
Ο άσωτος
Ο Αδελφός Άννα

Συντρίμμια της ζωής

Ο μπαμπάς μου κι εγώ

Κρινιώ
Άννα

Ραχήλ

Έλσα Μαυρογιάννη

1964 Casablan
Ο ανήφορος

Η πρώτη αγάπη

Στη σκιά μιας άλλης

Ένας μεγάλος έρωτας

Γάμος αλά… ελληνικά

Το κορίτσι της Κυριακής

—
Γιάννα Δημάδη

Χριστίνα

Χριστίνα

Μάρω

Μίνα Βέρου

Μαρίνα

1965 Το μπλόκο
Εγκατάλειψη

Les chiens dans la nuit

Μυρτώ
Ελένη

—

Με τη λάμψη στα μάτια Λενιώ
Ανάμεσα σε δύο γυναίκες
Δημήτρη μου Δημήτρη μου

Μαρία
Μαριάννα Καρρά-Σωτηρίου

1968 Ο σατράπης
Ο πιο καλός ο μαθητής

Το πιο λαμπρό μπουζούκι

Βαρβάρα Ντούρου
Τζίνα

Σοφούλα Πετράκη

1969 Ο παραμυθάς
Ο μπλοφατζής

Ξύπνα καϋμένε Περικλή

Ο άνθρωπος της καρπαζιάς

Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του

Ειρήνη Πετρίδου
Γιάννα

Ασπασία

Νίκη

Οι γενναίοι του Βορρά Κατερίνα Θεοφίλου Οι εγωισταί Ελπίδα
Αέρα! Αέρα! Αέρα!
Αγάπη μου παλιόγρια

Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα

Μαρία
Άννα

Στεφανία, με τα λουλούδια

2013 Before Midnight Ναταλία